ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 384

ตอนที่ 384 การปรากฏตัวของผู้อาวุโสสูงสุด (5)

อย่างไรก็ตาม...

หลังจากเข้าแถวมาทั้งวัน ทั้งห้าคนก็ยังไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้แตะโดนธรณีประตูของสำนักศึกษาเฟิงหัว ท่ามกลางผู้คนมากมาย จวินอู๋เสียก้าวออกจากแถวไปอย่างเด็ดขาดและถอยออกไปยืนรออยู่ด้านข้าง จวบจนเมื่อม่านราตรีเริ่มเข้าปกคลุมท้องฟ้า สำนักศึกษาเฟิงหัวก็หยุดการรับสมัครลงชั่วคราว รอจนถึงพรุ่งนี้เช้าแล้วค่อยให้เด็กหนุ่มสาวทุกคนมาเข้าแถวใหม่ มองดูพระอาทิตย์ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้า จวินอู๋เสียก็เข้าใจดีว่าวันนี้พวกเขามีความหวังเพียงน้อยนิดเท่านั้น

เช่นเดียวกับที่พระอาทิตย์ใกล้จะลาลับไป กลุ่มคนที่สวมชุดผ้าไหมสีน้ำเงินตัดขอบสีขาวก็เดินออกมาจากประตูของสำนักศึกษาเฟิงหัว บุรุษในวัยสามสิบต้นๆ ที่เดินนำกลุ่มคนมา มีใบหน้าที่ซื่อตรงและดวงตาส่องประกายแวววาว ด้านหลังเขาทั้งหมดเป็นเด็กหนุ่มสาวในวัยสิบแปดหรือสิบเก้าปี แต่ละคนห้อยจี้หยกรูปดวงดาวไว้บนหน้าอกของพวกเขา

เมื่อเห็นคนกลุ่มนี้เดินออกมาจากสำนักศึกษาเฟิงหัว กลุ่มคนรุ่นเยาว์ที่เข้าแถวรอมาเกือบทั้งวันก็ตื่นเต้นระริกระรี้ขึ้นมาทันที

“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดมู่เฉินแห่งสำนักชิงอวิ๋นอยู่ที่ใด” บุรุษผู้เดินนำกลุ่มมาหันไปพูดกับยามที่ยืนเฝ้าประตูของสำนักศึกษาเฟิงหัวอยู่

ยามที่เฝ้าประตูอยู่ก็เดินเข้าไปกระซิบกระซาบกับเขาสองสามคำ เห็นเพียงแค่บุรุษผู้นั้นขมวดคิ้วมุ่น จากนั้นก็ถอนหายใจอย่างหนักและเดินกลับเข้าไปในสำนักศึกษาเฟิงหัวอย่างผิดหวัง

เฟยเยียนเฝ้าดูสถานการณ์นี้อย่างลับๆ ใบหน้าเล็กๆ ที่แยกไม่ออกว่าเป็นบุรุษหรือสตรีนั้น แทรกตัวผ่านฝูงชนเข้าไป และในไม่ช้าเขาก็กลับไปรวมกลุ่มกับสหายอย่างจวินอู๋เสียและคนอื่นๆ ที่ยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่

“ดูเหมือนว่าเบ็ดในครั้งนี้ที่น้องเสียต้องการจะตก จะไม่ใช่เพียงแค่เงินเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงปลาตัวใหญ่ด้วยสินะ” เฟยเยียนเอนหลังพิงลำต้นของต้นไม้และกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ได้ข่าวอะไรมาหรือไม่” เฉียวฉู่ถามอย่างอดใจไม่ไหว

เฟยเยียนเองก็ไม่ได้อุบไว้ เขาตอบไปตามตรงว่า “บุรุษที่เพิ่งออกมาเมื่อสักครู่นี้ เขาเป็นอาจารย์ของสาขาผู้ใช้อาวุธวิญญาณจากตึกรอง อาจารย์ใหญ่ของสำนักศึกษาเฟิงหัวแห่งนี้มีบุตรชายอยู่หนึ่งคน ตั้งแต่ยังเด็กก็มีร่างกายอ่อนแอและป่วยกระเสาะกระแสะมาโดยตลอด ทุกวันเขาต้องแช่ตัวอยู่ในน้ำยาสมุนไพร ท่านอาจารย์ใหญ่ใช้สมบัติไปนับไม่ถ้วนเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้จนถึงทุกวันนี้ เนื่องจากก่อนหน้านี้ร่างกายของคุณชายท่านนั้นเปราะบางและอ่อนแอเกินไป ไม่อาจทนต่อการเดินทางไกลได้ อาจารย์ใหญ่จึงทำได้เพียงให้เขาอยู่แต่ที่บ้านเพื่อรักษาตัว ปัจจุบันร่างกายและกระดูกของเขาฟื้นตัวดีขึ้นเล็กน้อยและ ขณะที่กำลังเตรียมจะเดินทางไปยังสำนักชิงอวิ๋นเพื่อขอให้ฉินเย่ว์รักษาเขา สำนักชิงอวิ๋นดันมาถูกลบออกไปเสียก่อน! บุรุษผู้นั้นเพิ่งได้ยินข่าวเกี่ยวกับการปรากฏตัวของมู่เฉินแห่งสำนักชิงอวิ๋นจึงรีบรุดมาที่นี่ แต่น่าเสียดาย...”

รอยยิ้มของเฟยเยียนนั้นเจิดจ้าเป็นพิเศษ ทุกคนที่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับเขา ไม่ว่าจะเพียงแค่เพิ่งพบหน้าหรือไม่คุ้นหน้าค่าตากันเลย เฟยเยียนก็สามารถขุดค้นข้อมูลที่เขาต้องการได้เสมอตราบเท่าที่เขาต้องการ

“คิกๆ! เจ้าว่าถ้าท่านอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาเฟิงหัวผู้นั้นรู้ว่าผู้ร้ายที่ทำลายสำนักชิงอวิ๋นจนราบคาบกำลังวางแผนที่จะเข้าศึกษาในสำนักศึกษาของเขา ไม่รู้ว่าเขาจะส่งคนมาทุบตีเราจนตายหรือไม่” เฉียวฉู่กล่าวพร้อมกับปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

สำนักชิงอวิ๋นไม่ใช่สถานที่ที่ดีอันใด หากเจ้าต้องการขอให้ฉินเย่ว์ช่วยรักษาอาการป่วย อย่างน้อยๆ ก็ต้องลอกหนังของตัวเองออกสักชั้นก่อนเพราะค่ารักษานั้นช่างแพงมหาศาลเหลือเกิน

“ข้าคิดว่ามีความเป็นไปได้ แต่เสี่ยวรั่วและข้าย่อมปลอดภัยดี แต่พวกเจ้า...” เฟยเยียนยิ้มอย่างชั่วร้ายมาก

จะว่าไปแล้วดวงชะตาของคุณชาย บุตรชายของท่านอาจารย์ใหญ่ผู้นี้จะโชคร้ายเกินไปหน่อยหรือไม่ อุตส่าห์พักรักษาตัวมานานปี ไม่ง่ายเลยกว่าที่ร่างกายจะแข็งแรงขึ้นเล็กน้อยพอจะเดินทางไกลได้ แต่สำนักชิงอวิ๋นที่เป็นจุดหมายปลายทางกลับถูกทำลายไปเสียก่อน!

น่าเสียดายที่มันสายเกินไป...

“ข้ายังได้ยินมาว่าท่านอาจารย์ใหญ่ตอนนี้กำลังเชิญตัวหมอเทวดามาที่สำนักศึกษาเฟิงหัวเพื่อมารักษาอาการป่วยให้กับบุตรชายของเขา ไม่รู้ว่าเขาจะหาตัวอีกฝ่ายเจอหรือไม่” เฟยเยียนถูคางของเขาเบาๆ

หลังจากที่เฟยเยียนพูดจบ สายตาของทั้งสามคนที่เหลือก็หันไปมองจวินอู๋เสียพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

หมอเทวดาหรือ

คนข้างๆ พวกเขานี้ไม่ใช่ว่าก็เป็นหมอเทวดาที่มีฝีมือล้ำลึกเกินหยั่งหรืออย่างไร!

หลังจากที่ได้เห็นจวินอู๋เสียรักษาเฉียวฉู่และฮวาเหยา พวกเขาทุกคนก็นับถือทักษะทางการแพทย์ของจวินอู๋เสียอย่างหมดหัวใจ

จวินอู๋เสียเงยหน้าขึ้น เมินเฉยต่อสายตาของทุกคนโดยสิ้นเชิง นางหันหลังและเดินไปยังโรงเตี๊ยมที่พวกเขาจองไว้เมื่อตอนที่เพิ่งมาถึง

“กลับกันเถอะ”

เอาเถอะ ดูเหมือนว่าคนผู้นี้จะไม่เคยมีความคิดแบบนั้นเลย!