ยุทธการหงส์สยบปฐพี ตอนที่ 678

ตอนที่ 451-1 สถานการณ์ยากลำบาก

ตอนฉู่หลิงลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่กลางกระโจมในค่ายทหาร ยังคงตั้งสติไม่ทัน สมองสับสนงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นความคิดมากมายก็ทะลักขึ้นมา

ฉู่หลิงผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียง อวิ๋นสิงเยว่ยกชามยาเดินเข้ามา มองคนที่นั่งอยู่บนเตียง “เจ้าตื่นแล้ว”

ฉู่หลิงปาดเหงื่อบนหน้าผาก พยักหน้าเล็กน้อย “ข้าหลับไปนานหรือ”

อวิ๋นสิงเยว่แค่นเสียงฮึเบาๆ ในลำคอ “วางใจ ก็แค่ไม่กี่ชั่วยาม ตอนนี้เพิ่งจะหัวค่ำ” แล้วส่งชามยาในมือให้ฉู่หลิง บอกให้นางรีบดื่ม

อวิ๋นสิงเยว่ยืนขมวดคิ้วอยู่ข้างเตียง “เจ้าได้รับบาดเจ็บภายในไม่รู้ตัวหรือ ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ด้านนอกยังกระอักโลหิตหมดสติไป”

นึกถึงตอนเห็นฉู่หลิงกระอักโลหิตออกมาแล้วก็ล้มลงทันที เขายังรู้สึกตกใจไม่หาย อวิ๋นสิงเยว่คิดเข้าไปคว้าตัวหญิงตรงหน้าเขย่าเต็มแรง ทำคนเขาตกใจแทบตาย หากนางเกิดเรื่องอันใดขึ้น จวินอู๋ฮวนไม่บีบคอเขาตายหรือ

ฉู่หลิงดื่มยารวดเดียวหมดชาม ท่าทางปลอดโปร่งโล่งสบายทำเอาอวิ๋นสิงเยว่ที่กำลังไม่พอใจไม่รู้ควรเอ่ยอันใดดี ไม่เคยเห็นหญิงสาวนางใดดื่มยาแล้วมีท่าทางปลอดโปร่งเช่นนี้มาก่อนจริงๆ

เขารับชามยากลับมาวางโต๊ะข้างเตียง ฉู่หลิงถามขึ้นว่า “แม่ทัพเซี่ย...”

อวิ๋นสิงเยว่เอ่ยว่า “เรื่องแม่ทัพเซี่ย ข้ากับเซียวเหมิงบอกกับรองแม่ทัพหลิวไปเพียงแค่คนเดียว ส่วนเรื่องอื่นจะทำอย่างไร รอให้องค์หญิงตัดสินใจ”

ฉู่หลิงเหลือบตาขึ้นมองไปทางอวิ๋นสิงเยว่ถามขึ้นว่า “แม่ทัพเซี่ยได้...จริงหรือ”

อวิ๋นสิงเยว่ยิ้มเฝื่อน “เจ้าคงไม่คิดว่าแม่ทัพเซี่ยแสดงละครแกล้งตายกับไป๋หลี่ชิงหงกระมัง เจ้ารู้สึกว่าไป๋หลี่ชิงหงมีความเคารพอาจารย์เช่นนั้นหรือ เพื่อปกป้องอาจารย์ ถึงกับไม่ต้องการแม้แต่ชีวิตตนเองหรือ ตอนนั้นข้าก็อยู่ด้วย...เห็นกับตา...”

เอ่ยถึงเรื่องนี้ อวิ๋นสิงเยว่ก็หมดแรง เขาอยู่ด้วย แต่กลับทำอันใดไม่ได้ ตอนนั้นอวิ๋นสิงเยว่โมโหตนเองที่ไม่ได้ฝึกวิชาพิษกับเซียวเยียนเอ๋อร์ แม้ว่าไม่อาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ แต่ก็คงดีว่าทำอันใดไม่ได้มากนัก

ฉู่หลิงสีหน้าหม่นหมองลง ถอนหายใจเบาๆ เอ่ยว่า “รู้แล้ว ข้าจะออกไปพบพวกเขา”

อวิ๋นสิงเยว่มองสีหน้าซีดขาวของนาง ขมวดคิ้วเอ่ยว่า “อาการบาดเจ็บภายในเจ้าก็ไม่น้อย พักผ่อนหน่อยดีกว่า”

ฉู่หลิงจนใจไร้วาจาจะกล่าว “ตอนนี้จะมีเวลามาพักผ่อนได้อย่างไร พวกเราไม่ร้อนใจ แต่ทั่วป๋าอิ้นจะไม่ร้อนใจหรือ”

อวิ๋นสิงเยว่ไร้วาจาตอบโต้ ตอนฉู่หลิงสลบไป เซียวเหมิงกับรองแม่ทัพหลิวนำคนออกศึกกับทั่วป๋าอิ้นมารอบหนึ่ง ตีโต้กลับไปแล้ว แต่เห็นชัดว่าไม่ใช่แผนระยะยาว กองทัพละแวกเมืองชางอวิ๋นอันตรายมาก ทันทีที่ทัพเสริมเป่ยจิ้นมาถึง เกรงว่าพวกเขาก็คงทานไม่อยู่แล้ว

ฉู่หลิงลุกขึ้นยืน “แม่ทัพเซี่ยบอกว่า เขารับปากจวินอู๋ฮวนเฝ้าเมืองชางอวิ๋นหนึ่งเดือน ตอนนี้ยังเหลืออีกสิบวัน วันนี้...ไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็ต้องรักษาไว้ให้เขาให้ได้” ฉู่หลิงกล่าวจบ ก็ค่อยๆ เดินออกไป

อวิ๋นสิงเยว่ตามหลังนางไป แอบก่นด่าจวินอู๋ฮวนสาดเสียเทเสีย

“องค์หญิง” กระโจมอีกด้านหนึ่ง พวกเซียวเหมิงกำลังนั่งหารือกันอยู่ พอเห็นฉู่หลิงกับอวิ๋นสิงเยว่มา ก็รีบเข้ามาคารวะ

ฉู่หลิงโบกมือให้พวกเขาไม่ต้องมากพิธี เดินมานั่งลงถามขึ้นว่า “รองแม่ทัพหลิว สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง”

รองแม่ทัพหลิวประสานมือตอบ “เรียนฮูหยิน ศึกเมื่อวานสองทัพบาดเจ็บล้มตายไม่น้อย แนวหน้าทั่วป๋าอิ้นเข้ามาลองบุกอีกครั้งหนึ่ง ถูกพวกเราตีโต้กลับไป สองวันนี้ทั่วป๋าอิ้นน่าจะไม่มีการเคลื่อนไหวอันใด”

ฉู่หลิงพยักหน้ามองไปทางเซียวเหมิง “ไป๋หลี่ชิงหงยังอยู่ในค่ายทั่วป๋าอิ้นไหม”

เซียวเหมิงส่ายหน้า “เช้าวันนี้ ตอนฟ้าเพิ่งจะสาง ไป๋หลี่ชิงหงก็ออกเดินทางไปเมืองเหนือแล้ว”

ฉู่หลิงพยักหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวน้ำเสียงนิ่งเรียบว่า “ถ่ายทอดคำสั่งข้าลงไป ในนามขององค์หญิงเสินโย่ว ขอประกาศว่า สังหารไป๋หลี่ชิงหงได้ รับรางวัลสองหมื่นตำลึงทอง”

ทุกคนได้ยินดังนี้ก็ต่างนิ่งอึ้ง “องค์หญิง!”

ฉู่หลิงกล่าวน้ำเสียงเยียบเย็นว่า “ตอนนี้พวกเราไม่มีเวลาไปเอาเรื่องไป๋หลี่ชิงหง แต่เรื่องที่เขาสังหารแม่ทัพเซี่ยคงไม่อาจปล่อยให้จบไปเช่นนี้กระมัง”

รองแม่ทัพหลิวโมโหขึ้นมาทันที “ฮูหยินกล่าวได้ถูกต้อง! การตายของแม่ทัพเซี่ย เมืองชางอวิ๋นย่อมไม่อาจปล่อยไปเช่นนี้เช่นกัน!”

แม้ว่าเซี่ยถิงเจ๋อไม่นับว่าเป็นชาวเมืองชางอวิ๋น แต่อย่างไรก็ช่วยปกป้องรักษาเมืองชางอวิ๋นมาหลายปี แต่ไรมาไม่เคยเกิดเหตุผิดพลาดอันใด สายสัมพันธ์กับบรรดาขุนพลทหารเมืองชางอวิ๋นก็ไม่เลว ตอนนี้เขาถูกสังหารที่เมืองชางอวิ๋น ชาวเมืองชางอวิ๋นจะเอาหน้าไปวางไว้ที่ใด

เซียวเหมิงพยักหน้ารับคำ “พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง”

ฉู่หลิงมองทั้งสามคนแล้วก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ตอนนี้เมืองชางอวิ๋นไร้การป้องกัน แต่ละแห่งต้องระวังให้มาก อีกอย่าง ข้าจะแจ้งให้หานเทียนหนิงรีบกลับมา”

รองแม่ทัพหลิวถามขึ้นว่า “ฮูหยิน ทางท่านเจ้าเมือง…”

ฉู่หลิงหลุบตาครุ่นคิด “แจ้งไปด้วยก็แล้วกัน แต่คงไม่ต้องให้พวกเราส่งจดหมาย คิดว่าเขาน่าจะรู้ข่าวในไม่ช้านี้แล้ว”

“ขอรับฮูหยิน”

รองแม่ทัพหลิวกับเซียวเหมิงลุกขึ้นไปจัดการ อวิ๋นสิงเยว่ถามขึ้นเหมือนครุ่นคิดอันใด “เจ้าให้คนประกาศทั่วหล้า เกิดมีคนสังหารไป๋หลี่ชิงหง...”

มีบางเรื่องที่ไป๋หลี่ชิงหงร่วมมือกับจวินอู๋ฮวน หากไป๋หลี่ชิงหงตายลงในเวลานี้...

ฉู่หลิงกล่าวน้ำเสียงนิ่งเรียบว่า “ตายก็ตายไปแล้ว เขาเองก็ไม่ได้โดนใส่ร้าย หากไม่ตาย เขาก็จะยิ่งได้รับความไว้วางใจจากทั่วป๋าเหลียงไม่ใช่หรือ”

“...”

นี่...องค์หญิงเหมือนจะโมโหจริงแล้ว

“เจ้าให้หานเทียนหนิงกลับมาในเวลานี้ เมืองรุ่นโจวจะทำอย่างไร” อวิ๋นสิงเยว่เอ่ยถาม

ฉู่หลิงครุ่นคิดแล้วก็เอ่ยว่า “เมืองรุ่นโจวตอนนี้ยังไม่น่ามีอันใด ทัพเมืองหลิงเจียงก็คงพักผ่อนได้พอสมควรแล้ว แม้ว่าฝีมือการรบสู้ค่ายหงส์แดงไม่ได้ แต่รับมือชั่วคราวก็คงไม่ใช่ปัญหา ข้ากลับเป็นห่วง...”

“เป็นห่วงอันใด” อวิ๋นสิงเยว่ถามขึ้นว่า

ฉู่หลิงขมวดคิ้วส่ายหน้า “เอาเถอะ มีอวี๋ฟั่นโจวกับเจ้าป๋ออาน เมืองรุ่นโจวน่าจะไม่มีปัญหา” ความจริงนางเองก็ไม่ได้เก่งกาจไปกว่าอวี๋ฟั่นโจวและเจ้าป๋ออาน เพียงแต่อยู่ๆ ทิ้งจากมา อย่างไรก็ไม่ค่อยวางใจ

จวินอู๋ฮวนได้รับข่าวไป๋หลี่ชิงหงถึงเมืองชางอวิ๋นก็ตอนที่เซี่ยถิงเจ๋อตายไปแล้ว การรบชายแดนตึงเครียด ทัพใหญ่ที่ตั้งไม่แน่นอน ย่อมได้รับข่าวสารช้ากว่าปกติอยู่สักหน่อย แต่ทว่าไม่ช้า ตอนเขาได้ข่าวก็ไปไม่ทันแล้ว อย่างไรก็ห่างกันหลายร้อยลี้ จวินอู๋ฮวนไม่มีทางผละจากไปในตอนนี้ได้

ฉินซูมองคิ้วกระบี่จวินอู๋ฮวนขมวดเล็กน้อย ก็เลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “ท่านเจ้าเมืองเยี่ยน เกิดปัญหาอันใดหรือ”

จวินอู๋ฮวนเหลือบตาขึ้นมอง ส่งจดหมายให้ฉินซู “ไป๋หลี่ชิงหงถึงละแวกเมืองชางอวิ๋นแล้ว”

ฉินซูนึกแปลกใจ “ไป๋หลี่ชิงหง ทั่วป๋าเหลียงส่งเขาไปทำอันใด ช่วยทั่วป๋าอิ้น หรือว่าชิงอำนาจทั่วป๋าอิ้น” หากเป็นอย่างหลังก็นับว่ายังดี หากเป็นอย่างแรก...เกรงว่าสถานการณ์เมืองชางอวิ๋นไม่ค่อยดีนัก

จวินอู๋ฮวนเอ่ยว่า “ไม่ ทั่วป๋าเหลียงไม่มีทางไว้ใจไป๋หลี่ชิงหงเร็วเช่นนี้ โดยเฉพาะเพิ่งเกิดเรื่ององค์ชายใหญ่ซีฉินแสร้งตาย ดังนั้นเขาไปเพื่อสังหารเซี่ยถิงเจ๋อ”

ฉินซูหรี่ตาเล็กน้อย ”เซี่ยถิงเจ๋อ จริงสิ...เซี่ยถิงเจ๋อคืออาจารย์ไป๋หลี่ชิงหง และการไปเมืองชางอวิ๋นสังหารเซี่ยถิงเจ๋อใกล้กว่าไปเมืองผิงจิงสังหารฮ่องเต้หย่งเจียหรือผู้ใด สะดวกกว่ามาก ทั่วป๋าเหลียงยังคงคิดใช้งานไป๋หลี่ชิงหง”

จวินอู๋ฮวนแค่นเสียงฮึในลำคอเบาๆ เสียงหนึ่ง “ตอนนี้ซู่เหอหมิงกวงเองก็อยู่เมืองเหนือ ทั่วป๋าเหลียงคิดใช้กองกำลังนอกด่าน ในมือกลับไม่มีคนที่ต่อกรกับซู่เหอหมิงกวงได้ ย่อมต้องใช้งานไป๋หลี่ชิงหงแล้ว”

ฉินซูส่ายหน้า “ศัตรูทั่วป๋าเหลียงยังมีอีก...” หนานกงอวี้เยว่ ทั่วป๋าอิ้น จวินอู๋ฮวน แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่ง ตอนนี้ผู้ร่วมมือคนใหม่อย่างซู่เหอหมิงกวงก็มีฝีมือไม่ธรรมดา มิน่าทั่วป๋าเหลียงจึงกดดันเช่นนี้ถึงกับไม่ลังเลหากจะต้องใช้งานไป๋หลี่ชิงหง

ฉินซูถามขึ้นว่า “ทางแม่ทัพเซี่ยจะไม่มีปัญหากระมัง”

จวินอู๋ฮวนตอบว่า “น่าจะไม่มีปัญหาอันใด ข้าจัดคนคอยอารักขาแม่ทัพเซี่ย และ...อาหลิงอยู่เมืองรุ่นโจว น่าจะได้ข่าวก่อนพวกเรา หากนางได้ข่าวย่อมต้องรีบกลับเมืองชางอวิ๋นไปช่วย ความปลอดภัยของเซี่ยถิง เจ๋อน่าจะไม่มีปัญหา แต่...พวกเราทางนี้รีบจัดการให้จบเร็วที่สุดจะดีกว่า”