ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 253
ตอนที่ 253 การเดินทางไกล
เมื่อไม่มีหนทางอื่นที่จะใช้บ่มเพาะพลังวิญญาณได้ จวินอู๋เสียก็เริ่มหันความสนใจไปที่พืชและต้นไม้ชนิดอื่นๆ
พลังวิญญาณของนางนั้นสามารถเติบโตขึ้นได้โดยการปลูกบัวหิมะซังอวี้ เช่นนั้นหากนางปลูกพืชชนิดอื่นๆ มันจะให้ผลลัพธ์ที่เหมือนกันหรือไม่
เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานนี้ จวินอู๋เสียจึงเริ่มทดลองปลูกพืชสมุนไพรชนิดต่างๆ ในลานเรือนพักของนาง หลังจากพยายามมากว่าสิบวัน ในที่สุดนางก็ค้นพบว่าพืชธรรมดาไม่สามารถให้พลังวิญญาณใดๆ แก่นางได้ จะมีก็แต่สมุนไพรล้ำค่าหายากบางตัวเท่านั้นที่พอจะให้นางสะสมพลังวิญญาณได้เพียงเล็กน้อย แต่อัตราการเติบโตนี้แทบจะเรียกได้ว่าไม่มีความคืบหน้าเลยเมื่อเทียบกับการปลูกบัวหิมะซังอวี้
แต่…มีน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีเลย
อีกสิบเจ็ดวันก็จะถึงวันที่สิบห้าของเดือนหน้าแล้ว จวินอู๋เสียบอกลาจวินเสี่ยนกับจวินชิงที่มายืนส่งนางถึงที่หน้ารถม้า ก่อนจะขึ้นรถม้าไปแล้วมุ่งหน้าสู่สำนักชิงอวิ๋น การเดินทางในครั้งนี้ มั่วเฉี่ยนยวนที่ร่างกายเริ่มฟื้นตัวแล้วปีนขึ้นไปยืนบนกำแพงเมืองหลวงอย่างเงียบๆ แล้วมองส่งนางจากไปท่ามกลางการอารักขาของสกุลจวินด้วยแววตาเศร้าสร้อย
การจากลากันในครั้งครั้งนี้ ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง ดวงตาของมั่วเฉี่ยนยวนดิ่งลึก มองดูรถม้าของจวินอู๋เสียที่หายไปจากสายตาของเขาทีละเล็กละน้อยราวกับว่าเขาไม่สามารถถอนมันกลับคืนมาได้
ในรถม้าเด็กหนุ่มรูปงามนั่งอยู่ด้านในอย่างเงียบๆ โดยมีเจ้าแมวดำตัวน้อยที่แสนรู้ความเหยียดร่างนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา
ก่อนออกจากจวนหลินอ๋อง จวินอู๋เสียได้เปลี่ยนรูปโฉมของนางให้กลายเป็นเด็กหนุ่มที่เข้าไปในเมืองผีในวันนั้น การเดินทางในครั้งนี้มีเพียงเจ้าแมวดำตัวน้อยและเจ้าดอกบัวขาวเท่านั้นที่ติดตามนางไปด้วย ในรถม้าจวินอู๋เสียยังนำยอดสุราธาราหยกติดตัวมาด้วยหลายไห นางจะใช้พวกมันบ่มเพาะพลังระหว่างที่เดินทางไปยังสำนักชิงอวิ๋นในครั้งนี้
ก่อนหน้าที่นางจะจากมา จวินอู๋เสียเองก็อยากที่จะไปร่ำลาจวินอู๋เย่าอยู่เหมือนกัน แต่นางหาตัวเขาอย่างไรก็หาไม่พบเสียที จึงได้แต่ตัดใจและยอมแพ้ไป
“เจ้านาย ท่านจะไปเป็นศิษย์ที่สำนักชิงอะไรนั่นจริงๆ หรือ” เจ้าแมวดำตัวน้อยถามแล้วถูตัวของมันในอ้อมแขนของจวินอู๋เสียอย่างสบายใจ เด็กสาวในคราบของเด็กหนุ่มยกมือขึ้นลูบขนมันอย่างอ่อนโยน พลางขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้เจ้าแมวดำตัวน้อยเหยียดกายนอนได้สบายยิ่งขึ้น ไม่ใช่ว่ามันจะไม่รู้จุดประสงค์ที่จวินอู๋เสียไปเยือนสำนักชิงอวิ๋นในครั้งนี้ แต่เจ้าแมวดำตัวน้อยทำใจรับไม่ได้จริงๆ ที่จะให้ใครมาเป็นอาจารย์หลอกๆ ของเจ้านายมัน ยิ่งคิดมันก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายตัว…
บนโลกใบนี้ น่ากลัวว่าคนที่มีทักษะทางการแพทย์สูงล้ำมากพอที่จะมาเป็นอาจารย์ของจวินอู๋เสียยังไม่เกิดกระมัง!
“สำนักชิงอวิ๋น” จวินอู๋เสียเอ่ยเตือนมันอย่างระวัง
ตามข้อมูลที่ไป๋อวิ๋นเซียนให้มา เป้าหมายของการเดินทางไปสำนักชิงอวิ๋นในครั้งนี้ของจวินอู๋เสียก็คือการแฝงตัวเข้าสู่สำนักชิงอวิ๋นในฐานะศิษย์ของยอดเขาเทียมเมฆาภายใต้การดูแลของผู้อาวุโสสูงสุดนามมู่เฉิน
ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร จวินอู๋เสียไม่ถือสาแม้มิตรที่ต้องการหานี้จะเป็นสมาชิกในสำนักของศัตรูก็ตาม
รถม้าแล่นออกไป คนผู้หนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ตรงมุมหนึ่งของเมืองหลวงไม่อาจเห็นเงาของรถม้าคันนั้นได้อีก
ด้านนอกประตูเมือง จวินอู๋เย่ามองตามรถม้าคันที่จวินอู๋เสียนั่งอยู่จนมันค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตา นัยน์ตาสีเข้มของเขาหรี่ลงอย่างครุ่นคิด
ชายชุดดำที่ติดตามแฝงเป็นเงาของเขามาโดยตลอดก็ปรากฏตัวออกมาคุกเข่าลงตรงปลายเท้าของจวินอู๋เย่า สายตาของเขาบ่งบอกได้ถึงความประหลาดใจ ทั้งๆ ที่นายท่านเองก็รู้ดีว่าวันนี้เป็นวันออกเดินทางของคุณหนูใหญ่ แต่กลับหลบซ่อนตัวไม่ยอมออกไปพบ จนกระทั่งคุณหนูใหญ่จากไปแล้ว นี่ถึงได้ปรากฏตัวออกมายืนมองรถม้าคันนั้นวิ่งหายลับไป ตั้งแต่ติดตามนายท่านมาเป็นเวลานานแสนนานจนถึงบัดนี้ เขารู้สึกแปลกใจมากว่าเหตุใดนายท่านถึงไม่ร่วมเดินทางไปกับคุณหนูใหญ่ด้วย
“เยี่ยซา” จวินอู๋เย่าเอ่ยขึ้นทันใด
“ข้าน้อยอยู่นี่แล้วขอรับ” เงาดำที่มีชื่อว่าเยี่ยซาคุกเข่าลงกับพื้น
“ติดตามนางไป แล้วปกป้องนางให้ดี” จวินอู๋เย่าหรี่ตาลง หากเขาไม่มีธุระที่ต้องจัดการที่นี่ เขาคงตามนางไปแล้ว จะปล่อยให้เด็กน้อยของเขาออกไปวิ่งเล่นนอกบ้านตามลำพังเช่นนี้ได้อย่างไร
“ข้าน้อยรับบัญชา” เยี่ยซารับคำสั่ง แต่กลับลอบร้องอุทานในใจว่า…ว่าแล้วเชียว!
“แต่หากไม่มีอันตรายใดๆ ก็อย่าปล่อยให้นางรับรู้ถึงการมีตัวตนของเจ้า” จวินอู๋เย่าย้ำด้วยน้ำเสียงเย็นชา
แค่สำนักชิงอวิ๋นเล็กๆ แห่งหนึ่งไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาอยู่แล้ว ในเมื่อเสี่ยวเสียเอ๋อร์ของเขาคิดจะจัดการกับพวกมัน เขาก็เชื่อว่านางสามารถทำมันได้ด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่เขาติดใจก็คือ ขุมพลังที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังสำนักชิงอวิ๋น
หนึ่งในสิบสองตำหนัก ไม่ว่าจะเป็นตำหนักไหน ก็ไม่ใช่สิ่งที่พลังของจวินอู๋เสียสามารถรับมือกับมันได้ในเวลานี้