ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 252

ตอนที่ 252 เตรียมความพร้อม

ในช่วงไม่กี่วันมานี้จวินเสี่ยนมีเรื่องให้ต้องปวดหัวอย่างหนัก เพื่อหลีกเลี่ยงคำครหาที่จวนหลินอ๋องมีความสนิทสนมที่เกินพอดีกับขุนนางบุ๋นบู๊ในราชสำนักจนเป็นเหตุให้ฮ่องเต้เกิดความหวาดระแวง จึงเป็นเวลาสิบกว่าปีแล้วที่จวนหลินอ๋องแห่งนี้ไม่ได้เปิดรับแขกเลย

ไม่ได้ติดต่อกับแม่ทัพนายกองคนอื่นๆ ก็เพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัย ไม่ติดต่อกับเสนาบดีขุนนางฝ่ายบุ๋นทั้งหลายก็เพราะฝีปากพูดสู้เขาไม่ได้…

อย่างไรก็ตามเวลานี้พอมาเจอกับบรรดาทัพขุนนางบุ๋นบู๊ที่ดาหน้าเข้ามาสร้างความสัมพันธ์ด้วย หลินอ๋องอย่างเขาก็แทบกุมขมับ ศีรษะเต้นตุบๆ เกิดอาการวิงเวียนขึ้นมา ราวกับว่าพวกเขานัดกันไว้แล้วอย่างไรอย่างนั้น ทุกวันต้องมารายงานตัวที่จวนหลินอ๋องวันละครั้งหนึ่ง แต่ละคนใบหน้ายิ้มแย้มเบ่งบานราวกับดอกเบญจมาศ เพิ่งพูดคุยกันได้ไม่กี่คำก็เริ่มเบี่ยงประเด็นไปที่จวินอู๋เสียหลานสาวของเขาทุกครั้งไป!

ในช่วงแรกๆ จวินเสี่ยนก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนัก แต่พอนานวันเข้าพวกเขายังเอาแต่พูดไม่หยุด จวินเสี่ยนก็เริ่มอดรนทนไม่ไหวขึ้นมาบ้างแล้ว

ตาแก่พวกนี้กล้าดีอย่างไรถึงมาหมายตาหลานสาวของเขา อีกไม่กี่วันข้างหน้านี้คงได้อาจหาญถึงขั้นยกขบวนมาขอหมั้นหมายอู๋เสียของเขาถึงที่หน้าประตูจวนเลยกระมัง!

ชื่อเสียงก่อนหน้านี้ของจวินอู๋เสียในรัฐชีนั้น สามารถพูดได้ว่าเลวร้ายมากจนไม่อาจเปลี่ยนแปลงมันได้อีก ไม่ต้องพูดถึงความป่าเถื่อนดื้อรั้นของนาง แค่เหตุการณ์ในอดีตระหว่างนางกับองค์ชายรองมั่วเซวี่ยนเฝ่ยที่นางติดตามระรานเขาไปทั่ว ก็เพียงพอแล้วให้เหล่าขุนนางทั้งหลายเบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจในความไร้ยางอายของเด็กสาว แม้แต่ตอนที่หลังองค์รัชทายาทมั่วเฉี่ยนยวนขึ้นครองบัลลังก์แล้วชื่นชมนางไม่ขาดปาก ภาพลักษณ์ในอดีตของนางก็ยังคงติดอยู่ในใจของเหล่าขุนนางเฒ่าเหล่านี้ไม่อาจลบเลือนให้หายไปได้ง่ายๆ

ทว่า…ตอนนี้ทุกอย่างมันได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว!

จวินอู๋เสียผู้กล้าหาญและน่ายกย่องได้บุกเข้าไปในท้องพระโรงเพื่อช่วยเหลือฮ่องเต้แห่งรัฐชีออกมา เรื่องนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองหลวง ทำให้นางได้รับการยกย่องจากทั้งขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊อย่างหมดใจ ชื่อเสียงที่เลวร้ายของนางพริบตาจึงพลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ

เด็กสาวผู้นี้ไม่เพียงแต่จะมีใบหน้าที่งดงาม แต่ยังกล้าหาญและเฉลียวฉลาด เป็นตัวเลือกลูกสะใภ้ที่ไม่เลวเลยจริงๆ!

ดูสิ ไม่ใช่ว่าตาแก่ทั้งหลายที่มีลูกชายหรือว่าหลานชายเริ่มที่จะเล็งมาที่จวินอู๋เสียแล้วหรอกหรือ สายตาของพวกเขาเหล่านั้นราวกับว่ามองเห็นนางเป็นดอกไม้หยกที่ล้ำค่า หากว่าไม่ใช่เพราะอำนาจของจวนหลินอ๋องยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม คงได้มีคนถีบประตูบุกเข้ามาลักพาตัวนางไปแต่งงานกับบุตรหลานของพวกเขาแล้วจริงๆ

แต่ตอนนี้ติดอยู่ตรงที่หน้าประตูจวนหลินอ๋องมีองครักษ์สวมชุดหุ้มเกราะเหล็กของกองทัพรุ่ยหลินยืนรักษาการณ์อยู่ ทำให้ความคิดที่จะทำเรื่องเลอะเลือนเหล่านั้นถูกปัดให้ตกไป เหล่าขุนนางจึงหันมาเปลี่ยนวิธีการโดยเคลื่อนไหวด้วยการใช้คำพูดแทน ทางหนึ่งก็โอ้อวดเรื่องลูกๆ หรือหลานๆ ของพวกเขาต่อหน้าจวินเสี่ยน พยายามยกการมีอยู่ของพวกเขาต่อหน้าจวินเสี่ยนให้ได้มากที่สุด ขณะเดียวกันก็ถือโอกาสขัดขาคู่แข่งที่จะมาขโมยลูกสะใภ้หลานสะใภ้ของพวกเขาไป โดยยกข้อบกพร่องที่ไม่ดีขึ้นมาทับถมกัน

จวนหลินอ๋องกลายเป็นครื้นเครงและมีชีวิตชีวาในรอบสิบกว่าปี

จวินเสี่ยนแทบจะหมดแรงเพราะเขาต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มตลอดทั้งวัน เมื่อเหล่าขุนนางดาหน้าเข้ามาแสดงท่าทีสนิทสนมด้วยไม่หยุด จวินเสี่ยนก็ให้หัวเราะแห้งๆ ในใจ จะให้เขาระเบิดโทสะไล่ตะเพิดคนพวกนั้นกลับไปก็คงไม่ได้กระมัง จึงทำได้แต่ต้องวางท่าสง่างามอดทนนั่งฟังตาแก่เจ้าเล่ห์พวกนี้พยายามงัดอุบายเพื่อมาพรากหลานสาวสุดที่รักไปจากอกของเขา

เกี่ยวกับเรื่องนี้จวินอู๋เสียไม่ได้รู้เรื่องเลยสักนิด เนื่องจากทุกคนถูกจวินเสี่ยนยับยั้งไว้ที่ด้านหน้าเรือนรับรอง ผู้ใดก็ตามที่อาจหาญก้าวล้ำเข้ามายังเรือนด้านใน ล้วนถูกหลงฉีที่ยืนเฝ้าประตูกลางอยู่จับโยนออกไปทั้งสิ้น

ยังมีเวลาอีกยี่สิบสามวันก่อนที่สำนักชิงอวิ๋นจะเปิดรับสมัครศิษย์ผู้มีความสามารถกลุ่มใหม่เข้าไป ในช่วงเวลานี้จวินอู๋เสียว่างมากไม่มีอะไรทำ สิ่งเดียวที่นางต้องทำก็คือเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทางไกลของนาง

ก่อนหน้าที่นางจะออกจากรัฐชี นางต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อนว่าโอสถวิเศษและเม็ดยาอื่นๆ ที่สำรองเผื่อไว้ใช้กับจวนหลินอ๋องและกองทัพรุ่ยหลินเพียงพอหรือไม่ อีกหนึ่งปัญหาที่ทำให้นางต้องปวดหัวก็คือวิธีการในการยกระดับพลังวิญญาณของนาง

ต้องรู้ก่อนว่าวิธีการบ่มเพาะพลังของนางนั้น อิงจากตำราโบราณที่ได้บันทึกไว้ ก็คือต้องปลูกบัวหิมะซังอวี้แล้วค่อยๆ ดูดซับพลังวิญญาณของมันขณะที่มันเติบโตไปจนถึงมันเบ่งบานจนสมบูรณ์ อย่างไรก็ตามการจะเพาะปลูกบัวหิมะซังอวี้ไม่ใช่ว่าจะปลูกที่ไหนหรือใช้อะไรปลูกก็ได้ แต่จำเป็นต้องใช้น้ำพุสวรรค์เทียนเฉวียนที่นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันมีอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้ ยังดีที่มียอดสุราธาราหยกของมั่วเฉี่ยนยวนสามารถใช้ทดแทนกันได้ แต่ทว่ายอดสุราธาราหยกก็ล้ำค่าเหลือเกิน แถมยังมีปริมาณน้อยมากจนน่าสงสาร อีกหนึ่งปัญหาก็คือจะให้นางกระเตงอ่างบัว ถือไหสุราไปเข้าร่วมการทดสอบศิษย์ด้วยคงไม่ได้กระมัง

ในเมื่อไม่สามารถนำทั้งสองสิ่งติดตัวไปด้วยได้ นั่นก็หมายความว่าในช่วงระยะเวลาหนึ่งระดับพลังของนางจะหยุดชะงักลงเนื่องจากไม่ได้ฝึกฝน จวินอู๋เสียรู้สึกรับไม่ได้อย่างแรงที่ต้องเสียเวลาล้ำค่าหลายเดือนนี้ไปเปล่าๆ ในสำนักชิงอวิ๋น

นี่ไม่ใช่สิ่งที่นางต้องการ!

ด้วยความสิ้นหวังและจนใจ จวินอู๋เสียทำได้เพียงค้นหาวิธีการเพาะปลูกแบบอื่นจากตำราโบราณอย่างบ้าคลั่งแทน ด้วยหวังว่าจะมีวิธีอื่นที่สามารถช่วยให้นางบ่มเพาะพลังวิญญาณของตัวเองได้

จากตำราโบราณที่บันทึกไว้ วิธีการเพาะปลูกพืชแต่ละอย่างนั้นจวินอู๋เสียไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนเลย แต่นั่นก็จริง วิธีการบ่มเพาะพลังแบบที่สองจะหาได้ง่ายๆ ได้อย่างไร

เจ็ดวันหลังจากที่ฉินอวี่เยียนถูกขังไว้ในคุกใต้ดินของวังหลวง มั่วเฉี่ยนยวนก็ส่งข้อความไปหาจวินอู๋เสียบอกข่าวเรื่องการตายของฉินอวี่เยียน

น่ากลัวว่าก่อนตายฉินอวี่เยียนก็ยังคงทำใจเชื่อไม่ได้กระมังว่าชีวิตของคุณหนูใหญ่แห่งสำนักชิงอวิ๋นที่ยิ่งใหญ่อย่างนาง จะต้องมาจบสิ้นลงในคุกใต้ดินที่แสนสกปรกของรัฐเล็กๆ ที่ไม่เคยมีใครเห็นอยู่ในสายตาแห่งนี้