คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา ตอนที่ 642

ตอนที่ 1283 เขาจะฆ่านางแล้วจริงๆ

เขาบอกว่าเขามีคนอื่นอยู่ในหัวใจแล้ว สตรีที่อยู่ในหัวใจคนเช่นเขาเป็นใครกันแน่ นางกล้าดีอย่างไร

“ซ่งหลาง เจ้าใจเย็นๆ ก่อน ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้าไม่พอใจอย่างมาก ข้าเข้าใจ ข้าเข้าใจทุกอย่าง”

หากเปลี่ยนเป็นนาง นางก็ไม่พอใจเหมือนกัน

“ซ่งหลาง เจ้ามองข้า ข้ายังดีไม่พอจะเป็นภรรยาเจ้าอีกหรือ” หูลี่เฟยน่าข่มเสียงอวดดีก่อนหน้านี้เอาไว้ เลือกใช้น้ำเสียงร้องขอเอ่ยอีกว่า “ซ่งหลาง ขอเพียงพวกเราเป็นสามีภรรยากัน หนอนความรักนั่นก็จะหายไปเอง มือของเจ้าจะค่อยๆ ดีขึ้น ซ่งหลาง ฟังข้าสักครั้งได้หรือไม่”

ระหว่างที่นางพูด ซ่งหลางเดินมาถึงตรงหน้านางแล้ว มือใหญ่ที่ผอมเหมือนกิ่งไม้ข้างนั้นคว้าเรียวคอระหงของนางทันที

“เป็นสามีภรรยากับเจ้า? เฮอะ...ข้าซ่งหลางยอมตายดีกว่าต้องเป็นสามีเจ้า” เขาพูดแล้วก็ออกแรง

หูลี่เฟยน่ารีบกล่าว “ความจริงแล้วยังมีอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยกำจัดหนอนความรักออกจากตัวเจ้าได้”

ซ่งหลางพลันผ่อนแรง จ้องหน้านางเขม็ง เอ่ยถามอย่างชัดถ้อยชัดคำ “วิธีอะไร”

หูลี่เฟยน่าถอยหลังไปก้าวหนึ่ง จากนั้นก็ถอยไปยืนไกลๆ เขา ไม่กล้าเข้าใกล้เขาอีก

นางคิดว่าซ่งหลางพูดจาโหดร้ายไปอย่างนั้น แต่นางไม่คิดเลยว่าเขาไม่เพียงพูด อย่างน้อยเมื่อครู่เขาก็คิดจะฆ่านางจริงๆ

เมื่อได้เห็นสายตาของเขาแล้ว นางก็รู้ว่าเขาจะฆ่านางจริงๆ

ระหว่างที่กำลังกลัว ความตื่นเต้นก็เกิดขึ้นอย่างลับๆ ด้วย

นางฝึกวิชาเสน่ห์มาตั้งแต่อายุสามปี เมื่ออายุสิบปีก็พอจะทำอะไรได้บ้างแล้ว ตั้งแต่นั้นมานางก็ไม่เคยแพ้ ไม่เคยเลยสักครั้ง

ไม่มีบุรุษคนไหนต้านทานเสน่ห์ของนางได้ ขอเพียงนางต้องการ บุรุษผู้นั้นล้วนทำตามที่นางบอกทั้งสิ้น

มีเพียงซ่งหลางที่เป็นข้อยกเว้น เขามีจิตใจแน่วแน่มาก นางไม่เคยเจอคนเช่นนี้มาก่อน

นางคิดว่าขอเพียงได้พบหน้าเขาบ่อยๆ เขาจะยังคงเป็นเหมือนบุรุษคนอื่น ไม่ช้าก็เร็วต้องสยบที่ใต้กระโปรงของนางแน่

ทว่าจนถึงวันนี้ จนถึงเมื่อครู่นี้ นางเพิ่งจะตระหนักได้ว่าที่แท้เขาไม่เหมือนกับบุรุษคนอื่น

ความปรารถนาที่จะเอาชนะพลันท่วมท้นจิตใจของนาง

นางต้องการบุรุษตรงหน้าผู้นี้ จะต้องได้มาครอบครองเท่านั้น ไม่ว่าต้องใช้วิธีการใดก็ตาม

จากนั้นนางก็ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วขาวเนียนเหมือนหยกไล้ผ่านลำคอเรียวของนางอย่างแผ่วเบา บนนั้นยังคงมีรอยแดงจากการสัมผัสของเขาเมื่อครู่หลงเหลืออยู่

เรือนร่างสูงชะลูด ร้อนแรง และงดงามยั่วยวนเป็นอย่างยิ่ง บวกกับท่วงท่านี้ บุรุษคนไหนเห็นแล้วก็ต้องอ่อนปวกเปียกไปครึ่งร่าง

ซ่งหลางคล้ายกับคุ้นชินกับท่าทางนี้ของนาง เขามุ่นคิ้วเอ่ยว่า “อย่ามาเล่นลูกไม้ต่อหน้าข้า ข้าเห็นแล้วอยากอาเจียน” เขาเคยเห็นหูลี่เฟยน่าใช้วิชาเสน่ห์ของนางล่อลวงบุรุษ ทำให้บุรุษพวกนั้นสูญสิ้นสติสัมปชัญญะไปจนสิ้น

และเขาเคยได้ยินนางมีสัมพันธ์ทางกายตลอดทั้งคืนกับบุรุษไม่ซ้ำหน้า สตรีเช่นนี้ เขามองเพียงครั้งเดียวก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว

หูลี่เฟยน่าไม่โกรธ ยังคงยั่วยวนเขาต่อไป นางทำไปเพราะอยากทำ ไม่ได้ทำเพราะจงใจทำ

วิธีโปรยเสน่ห์แทรกซึมอยู่ในทุกอณูของนางตั้งนานแล้ว

“พูดมา ยังมีวิธีอะไรที่กำจัดหนอนกู่ได้” ความอดทนของซ่งหลางค่อยๆ หดหาย เขาเลือกที่จะถามนางก่อนที่จะหมดความอดทน

หากนางไร้ประโยชน์ เช่นนั้นวันนี้ก็เป็นวันตายของนาง

หูลี่เฟยน่ามองเห็นประกายเย็นเยียบที่ฉายชัดในดวงตาของเขา พลันรู้แจ้งว่าหากไม่พูดให้ชัดเจน วันนี้ชีวิตของนางต้องจบสิ้นแน่

นางไม่อยากตาย ยิ่งไม่อยากตายตรงหน้าบุรุษผู้นี้ นางอยากมีชีวิตต่อไป และต้องการให้เขามีชีวิตต่อไปเช่นกัน

……….

ตอนที่ 1284 จักจั่นน้ำแข็ง

“วิชาแพทย์ของเจ้าล้ำเลิศปานนั้น ความสามารถในการปรุงยาพิษก็ยอดเยี่ยม เช่นนั้นเจ้าต้องเคยได้ยินชื่อจักจั่นน้ำแข็งกระมัง!”

จักจั่นน้ำแข็งเกิดและเติบโตบนยอดเขาน้ำแข็งในพื้นที่หนาวเย็นเท่านั้น มันกัดคนได้ และมีพิษร้ายหาใดเปรียบ คนที่ถูกมันกัดจะตัวแข็งในทันที ไม่มีทางฟื้นขึ้นมาอีก

ต่อให้โยนร่างเข้าไปในกองไฟก็ไม่ละลาย

ต้องใช้เวลาเวลาสี่สิบเก้าวัน คนตัวแข็งเพราะความเย็นถึงจะละลาย

ถูกต้อง คนคนหนึ่งกลายเป็นกองเนื้อเน่า เป็นอาหารของจักจั่นน้ำแข็ง

ซ่งหลางย่อมเคยได้ยิน และรู้ถึงความอันตรายของจักจั่นน้ำแข็ง พิษที่ร้ายแรงที่สุดบนโลก มักจะเป็นยาวิเศษที่ล้ำค่าที่สุดบนโลกเช่นกัน

หูลี่เฟยน่ากล่าวอีกว่า “หนอนความรักในร่างกายของเจ้า ต่อให้ใช้ไฟเผาก็ไม่อาจเผาไหม้มันได้ แต่พิษของจักจั่นน้ำแข็งกลับฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย ขอเพียงใช้อย่างถูกวิธี ไม่เพียงฆ่ามันได้เท่านั้น ยังเปลี่ยนพลังงานจากเลือดที่มันกินมาเป็นสิบปีมาใช้กับตัวเองได้ด้วย มีประโยชน์ล้นเหลือ”

ซ่งหลางสงสัยว่าหูลี่เฟยน่ากำลังหลอกเขา จักจั่นน้ำแข็งมีอยู่แค่ในตำนาน ใครบ้างเคยเห็นมันเองกับตา ตอนนี้นางจงใจกุสิ่งที่ไม่อยู่จริงขึ้นมา ทำให้เขาล่าถอยหรือไม่

หูลี่เฟยน่าเห็นเขามีสีหน้าเช่นนั้นก็รู้ว่าเขาไม่เชื่อ นับเป็นเรื่องปกติทีเดียว ถึงอย่างไรเสียก่อนหน้านี้นางก็เคยหลอกเขา จึงไม่แปลกที่เขาจะสงสัยในคำพูดของนางในตอนนี้ นางจึงแย้มริมฝีปากแดงเป็นรอยยิ้ม “ข้าไม่ได้หลอกเจ้า และข้าเองก็รู้ว่าจักจั่นน้ำแข็งหายาก ซ่งหลาง เจ้าลองดูกับข้าก่อนดีหรือไม่ เจ้าอาจจะพบว่าข้าไม่เหมือนกับที่เจ้าจินตนการไว้ก็เป็นได้”

ซ่งหลางไม่อยากสนใจนาง จึงหมุนกายกลับไปนั่งลงบนเก้าอี้ “เสี่ยวชิง เข้ามาหน่อย”

เสี่ยวชิงคอยเงี่ยหูฟังอยู่ข้างนอกตลอด แม้จะไม่ถึงกับได้ยินบทสนทนาทุกอย่างชัดเจน แต่ก็พอจะเข้าใจเรื่องราวได้เจ็บแปดส่วนแล้ว

นางเปิดประตูเข้าไป สายตาของนางที่กวาดมองหูลี่เฟยน่ามีแต่เจตนาร้าย แม้กระทั่งมีไอสังหารด้วย

ที่แท้คุณชายเป็นเช่นนี้เพราะฝีมือนาง

“เสี่ยวชิง เจ้าพานางไปที่เรือนพักแขก หาหญิงอายุมากมาคอยดูนางไว้ อย่าให้นางออกไปเพ่นพ่าน ยิ่งอย่าให้บุรุษในจวนคนใดเข้าใกล้ ถ่ายทอดคำสั่งไปด้วย ว่าหากใครพบนางตามลำพังจะถูกลงโทษโบยสามสิบไม้ทันที และจะถูกไล่ออกจากสวนชิงเฟิงด้วย”

เสี่ยวชิงพยักหน้ารับคำโดยพลัน จากนั้นก็หันไปมองหูลี่เฟยน่า “เชิญเถอะ คุณหนูหูลี่” สกุลของนางช่างเหมาะเจาะทีเดียว หูลี่กับจิ้งจอก (狐狸) นางคงไม่ใช่จิ้งจองที่โปรยเสน่ห์ใส่คนทั่วๆ ไปกระมัง หูลี่เฟยน่าย่อเข่าให้ซ่งหลางด้วยท่าทางงดงามหยาดเยิ้ม มองเขาด้วยสายตาชวนมอง แต่เมื่อเห็นเขาหลุบตาลงอยู่เสมอ คราวนี้นางถึงจะออกไปพร้อมกับเสี่ยวชิง

ระหว่างทางไปเรือนพักแขก หูลี่เฟยน่าพูดกับเสี่ยวชิงตลอด แต่เสี่ยวชิงไม่สนใจนาง ส่งนางที่ประตูเรือนพักแขกแล้วก็ไม่ยอมเข้าไปข้างใน

สายตาของหูลี่เฟยน่าทอดมองไปยังเรือนพักแขกอีกหลังที่อยู่ไม่ไกล ที่นั่นงดงามกว่าที่นี่อยู่บ้าง ในลานปลูกดอกไม้และต้นหญ้านานาพันธุ์ แม้จะอยู่ในฤดูหนาว แต่มันก็ยังคงแย้มสีสันสวยงามท่ามกลางลมหนาวไม่น้อยเลย

นางชี้ไปทางเรือนพักแขกหลังนั้น ถามว่า “เหตุใดไม่พาข้าไปที่นั่น”

เสี่ยวชิงมองตามที่นางชี้ ก่อนที่มุมปากจะปรากฏรอยยิ้มเสียดสีที่เย็นชา ที่นั่นเป็นสถานที่ที่ไป๋จื่อเคยพักอยู่ นางคู่ควรที่ไหนกัน

จากนั้นเสี่ยวชิงก็เอ่ยว่า “คุณหนูหูลี่ วันนี้ในจวนมีเพียงเรือนนี้ที่ว่างอยู่ หากเจ้าไม่พอใจจริงๆ ข้าจะกลับไปรายงานคุณชาย ขอให้คุณชายจัดเตรียมที่พักให้เจ้าใหม่”

หูลี่เฟยน่ามุ่นคิ้ว ความประทับใจที่มีต่อสาวใช้ตรงหน้ายิ่งลดลง อยากจะลงมือจัดการนางยิ่งนัก แต่ก็กลัวว่าซ่งหลางรู้แล้วจะยิ่งเกลียดตน

อดทนไว้ก่อนดีกว่า อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ นางต้องการจับเจ้านายของสาวใช้นางนี้ รอเจ้านายนางสยบที่ใต้กระโปรงสีทับทิมของนางก่อนเถอะ นางย่อมมีวิธีจัดการสาวใช้นางนี้อยู่แล้ว