คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา ตอนที่ 505

ตอนที่ 1009 สาวใช้อุ่นเตียง

ซ่งหลางหน้าถอดสี เรื่องนี้ไม่มีประโยชน์อะไรกับตัวเขาจริงๆ ตอนที่เขาอายุสิบหกปี มารดาส่งสาวใช้มาอุ่นเตียงให้เขาถึงสองคน นางเลือกสาวใช้ที่หน้าตาสะสวยอย่างพิถีพิถัน อีกฝ่ายอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา หน้าตางามงดและอ่อนโยน จนเขาเองก็ชอบนางอยู่พักหนึ่งเช่นกัน

แต่ก็แค่พักหนึ่งเท่านั้น หลังจากนั้นความชอบก็เริ่มเหือดหาย เมื่อถึงคราวตระกูลล่มสลาย พวกนางก็ไม่เหลือชีวิตเช่นเดียวกัน

ตอนนี้มาคิดๆ ดูแล้ว เขากลับจำหน้าตาของสองสาวใช้อุ่นเตียงไม่ได้

ซ่งหลางกระแอมเสียงหนึ่ง กล่าวว่า “ข้าจะเข้าไปดูสักหน่อย เจ้ารออยู่ที่นี่แล้วกัน”

ขืนอยู่ที่นี่ต่อไป เขาก็ไม่รู้จริงๆ ว่านางจะถามอะไรที่ทำให้เขาอึดอัดใจออกมาอีก

เพิ่งยกขาก้าวไปไม่ทันไร ลุงหยวนก็ปรี่เข้ามากล่าวกับเขาและไป๋จื่อว่า “อาการของท่านตงฟางไม่ค่อยดี เกรงว่า...เกรงว่าจะไม่รอด...”

หัวใจของไป๋จื่อพลันกระตุกวูบ นางสาวเท้าเดินเข้าไปในเรือนทันที พร้อมกับกล่าวกับอาอู่โดยไม่หันหน้าไปมอง “เร็วเข้า ไปหยิบล่วมยาจากในรถม้าข้างนอกมา ด่วน”

ตอนที่อาอู่หมุนกายจะออกไป นางเหยียบย่างเข้าไปภายในเรือนแล้ว ซ่งหลางเองก็ตามเข้าไปติดๆ

ภายในเรือนมีแต่กลิ่นเหม็นตลบอบอวล ลุงหยวนส่งผ้าให้สองผืน ทั้งสองคนปิดจมูกเอาไว้แล้วถึงจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง

ตงฟางมู่นอนราบอยู่บนที่นอน ช่วงล่างมีแต่สิ่งปฏิกูล ร่างกายที่เปลือยเปล่าเอาแต่ชักเกร็งไม่ยอมหยุด ดวงตาเหลือกขาว ปากอ้าส่งเสียงครวญคราง ใบหน้าทั้งแดงและม่วงไปจนหมด ราวกับมีใครบางคนบีบคอเขาเอาไว้

แย่แล้ว มีอะไรบางอย่างปิดกั้นคอหอย ดูท่าแล้วจะไม่ใช่เสลด หากเป็นเสลดย่อมไม่มีทางสำลักเช่นนี้

ซ่งหลางก้าวไปข้างหน้า ประคองร่างตงฟางมู่เอาไว้ ก่อนจะออกแรงทุบที่แผ่นหลังของอีกฝ่าย พยายามใช้กำลังภายในช่วยนำสิ่งที่ติดอยู่ตรงคอหอยออกมา

แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามเดียงใด ก็ไม่สามารถช่วยกำจัดสิ่งแปลกปลอมในคอหอยของตงฟางมู่ได้

ตอนนี้ไป๋จื่อหยิบมีดผ่าตัดออกมาแล้ว ช่วงเวลาเป็นตายเช่นนี้ จะชักช้าไม่ได้แม้อีกสักเสี้ยววินาทีเดียว

อาอู่ออกไปหยิบล่วมยา เขากลับมาถึงในลานอย่างรวดเร็ว ภายในล่วมยามีท่อสำหรับปฐมพยาบาล ขณะนี้นางจะทำการเจาะเยื่อโครไทรอยด์[footnoteRef:1]ให้เขาก่อน เมื่ออาการหายใจติดขัดหายไปแล้ว ค่อยทำการเจาะคอ[footnoteRef:2]ตามปกติ [1: การเจาะเยื่อโครไทรอยด์ เป็นการผ่าเปิดผิวหนังและเยื่อไครโคไทรอยด์ให้เป็นช่อง เพื่อให้อากาศสามารถผ่านเข้าสู่หลอดลมได้] [2: การเจาะคอ การเปิดท่อทางเดินหายใจส่วนต้นสำหรับคนไข้ที่มีภาวะทางเดินหายใจส่วนบนถูกปิดกั้น จนไม่สามารถใช้จมูกหรือปากในการหายใจได้]

“วางลง ข้าจัดการเอง!” นางถกแขนเสื้อขึ้น แล้วถือมีดผ่าตัดเข้าไปเผาไฟกับตะเกียงที่มุมเรือน จากนั้นก็กลับมานั่งยองลงข้างกายตงฟางมู่

ซ่งหลางจ้องมองนาง เห็นนางกดมีแคบและเล็กลงตรงช่วงคอของตงฟางมู่ จึงถามด้วยความตกใจทันที “เจ้ากำลังจะทำอะไร”

คมมีดในมือของไป๋จื่อทะลุผ่านเนื้อหนังของตงฟางมู่ นางตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้นว่า “เขาหายใจติดขัด ข้าต้องช่วยเขา หากพวกเจ้ากลัวก็ออกไปก่อนเถอะ”

ทันทีที่มีดลงไป เลือดสดๆ ก็ทะลักออกมา

ซ่งหลางรีบกล่าวกับลุงหยวนที่ยืนงงงวยอยู่ข้างๆ “ยังไม่รีบไปหยิบผ้าสะอาดมาอีก”

ภายในเรือนวางล่วมยาเอาไว้ด้วย ภายในนั้นมีผ้าสำเร็จรูปอยู่ด้วย เดิมทีใช้พันแผลให้กับผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บภายนอก

ไป๋จื่อนำผ้ามาซับเลือด นางได้ยินเสียงหอบหายใจของอาอู่ดังมาแว่วๆ จึงตัดสินใจเอ่ยขึ้นว่า “พี่อาอู่ เร็วหน่อย”

อาอู่ได้ยินเสียงเรียกของนาง เขาวิ่งเร็วขึ้นกว่าเดิม ครั้นเข้าไปถึงในเรือนแล้วก็วางกล่องยาสีเงินลงข้างกายนาง

“เปิดออก”

อาอู่เปิดกล่องทันที เขาเคยเห็นสิ่งของภายในนี้มาแล้ว แต่ก็ยังคงรู้สึกประหลาดใจทุกครั้งไป เพราะสิ่งของเหล่านี้เหมือนจะไม่ใช่สิ่งของในโลกใบนี้โดยสิ้นเชิง

แต่วันนี้เขาไม่มีเวลามาประหลาดใจ หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ดูจากสภาพของท่านตงฟางในตอนนี้แล้ว เขาไม่กล้าคิดจริงๆ ว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไร

ไป๋จื่อวางมีดผ่าตัดลง แล้วหมุนกายไปหยิบคีมห้ามเลือดมาถ่างปากแผล แล้วค่อยสอดท่อทางเดินหายใจเข้าไปขัดไว้

คนภายในเรือนต่างก็มองทุกอย่างตรงหน้าด้วยความตื่นตกใจทั้งสิ้น

ตอนที่ 1010 เอนโดคลิป

แต่ไหนแต่ไรไม่เคยคาดคิดว่าจะมีคนใช้วิธีการนี้ช่วยชีวิตคน หลังจากเปิดหลอดลมไปแล้ว คนผู้นี้จะยังมีชีวิตรอดอยู่หรือ

ลุงหยวนชี้ตงฟางมู่ “มะ ไม่หายใจแล้ว!”

หน้าอกของตงฟางมู่ที่เดิมทีกระเพื่อมขึ้นลงหยุดลงแล้ว ศีรษะก็เอียงไปทางด้านข้างด้วย

ซ่งหลางขมวดคิ้ว เขาพูดกับไป๋จื่อว่า “เขาหมดลมหายใจแล้ว อย่า...”

ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบ กลับเห็นไป๋จื่อกระโดดไปที่ฝั่งซ้ายของตงฟางมู่อย่างรวดเร็ว นางกล่าวกับอาอู่ “อาอู่ ฟังคำสั่งข้า ตอนที่ข้าให้ท่านเป่าลม ท่านเป่าลมเข้าไปในท่อนี้นะ”

อาอู่หลั่งน้ำตาออกมาแล้ว เขาเอ่ยเสียงสะอื้น “อาจื่อ ท่านตงฟางเขาจากไปแล้ว”

ไป๋จื่อโมโหหนัก “ทำตามที่ข้าบอก ไม่ได้ยินหรือไร”

ทันใดนั้นอาอู่พลันตะลึงลาน เขาไม่เห็นความโศกเศร้าในแววตาของไป๋จื่อ ภายในนั้นมีแต่ความเด็ดเดี่ยว ราวกับว่าท่านตงฟางยังไม่ตาย ขอเพียงเขาทำตามที่นางบอก ท่านตงฟางจะต้องหายดีได้แน่

เขาพยักหน้าทันที “ตกลง เจ้าว่ามา ข้าจะทำตาม”

ไป๋จื่อประสานสองมือ เริ่มทำการปั๊มหัวใจให้ตงฟางมู่ จากนั้นอีกพักหนึ่งนางก็ให้อาอู่เป่าลมอยู่สองสามครั้ง ทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาสักสี่สิบห้านาทีถึงจะหยุด นางเอียงศีรษะลงฟังเสียงหัวใจของตงฟางมู่ แม้มันจะแผ่วเบามาก แต่อย่างน้อยก็กลับมาแล้ว

ซ่งหลางตกใจมาก เพราะเขาเห็นหน้าอกของตงฟางมู่กระเพื่อนน้อยๆ แล้ว ครั้นลองจับชีพจรดู เขาก็พบว่าชีพจรกลับมาแล้ว แม้จะอ่อนแรง แต่กลับไม่ใช่ชีพจรของคนที่กำลังจะตายอีด

นางทำได้จริงๆ ฟื้นความตายให้กลับมาชีวิต?

สิ่งที่นางทำเมื่อครู่นี้ ก็คือการฟื้นความตายให้กลับมามีชีวิตหรือ

ไป๋จื่อถอนใจโล่งอก จากนั้นนางก็อ้อมกลับไปที่ข้างกล่องยา เพื่อหยิบเอนโคลิปออกมา

บริเวณส่วนคีบมีรูทำด้วยวัสดุเฉพาะซึ่งทำด้วยของแข็งและนุ่มในระดับพอดี ภายในติดกล้องขนาดเล็กจิ๋วเอาไว้ด้วย โดยสายที่บางและยาวของกล้องจะเชื่อมต่อกับจอฉายที่อยู่ที่ด้านหนึ่ง

กล้องขนาดเล็กและจอฉายของเอนโคลลิปใช้แบตเตอรีย่อส่วน แบตเตอรีหนึ่งก่อนมีอายุการใช้งานอย่างน้อยสิบปี

เมื่อกดปุ่มเปิด หน้าจอขนาดเท่าฝ่ามือก็สว่างวาบขึ้น ปลายคีมยังไม่ได้ยื่นเข้าไปในคอหอยของตงฟางมู่ ขณะนี้หน้ากล้องหันไปหน้าใบหน้าของอาอู่อยู่พอดี

อาอู่เห็นใบหน้าของตนเองปรากฏอยู่ในกล่องขนาดเล็กก็ตกใจไม่น้อย แม้กระทั่งถอยหลังไปหลายก้าว ถามเสียงสั่นว่า “น่ะ นี่คืออะไร”

ตอนนี้ไป๋จื่อไม่มีเวลาอธิบายให้เขาฟัง และไม่สนใจความประหวั่นพรั่นพรึงในแววตาของคนอื่นด้วย หลังจากนางใช้ผ้าชุบน้ำยาฆ่าเชื้อเช็ดคีมยาวแล้ว นางก็ยื่นมันเข้าไปในปากของตงฟางมู่ทันที

ตัวคีมยาวมาก นางค่อยๆ ยื่นมันเข้าไปทีละนิด ภาพภายในคอหอยของตงฟางมู่ฉายชัดอยู่บนหน้าจอ

ซ่งหลางตกใจอยู่แค่ช่วงสั้นๆ ก่อนจะเข้าไปใกล้ไป๋จื่ออย่างรวดเร็ว เอาแต่จับจ้องหน้าจอมือของนาง

นี่คือคอหอยของคน แถมยังมองเห็นได้จากในกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งอย่างชัดแจ้ง มันคืออะไรกันแน่

ส่วนล่างของคีมเจอสิ่งกีดขวางบางอย่าง ยื่นลงไปอีกไม่ได้ นางจึงหมุนกลับหัวคีมเล็กน้อย เพื่อให้มองเห็นหน้าตาของสิ่งแปลกปลอมนั้นได้ชัดขึ้น

พระเจ้าช่วย มันเป็นหนอนกู่กีดใจตัวอ้วนใหญ่ตัวหนึ่ง ซึ่งกำลังคลานอยู่ภายในคอหอยของตงฟางมู่ เมื่อครู่ไม่ได้แช่ตรงส่วนคอลงในน้ำสมุนไพรด้วย มันถึงได้หนีเอาชีวิตรอดมาได้

ไป๋จื่อออกแรงคีบและลากมันอย่างหนัก จนสุดท้ายก็ลาดหนอนกู่ตัวอ้วนท้วนออกมาได้

มีตัวหนึ่งแล้วก็อาจจะมีตัวที่สอง ไป๋จื่อจึงยื่นคีบเข้าไปอีกครั้ง และมีจริงๆ ตามที่คาดการณ์ไว้

ครั้นจัดการหนอนกู่พวกนี้ออกจากคอหอยได้หมด ไป๋จื่อก็ถอนใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่มีแค่พวกมัน หากมีสิ่งอื่นใดที่ยากจะจัดการจนต้องทำการผ่าตัดอีกครั้ง เช่นนั้นแล้วการฟื้นตัวของตงฟางมู่ก็มีแต่จะลำบากขึ้น ตอนนี้ดีที่สุดแล้ว