คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา ตอนที่ 633
ตอนที่ 1265 ปีศาจร้าย
อวี๋ม่านน่าถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เพราะหลินหยางเข้ามาใกล้ เธอจึงถอยหลังไปอีกก้าวหนึ่ง จนกระทั่งเท้าของขาของเธอชนกับขอบโต๊ะเย็นๆ
เธอไม่เคยรู้สึกกลัวเหมือนในตอนนี้มาก่อน กลัวว่าหลินหยางจะเข้ามาใกล้
ก่อนหน้านี้เธอฝันให้หลินหยางเข้าใกล้เธอเสมอ
แต่วันนี้เธอกลับรู้สึกกลัว สายตาของเขา สีหน้าของเขา กลิ่นอายที่ออกมาจากตัวของเขา ทุกอย่างล้วนแสดงความอันตราย ทุกอย่างทำให้เธอรู้สึกอกสั่นขวัญแขวน
หลินหยางยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง สุดท้ายแล้วเขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ห่างจากเธอเพียงแค่สองกำปั้นเท่านั้น
เขาหยิบผ้าบนโต๊ะอาหารขึ้นมาห่อมือของตัวเอง แล้วจับคางของอวี๋ม่านน่าอย่างแรงจนเธอน้ำตาไหล “เจ็บ ฉันเจ็บนะ!”
หลินหยางไม่ปล่อยมือ ไม่มีความสงสารเลยสักนิด คนที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ถือว่าเป็นผู้หญิงด้วยซ้ำไป เธอเป็นแค่ปีศาจร้ายเท่านั้น
“อวี๋ม่านน่า ทำเรื่องเลวร้ายไปแล้วก็ต้องยอมรับผลกรรม เธอคิดว่าเธอหนีรอดไปได้ครั้งหนึ่ง แล้วจะหนีรอดไปได้เป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สามเหรอ เธอเห็นฉันหลินหยางเป็นคนที่รังแกได้ขนาดนั้นเลยใช่ไหม”
เธอทำร้ายไป๋จื่อครั้งแล้วครั้งเล่า เขาอยากช่วยไป๋จื่อทวงคืนความยุติธรรม แต่โครงการเดินทางด้วยจิตก่อนหน้านี้เป็นของตระกูลอวี๋ ต่อให้เขารู้ดีว่าคนที่ทำร้ายไป๋จื่อคืออวี๋ม่านน่า แต่เขาก็ยังคงไม่มีหลักฐานอะไร
หลังจากนั้นเธอจับตัวไป๋จื่อไปอีก เพื่อไม่ให้ไป๋จื่อถูกทำร้ายด้วยน้ำมือเธออีกครั้ง เขาจึงเลือกกล้ำกลืนรับความไม่เป็นธรรมเพื่อความปลอดภัย
แต่วันนี้ไป๋จื่อ คนเดียวที่สามารถผูกมัดเขาได้จากไปแล้ว
อวี๋ม่านน่า เธอจะมัดมือมัดเท้าฉันหลินหยางได้ไหม
สีหน้าของอวี๋ม่านน่าซีดขาว ใช้สายตาหวั่นเกรงจ้องมองหลินหยางตรงหน้า “นะ นายพูดอะไรของนาย ฉันไม่เข้าใจ”
หลินหยางแค่นเสียง ตอนนี้เขาปล่อยมือแล้ว จากนั้นก็โยนผ้าพันมือทิ้งถังขยะไป ทุกสิ่งที่สัมผัสถูกเธอถือว่าสกปรกไม่มีชิ้นดี เขาไม่มีทางเก็บไว้
“ฉันพูดอะไร เธอรู้อยู่แก่ใจดีอยู่แล้ว อวี๋ม่านน่า เธอคอยดูเถอะ!” หลินหยางหมุนกายเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่อยู่ในห้องนอน ตอนที่เขาออกมา อวี๋ม่านน่ายังคงไม่ไปไหน
เขาหยิบเสื้อโค้ทที่แขวนอยู่บนราวมาใส่ ตอนที่เดินออกไปถึงหน้าประตู เขาเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยที่อยู่ใต้อาคารให้ขึ้นไปส่งแขก ส่วนตัวเขาออกไปทันที
หลินหยางไปแล้ว เสียงฝีเท้าของเขาไกลออกไปเรื่อยๆ แต่เธอยังคงมีท่าทางสับสนมึนงง จนกระทั่งพนักงานรักษาความปลอดภัยปรากฏตัวที่หน้าห้อง เธอถึงได้รู้สึกตัวว่าหลินหยางออกไปแล้ว ถ้าเขาเจอคนที่พ่อส่งมาระหว่างทางจะทำยังไง
อวี๋ม่านน่าไม่รอให้ยามลงมือ เธอพุ่งออกจากห้องไปพร้อมกับรองเท้าส้นสูงปรี๊ด วิ่งลงไปชั้นล่างอย่างบ้าคลั่ง
ตรงโถงกว้างๆ ใต้ตึก เธอเห็นผู้ชายสวมชุดสีดำทั้งตัวสามคนล้อมรอบหลินหยางอยู่
เธอไม่เคยรู้เลย เดิมทีหลินหยางก็มีฝีมือการต่อสู้ไม่เลวเหมือนกัน แต่เมื่อต้องรับมือกับคนสามคนแล้วก็ยังกินแรงอยู่บ้าง หลินหยางโดนต่อยสองครั้งแล้ว อวี๋ม่านน่าทนไม่ไหวอีก จึงพุ่งเข้าไปขวางในทันที
สามคนนั้นไม่รู้จักอวี๋ม่านน่า คิดว่าเธอเป็นแฟนของหลินหยาง จึงเงื้อมือขึ้นตบหน้าเธอครั้งหนึ่งด้วย
เธอถูกตบหน้าขนาดนี้ หลินหยางยังไม่มองเธอเลยแม้สักครั้ง ในสายตาของเขา เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ต้องการการปกป้อง แต่เป็นแค่ปีศาจร้ายที่สมควรได้รับการลงโทษอย่างหนัก
โชคดีที่พนักงานรักษาความปลอดภัยในอาคารแจ้งตำรวจได้ทัน รถตำรวจอยู่ใกล้ๆ พอดี ไม่ถึงสองนาทีก็มาถึงแล้ว สามคนนั้นเห็นตำรวจมาก็ทำได้แค่วางมือ รีบหนีไปจากที่นี่ก่อน
หลินหยางถือโอกาสตอนที่ตำรวจไล่ตามคนร้าย ขึ้นรถคันสีดำไม่มีทะเบียนรถไป
รถหายไปจากสายตาของทุกคนอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหน และไม่มีใครตามรอยเขาได้
บนรถติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันการจับตำแหน่งจากดาวเทียม กระจกหน้ายิ่งเป็นกระจกกันกระสุน บวกกับไม่มีทะเบียนรถ เมื่อรถอยู่บนถนนแล้วก็ไม่ต่างกับหยดน้ำฝนตกสู่แม่น้ำ
……….
ตอนที่ 1266 ราวกับล่วงรู้จุดจบของหลินหยาง
คุณอวี๋ที่ตามตัวหลินหยางไม่เจอโมโหจนอยากจะตีลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขาให้ตายไปซะจริงๆ
“ตอนนี้จะทำยังไง ลูกบอกมาสิว่าจะทำยังไง” คุณอวี๋ตำหนิลูกสาว
อวี๋ม่านน่าร้องไห้เหมือนคนบ้า เครื่องสำอางที่แต่งแต้มบนใบหน้าอย่างประณีตเลือนหายไปจนดูไม่ได้แล้ว
“พ่อคะ หนูเองก็ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นแบบนี้ พ่อคะ หนูขอร้องละ ช่วยหนูตามหาเขาที เรื่องสำคัญในตอนนี้คือต้องช่วยหนูตามหาเขานะคะ”
คุณอวี๋ร้อนใจมาก เดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง “ลูกคิดว่าพ่อไม่อยากตามหาเขาเหรอ พ่ออยากเจอตัวเขามากกว่าลูกอีก” ขอแค่เจอตัวหลินหยาง นั่นก็เท่ากับกำหนดวันตายของอีกฝ่ายแล้ว ครั้งนี้เขาไม่มีทางใจอ่อนอีก
อวี๋ม่านน่าเงยหน้ามองพ่อ มองเห็นความดุร้ายในสายตาของเขา
หัวใจของเธอหนาวยะเยือกไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง ราวกับล่วงรู่จุดจบของหลินหยางได้
แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ตอนนี้เธอไม่มีความกล้าและความต้องการที่จะต่อสู้เพื่อมอบโอกาสให้หลินหยางอีกสักครั้ง
เพราะหลินหยางมองเธอด้วยสายตาแบบนั้นเหรอ
สายตานั้นของเขาทำให้เธอตาสว่าง
ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน เธอก็ไม่มีทางได้เขามาครอบครอง ไม่มีวัน
ตอนนี้เธอเลยสูญเสียความกล้าและความต้องการที่จะต่อสู้เพื่อมอบโอกาสให้หลินหยางอีกครั้งเหรอ
เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอรู้แค่ว่าชาตินี้เธอไม่มีทางได้ลงเอยกับหลินหยางแน่นอน
แต่พ่อก็ไม่เคยเจอตัวหลินหยาง ไม่เคยเลย
ครึ่งเดือนให้หลัง ข่าวหนึ่งปรากฏบนอินเทอร์เน็ต หมอที่มีชื่อว่าหลินหยางใช้ชื่อจริงรายงานเรื่องวางเพลิงฆ่าคนของกลุ่มตระกูลอวี๋
เมื่อข่าวนี้ถูกส่งต่อกันในวงการการเมืองและวงการตำรวจแล้ว ไม่นานนักก็ได้ขึ้นเป็นพาดหัวข่าวใหญ่ และมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์โจมตีไปทางกลุ่มตระกูลอวี๋ในทันที
หุ้นของกลุ่มตระกูลอวี๋ดิ่งลงเหวจนถึงจุดต่ำสุด
แค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทรัพย์สินของกลุ่มตระกูลอวี๋ก็ลดเหลือสิบล้านล้านหยวนเท่านั้น
คุณอวี๋ไม่กล้าเปิดโทรศัพท์มือถือ เพราะกรรมการบริษัทต้องโทรศัพท์มาแหกอกเขาแน่นอน
ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะมอบหมายงานให้กรรมการบริษัทอย่างไร ต่อให้เชิญทีมประชาสัมพันธ์ที่สุดยอดที่สุดในประเทศมา ใช้เงินไปมหาศาลก็ไม่น่าจะปิดเรื่องนี้ไว้ได้อีกแล้ว
ถึงยังไงก็เกี่ยวพันกับชีวิตคนหลายสิบคน จึงไม่ใช่ปัญหาเศรษฐกิจธรรมดาๆ แต่ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างเกินกว่าจะรับไหวแล้ว
เขาต้องใคร่ครวญก่อน ว่าหลังจากนี้จะรับมือกับวิกฤติทางการเมืองที่จะมาถึงได้อย่างไร
อวี๋ม่านน่าหลบอยู่ในห้องไม่กล้าออกมา ข่าวบนอินเทอร์เน็ตถาโถมเข้ามา เธอไม่กล้าแม้จะอ่านมันสักนิด
เธอไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นยังไง อาจจะเป็นเหมือนที่พ่อพูดก็ได้ ตระกูลอวี๋จบสิ้นแล้ว
หรืออาจจะเป็นเหมือนเดิม พ่อใช้วิธีการอันเหนือชั้นจัดการเรื่องนี้ได้
แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความเสียหาย ต่อให้จัดการเรื่องในครั้งนี้ได้ เกรงว่าพ่อคงต้องเสียตำแหน่งประธานกรรมการบริหารไปด้วย
แต่คุณอวี๋ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเหมือนกับเธอ
ถ้าถอนตัวจากตำแหน่งประธานกรรมการบริหารได้ เขาก็อยากถอนตัวตอนนี้เลย เพราะไม่ช้าก็เร็วเขาต้องแย่งตำแหน่งกลับคืนมาได้แน่
ทว่าเรื่องในครั้งนี้ไม่ได้ง่ายดายขนานั้น
ภายในคอนโดมิเนียมแบบเก่าในเมืองจินเหวย หลินหยางนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ อ่านคำพูดต่อว่ามากมายบนหน้าจอ ในสิบหัวข้อข่าวหลัก มีคำว่าตระกูลอวี๋ไปแล้วเจ็ดหัวข้อ ในที่สุดเขาก็ยกยิ้มเยือกเย็นขึ้นมา
“นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น อีกเดี๋ยวพวกคุณได้สนุกกว่านี้แน่”
เขาแค่ปล่อยหลักฐานส่วนหนึ่งก็วุ่นวายกันขนาดนี้แล้ว รอเขาปล่อยหลักฐานเพิ่มอีกเถอะ เขาจินตนาการได้เลยว่าในตึกระฟ้าของตระกูลอวี๋จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมากมายขนาดไหน
ตอนนี้มีหลายคนที่ไม่แน่ใจในความจริงของเรื่องนี้ รวมถึงระดับความเกี่ยวข้องของตระกูลอวี๋ เรื่องนี้จึงโด่งดังอยู่แค่ในอินเทอร์เน็ตเท่านั้น ไม่ได้ส่งผลกระทบถึงประเด็นหลัก