คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา ตอนที่ 634

ตอนที่ 1267 ใช่ลูกชายของเขาหลินเจี้ยนหวังจริงๆ เหรอ

แต่ไม่นานก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นกับเรื่องนี้

เขาต้องค่อยๆ ทำลายพวกเขาไปทีละนิด ปีศาจร้ายพวกนั้นไม่มีความเป็นคน ไม่คู่ควรจะเป็นคนโดยสิ้นเชิง

คนตระกูลอวี๋ไม่พบตัวหลินหยาง แต่คนตระกูลหลินกลับพบตัวเขาได้

เขาคือหลินหยาง ตระกูลหลินรู้จักอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นชื่อของเขาดี และคนที่ส่งเขามาที่นี่ก็คือคนตระกูลหลิน

เมื่อพ่อแม่มาหาถึงที่ เขาจึงไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด แม้กระทั่งรู้สึกว่าพวกเขามาช้ากว่าที่เขาคาดคิดไว้เล็กน้อย

“หลินหยาง เรื่องที่แทบจะสร้างความวุ่นวายใหญ่หลวงบนอินเทอร์เน็ต เป็นฝีมือแกจริงๆ เหรอ” คุณหลินมองลูกชายของตัวเอง เขาแทบจะไม่กล้าเชื่อสายตา ชายหนุ่มที่มีแต่หนวดเคราเต็มหน้า ผมเผ้ายุ่งเหยิงใช่ลูกชายของเขาหลินเจี้ยนหวังจริงๆ เหรอ

ลูกชายของเขาหลินเจี้ยนหวังมีความเป็นผู้ใหญ่ มั่นคง สนใจการดูแลภาพลักษณ์เสมอไม่ใช่หรือไงกัน

แต่หลินหยางที่อยู่ตรงหน้ามีสภาพแบบนี้ แถมยังอยู่ในสถานที่แบบนี้อีก เขาคิดจะทำอะไรกันแน่

หลินหยางพยักหน้า “เป็นฝีมือผมเอง”

“แกบ้าไปแล้วเหรอ รู้ไหมว่าเครือข่ายอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลหลินได้รับผลกระทบแค่ไหน ข้ามหน้าพวกเขาแล้วจะส่งผลดีอะไรกับแก หรือบ้างหรือเปล่าว่าครั้งนี้แกสร้างศัตรูมากแค่ไหน”

หลินหยางแค่นเสียง “ผมไม่กลัว ผมต้องการเพียงความยุติธรรม พวกเขาฆ่าคน ทำผิดกฎหมาย แล้วจะไม่ให้ผมรายงานความจริงได้ยังไง”

“นั่นเป็นเรื่องของพวกเขา ยังไงก็ต้องมีคนจัดการ แต่นั่นไม่ควรเป็นแก แกเป็นแค่หมอ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอแล้ว แกจะไปสนใจเรื่องพวกนี้ทำไม ให้ตำรวจไปจัดการกันเองเถอะ”

หลินหยางพูดขึ้นว่า “พ่อ พ่อพูดแบบนี้ไม่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีศีลธรรมบ้างเหรอ ตำรวจจัดการได้จริงๆ ใช่ไหม”

ขณะนี้คุณหลินมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่บ้าง เขาเปลี่ยนเรื่อง “พ่อรู้ว่าแกทำเรื่องพวกนี้ลงไปก็เพื่อผู้หญิงที่ชื่อไป๋จื่อคนนั้น แต่แกทำเพื่อเธอมามากพอแล้วนะ วันนี้กลับกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว ก็ถือซะว่าเธอโชคไม่ดี แกยืนกรานต่อไปจะมีประโยชน์อะไร กลับไปกับพ่อเถอะ พวกเราเริ่มต้นกันใหม่นะ”

หลินหยางรู้สึกซึ้งใจ ต่อให้บางครั้งเขาเองก็ทำผิดเช่นกัน แต่พวกเขาก็ยังคงรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง

สุดท้ายหลินหยางก็ส่ายหน้า “ผมไม่กลับไป ก่อนที่จะตัดสินชี้ขาดเรื่องนี้เสร็จ ผมไม่มีทางกลับไป”

“ตัดสินชี้ขาด? แกจะตัดสินยังไง หุ้นของกลุ่มตระกูลอวี๋หายไปเป็นหมื่นล้านในหนึ่งชั่วโมง แกคิดจะทำยังไงอีก”

บนใบหน้าของหลินหยางปรากฏรอยยิ้มเยือกเย็น “สิ่งที่เสียไปกับการฆ่าคนและวางเพลิง แค่เงินก็จัดการได้แล้วเหรอ ผมต้องการให้พวกเขาจ่ายสิ่งที่ควรจะจ่าย ไม่ใช่แค่เงินสกปรกเล็กน้อย”

“แล้วแกคิดจะทำยังไง” คุณหลินรีบถาม

“ผมจะทำให้กลุ่มตระกูลอวี๋หายไปจากโลก ผมต้องการให้คนชั่วพวกนั้นสูญเสียทุกอย่างที่มี”

จนถึงตอนนี้คุณหลินถึงจะเริ่มรู้สึกกลัว “แกยังมีหลักฐานอื่นอยู่ในมืออีกเหรอ” เขาเป็นคนใหญ่คนโตในวงการการเมือง ย่อมรู้ว่าในบรรดาข่าวบนอินเทอร์เน็ตตอนี้ยังไม่เพียงพอถึงขั้นทำลายตระกูลอวี๋จนสิ้นซาก

หลินหยางมั่นใจขนาดนี้ นั่นหมายความว่าในมือของเขายังต้องมีอะไรอีกแน่นอน

“ใช่ครับ” หลินหยางพยักหน้า “ผมยังมีหลักฐานอื่นอีก และมันเป็นหลักฐานที่พอจะทำให้ตระกูลอวี๋จบสิ้น”

“แกได้ของพวกนั้นมาจากที่ไหน หมออย่างแกไปได้มันมายังไง”

หลินหยางเงยหน้าขึ้น จ้องมองใบหน้าและดวงตาของผู้เป็นพ่อ พ่อมีภาพลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่ในสายตาของเขาเสมอ และพ่อนี่แหละที่เป็นต้นแบบของเขา

แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทุกอย่างเริ่มแปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหน

พ่อรักเขาเหมือนเดิม แต่พ่อไม่ใช่พ่อคนเดิมในสายตาของเขาอีกแล้ว

ยิ่งคนปีนสูงขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งเปลี่ยนแปลงมากขึ้นเท่านั้น ถ้าเป็นแบบนั้น เขาคงจะยินดีมากกว่าหากพ่อไม่ได้ปีนไปจนถึงจุดสูงสุด

……….

ตอนที่ 1268 แต่ไหนแต่ไรมา ความรักและความถูกต้องไม่อาจอยู่ข้างเดียวกัน

“พ่อไม่ต้องยุ่งเรื่องของผมหรอก ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยเอง และผมไม่มีทางสร้างความลำบากให้พ่อด้วย”

สีหน้าของคุณหลินเปลี่ยนไปในทันที ฝ่ายคุณนายหลินพูดขึ้นบ้าง “หลินหยาง ลูกพูดอะไรของลูก เขาเป็นพ่อของลูกนะ ทั้งสองคนเป็นพ่อลูกกัน จะสร้างความลำบากไหม แค่ลูกคนเดียวก็ตัดสินได้แล้วหรือ ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา ลูกคิดว่าจะไม่พัวพันถึงพ่อของลูกหรือไง”

หลินหยางยิ้มขื่น มองผู้อาวุโสกว่าที่อีกสองปีก็จะเกษียณตรงหน้า ในใจของเขารู้สึกเศร้าอย่างมาก สุดท้ายแล้วก็กลัวว่าจะโยงไปถึงตัวเองสินะ!

เขาพูดว่า “พ่อวางใจเถอะ เรื่องที่ผมทำไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อเลย ผมให้เพื่อนช่วยทุกอย่าง มันไม่มีทางโยงไปถึงพ่อได้เลยสักนิด ถ้าเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ ต่อให้มีคนไปสืบก็ไม่มีทางสาวไปถึงตัวพ่อ อีกอย่าง ผมทำทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา ไม่กลัวคนทำผิดกฎหมายพวกนั้นอยู่แล้ว”

คุณหลินส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจเสียงยาว “ดูท่าทางพ่อจะปกป้องแกดีเกินไป ทุกเรื่องบนโลกไม่ได้มีแค่สีขาวกับสีดำ มันไม่ได้ง่ายแบบที่แกคิด ยิ่งไม่มีทางที่แกคิดว่ามันเป็นสีขาว แล้วมันก็จะเป็นสีขาวจริงๆ”

“หลินหยาง ถ้าไม่ใช่เพราะเส้นสายของพ่อ แกคิดว่าตอนนี้แกจะได้อยู่ที่นี่อย่างปลอดภัยเหรอ กลุ่มตระกูลอวี๋จะไม่มีทางหาตัวแกเจอเลยใช่ไหม”

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาใช้เส้นสายอยู่บ้าง ทำให้อำนาจของกลุ่มตระกูลอวี๋มาไม่ถึงตรงนี้ ตอนนี้หลินหยางก็คงมีอันตรายรอบด้านไปแล้ว

แต่ต่อให้เขาใช้เส้นสายแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะลดผลกระทบที่เกิดขึ้นจากเรื่องนี้ได้

วันนี้เขาได้รับโทรศัพท์สอบถามหลายสิบสาย ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เขานั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ เกรงว่าคงไม่ได้เจอแค่คำถามแน่นอน

หลินหยางมีสีหน้าไม่ยินดียินร้าย “หาเจอก็หาเจอ ผมเตรียมการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ต่อให้ผมต้องตายตอนนี้ เอกสารที่ควรเปิดเผยออกมาก็ยังคงจะเปิดเผยออกมาตามเดิม ไม่มีทางที่จะลดน้อยลง”

คุณหลินได้ยินดังนั้นแล้วก็พลันเงื้อมือขึ้นตบหน้าลูกชายครั้งหนึ่ง ก่อนจะต่อว่าเขา “แกพูดเพ้อเจ้ออะไรของแก แกเป็นลูกคนเดียว มีสิทธิ์พูดอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ แกอยู่ตัวคนเดียวหรือไง ถ้าแกตายไปแล้ว พ่อกับแม่ของแกจะทำยังไง”

หลินหยางเลียเลือดที่ทั้งเค็มและคาวที่มุมปาก ในใจมีแต่ความขมขื่น แต่ไหนแต่ไรมา ความรักและความถูกต้องไม่อาจอยู่ข้างเดียวกัน เขาเองไม่คิดแบบนั้น แต่วันนี้เขาไม่สนใจอะไรแล้ว

คุณนายหลินพุ่งเข้าไปขวางตรงหน้าลูกชายด้วยความเจ็บปวด ร้อนใจจนน้ำตาไหลลงมา เธอตำหนิว่า “คุณตีลูกได้ยังไง มีอะไรก็พูดกันดีๆ ไม่ได้เหรอ”

คุณหลินเองก็เสียใจที่ใช้กำลังเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ชั่วชีวิตนี้ของเขาไม่เคยตีหลินหยางเลยสักครั้ง

ตอนนั้นหลินหยางเข้ามหาวิทยาลัยแพทย์ตามความต้องการของเขา โดยไม่ฟังคำคัดค้านของคนในบ้าน คุณหลินโมโหจนแทบคลั่งก็ไม่ได้ตีหลินหยาง แต่วันนี้กลับ...

หลินหยางพูดว่า “เอาละ ผมพูดสิ่งที่ควรพูดไปหมดแล้ว พ่อกับแม่ไปเถอะ ถือซะว่าไม่เคยให้กำเนิดหรือเลี้ยงดูผมมา บุญคุณของพ่อกับแม่ที่เคยเลี้ยงดูผล ถ้าชีวิตนี้ผมไม่มีโอกาสได้ตอบแทน งั้นผมก็ขอตอบแทนในชาติหน้า”

คุณและคุณนายหลินออกจากคอนโดมิเนียมแห่งนี้โดยที่พวกเขาก็ไม่รู้ตัว พวกเขาพูดทุกอย่างไปหมดแล้ว แต่ก็ยังคงโน้มน้าวลูกชายไม่ได้

“ทำยังไงดี ตอนนี้ควรทำยังไง” คุณนายหลินร้องไห้ด้วยความร้อนใจ

คุณหลินไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองโมโหหรือเปล่า เขาถลึงตามองภรรยา “ต้องโทษคุณ ถ้าตอนนั้นคุณไม่ได้เป็นก้างขวางคอ หลินหยางกับไป๋จื่อคงได้แต่งงานกันไปแล้ว ตอนนี้พวกเราสองคนอาจจะได้อุ้มหลานชายก็ได้ วันนี้ไม่มีทั้งลูกสะใภ้ ไม่มีทั้งหลานชาย แถมยังใกล้จะเสียลูกชายไปอีก”

คุณนายหลินเองก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง ถ้าตอนนั้นรู้ว่าจะมีวันนี้ ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางคัดค้าน ตอนนั้นลูกชายมาหาเธอด้วยความตื่นเต้น เขาบอกว่ากำลังจะขอไป๋จื่อแต่งงาน และพาไป๋จื่อมาเป็นแขกที่บ้าน ขอให้เธอต้อนรับไป๋จื่อด้วย