Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 056 ตอนที่ 56

บทที่ 56 วิญญาณไฟฟาร์

“สกิลที่สามของบอส เรียกว่า ‘ลาวาทะลัก’” จางหยางอธิยายต่อ “มีบอสเป็นศูนย์กลาง พ่นลาวาออกมาแปดแถวไปรอบด้าน ลาวาจะอยู่นานประมาณ 30 วินาที คนที่ยืนอยู่ในลาวาเลือดจะลด 500 แต้มทุกวินาที ดังนั้นต้องจำไว้ให้ดีว่าต้องหลบทันที!”

“ดูเหมือนจะง่ายแฮะ แค่หลบลาวาก็โอเคแล้ว!” เจ้าอ้วนหานพูด

“สกิลที่สี่.....”

“เชี่ย! ทำไมยังมีที่สี่อีก หยางน้อยนายอย่าพูดแค่ครึ่งประโยคดิ!”

จางหยางหัวเราะแล้วพูด “สกิลที่สี่ ทุกครั้งที่มีคนตายหนึ่งคน ค่าดาเมจของบอสจะเพิ่มขึ้น 50% ดังนั้นห้ามตายเด็ดขาด! สรุปง่ายๆ ก็คือ รักษาชีวิตไว้ ห้ามตาย!”

“ลุยล่ะ!”

‘ฉั่วะ!’ ปล่อย ‘จู่โจม’ ออกไปเปิดมอน

“สัตว์เดรัจฉานพวกนี้มาจากที่ไหนกัน กล้ามาบุกรุกอาณาเขตของข้า! วิญญาณน้ำ วิญญาณไฟ เจ้าโง่สองตัวนี้ หาประโยชน์ไม่ได้เลยสักนิด!” วิญญาณไฟฟาร์ไม่ได้รับผลกระทบจากสกิล ‘จู่โจม’ ที่ทำให้ติดสตันเลยสักนิด มันยกหมัดเพลิงขึ้นมาอัดโครมใส่จางหยางทันที “ฮ่าๆๆ ข้าจะใช้เปลวเพลิงเผาวิญญาณของพวกเจ้าให้ตกนรกต้องวนเวียนอยู่เช่นนั้นตลอดไป!”

“หยางน้อย ทำไมบอสตัวนี้พล่ามจัง?” เจ้าอ้วนหานถามขึ้น ขณะยิงธนูออกไป

“ใช่ๆ! เกือบจะพล่ามสู้จ้านอวี้ได้อยู่แล้ว!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์ก็พุ่งเข้าไปอยู่หน้าบอส เริ่มลงมือฟาดฟันชุดใหญ่ เมื่อเห็นตัวเลขค่าดาเมจสูงๆ กระโดดขึ้นมาทีละครั้งๆ สาวน้อยก็หน้าแดงขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

‘ถ้าพี่ไม่พูดเยอะนานครึ่งค่อนวัน จะตีมาถึงตรงนี้กันมั้ยหา?’ จางหยางยิ้มขื่นแล้วพูด “ความยากของบอสบางตัวไม่ได้อยู่ที่กลยุทธ์ แต่อยู่ที่ถ้อยคำขยะกวนประสาทของมัน!”

“เชด! บอสก็พูดคำขยะกวนประสาทได้ด้วย?” เจ้าอ้วนหานชอบใจ

“อืม! รอดูสิ บอสตัวนี้ก็คือบอสที่พูดคำขยะตัวแรกที่พวกเราเจอ!” จางหยางซ้อน ‘ทลายเกราะ’ ได้ห้าชั้นแล้ว บอสที่เดิมทีผิวบางอยู่แล้วยิ่งโดนทำดาเมจง่ายกว่าเดิมอีก

“เจ้าเด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ข้าจะใช้ไฟย่างพวกเจ้าให้กลายเป็นก้อนเนื้อ เอามาทำเป็นอาหารเย็นของข้า!” วิญญาณไฟฟาร์เริ่มร่าย ‘ระเบิดเพลิง’

สามวินาทีให้หลัง ลูกบอลไฟขนาดยักษ์ลูกหนึ่งก็ระเบิดอย่างรุนแรงใส่จางหยาง ไร้หนทางจะป้องกัน ไร้หนทางจะถอยหนี!

‘-800!’

เหนือศีรษะของจางหยางมีตัวเลขค่าดาเมจสูงลิบลอยขึ้นมาทันที

“ฮ่าๆ มนุษย์โง่เง่า รสชาติของการโดนไฟเผาเป็นเช่นไรบ้าง!” วิญญาณไฟฟาร์เริ่มใช้การโจมตีมือเปล่าที่น่าสงสารของมันมาตีจางหยางอีกครั้ง “บางทีข้าควรจะเก็บกระดูกของเจ้าไว้ เอามาทำหุ่นโครงกระดูกไว้ตกแต่งตำหนักของข้า!”

เพิ่งตีไปแค่ไม่กี่ที วิญญาณไฟฟาร์ก็เริ่มร่าย ‘ระเบิดเพลิง’ อีกรอบ ด้วยความที่มันเป็นมอนสเตอร์นักเวท ย่อมต้องใช้การโจมตีเวทเป็นหลักตามธรรมชาติ

‘ตู้ม!’ ลูกบอลไฟอีกลูกถูกยิงออกมา เหนือศีรษะของจางหยางมีตัวเลขค่าดาเมจ ‘-800’ ลอยขึ้นมาทันที

“เป็นไปไม่ได้ เจ้าเป็นแค่มนุษย์ตัวกระจ้อย เหตุใดจึงต้านทานฟาร์ผู้ยิ่งใหญ่ได้! เหตุใดเจ้าจึงยังไม่ตาย ไม่ เจ้าสมควรตาย! ต้องตายเดี๋ยวนี้!” วิญญาณไฟฟาร์ตะคอกออกมาด้วยความเดือดดาลโดยพลัน

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์โกรธแล้ว!’

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์ใช้ทักษะ ‘โจมตีให้ล่าถอย’!’

‘ฟู่มมมมม!’ เปลวเพลิงโหมกระหน่ำสายหนึ่งยิงออกไปทุกทิศทางโดยมีวิญญาณไฟฟาร์เป็นจุดศูนย์กลาง เพียงชั่วพริบตาจางหยางและสุ่ยเยียนเอ๋อร์ก็ถูกตีให้ถอยหลังไป ทั้งยังทิ้งดีบัฟไว้บนร่างของพวกเขาอีกด้วย

“เจ้าพวกโง่ ข้าไม่มีทางปราณีพวกเจ้าอีกแล้ว!” วิญญาณไฟฟาร์เล็งไปที่จางหยางแล้วเริ่มร่าย ‘ระเบิดเพลิง’ อีกครั้ง

“แม่เจ้าโว๊ย! ทำไมบอสนี่มันพูดมากขนาดนี้” เจ้าอ้วนหานรับไม่ได้แล้ว

“บอสที่พูดจากวนประสาทก็นับว่าเป็นการท้าทายอย่างหนึ่งเหมือนกัน!” จางหยางพูดไปหัวเราะไป บอสประเภทนี้ตีเยอะๆ เข้าก็ชินไปเอง อย่างไรนายก็คงไม่ไปโกรธกับคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งอยู่แล้วนี่!

ไกวเสวี่ยเอ๋อร์เองก็เซ็งเป็ด เธอพูด “รีบตีมันให้ตาย เจ๊ทนไม่ไหวแล้ว!”

หลังจากโยน ‘ระเบิดเพลิง’ ออกไป วิญญาณไฟฟาร์ก็ชะงักหยุดเล็กน้อย กวาดสายตามองไปที่เจ้าอ้วนหาน ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ และคนอื่นๆ แล้วพูด “เจ้าพวกกระจอกที่เอาแต่หลบอยู่ด้านข้างคอยลอบโจมตี ข้าจะใช้เปลวเพลิงเผาพวกเจ้าให้ตาย!”

‘ฟู่มมมมม!’

ลาวาเหลวสีแดงที่กำลังเดือดพล่านแปดสายพุ่งออกมาจากร่างของบอสไหลไปยังระยะไกล

พวกของเจ้าอ้วนหานรีบหลบหลีกทันที ส่วนจางหยางและสุ่ยเยียนเอ๋อร์ที่อยู่ระยะประชิดไม่มีเวลาให้ตอบสนองได้เลย โชคยังดีที่ลาวาแปดสายนี้ของบอสไม่ได้กำหนดเป้าหมายเป็นพิเศษว่าจะโจมตีใคร ทั้งหมดจึงไหลเฉียดร่างของพวกเขาสองคนไป ได้แต่ทำให้พวกเขาตกใจกลัวเท่านั้น!

90%, 80%, 70% ปริมาณเลือดของบอสเริ่มลดลงอย่างรวดร็ว เนื่องจากเจ้านี่พูดมาก ถ้าเป็นไปได้คนทั้งห้าก็อยากจะจับมันกดให้ตายไปทันที จึงเค้นทำดาเมจออกมาแรงกว่าเดิม ทั้งๆ ที่ตอนแรกก็ใส่กันเต็มพิกัดอยู่แล้ว

“พวกมนุษย์น่ารังเกียจ ข้าขอสาปแช่งพวกเจ้า!” วิญญาณไฟฟาร์ถูกตีจนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด “ให้เปลวเพลิงชำระล้างพวกเจ้า!”

บอสใช้สกิล ‘โจมตีให้ล่าถอย’ อีกครั้ง ทำเอาจางหยางที่ติดดีบัฟ ‘ติดไฟง่าย’ อยู่ ทั้งยังมีค่าเลือดเหลือแค่ 600 แต้ม เกือบจะถูกฆ่าตายทันที!

“ยังดีที่บอสนี่พูดว่าลูกเกิดมาไม่มีรูตูดไม่เป็น ไม่งั้นพี่อ้วนคงจะโกรธไปแล้วจริงๆ!” เจ้าอ้วนหานกำลังยิงธนู ‘ฟิ้วๆๆ!’ อยู่ตรงนั้นอย่างเมามัน

“เหมียวเถียวเหม่ยสิงหนาน ยิงมาครึ่งค่อนวันยังยิงไม่ออกอีก ช่างไม่ใช่ลูกผู้ชายเอาเสียเลย!” อยู่ๆ วิญญาณไฟฟาร์ก็พูดประโยคนี้ออกมา

การโจมตีของเจ้าอ้วนหานหยุดชะงักลงในฉับพลัน โทสะลุกโชนทันที ตะคอกเสียงดังใส่บอส “ใครบอกว่าพี่อ้วนยิงไม่ออกหา? พี่อ้วนได้รับการขนานนามว่าลูกผู้ชายคืนเดียวเจ็ดครั้ง รับประกันยิงในห้านาที ยิงไม่ออกรึ? พี่อ้วนจะยิงใส่หน้าแก!”

“อี๋! เจ้าอ้วนต่ำช้าลามก!”

“ทุเรศจริงๆ!”

“เจ้าอ้วน นายเผยความลับตัวเองแล้ว!”

เจ้าอ้วนหานเพิ่งจะรู้ตัวว่าเขาโดนคอมพิวเตอร์เล่นงานเสียแล้ว! ใครใช้ให้คอมนี่พูดในสิ่งที่ทำให้ผู้ชายทนไม่ได้ประเภทนั้นออกมา!

“ฮ่าๆ เจ้าอ้วน คราวนี้ชื่อเสียงดีงามของนายป่นปี้หมดแล้ว!” จางหยางหัวเราะเสียงดัง

“ไสหัวไป!” เจ้าอ้วนหานโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว “ทำไมบอสนี่มันถึงต่ำได้ขนาดนั้น เกือบจะเทียบกับพี่อ้วนได้อยู่แล้วเนี่ย!”

“เชด! ความคิดของนายน่ะมันชั่วร้ายเอง บอสพูดว่านายยิงธนูไม่ได้เรื่อง ไม่ได้พูดว่าเรื่องนั้น.....ของนายไม่ได้เรื่อง! เฮ้ย เจ้าอ้วน นายคงไม่ได้มีปัญหาเรื่องนั้นจริงๆ หรอกนะ ฉันรู้ว่าซอยที่อยู่ตรงหน้าที่พักของพวกเรามีอดีตหมอทหารอยู่คนหนึ่ง.....” จางหยางขำจนจะตายอยู่แล้ว

“ไสหัวไปข้างๆ เลย ด้านนั้นของพี่อ้วนไม่มีปัญหา!” เจ้าอ้วนหานปกป้อง ‘ความสามารถ’ ของตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยว

“ไป่ฟาอีจง ยิงมาครึ่งค่อนวันยังยิงไม่ออกอีก ช่างไม่ใช่ลูกผู้ชายเอาเสียเลย!” วิญญาณไฟฟาร์เอาหัวหอกชี้ไปที่ไป่ฟาอีจง เริ่มเย้ยหยันขึ้นมาอีกรอบ

โชคดีที่ไป่ฟาอีจงหนักแน่นมั่นคง มีหรือจะหัวปั่นง่ายเหมือนเจ้าอ้วน ยังคงโจมตีต่อไปเรื่อยๆ

จางหยางพูดชื่นชม “เจ้าอ้วน เห็นเปล่า นี่เขาเรียกว่าบุคลิกดีวางตัวดี”

“ชิ! ไป่ฟา นายบอกมาตามความเป็นจริงว่านายอายุเท่าไหร่แล้ว?” เจ้าอ้วนหานถาม

ไป่ฟาอีจงหัวเราะเล็กน้อยแล้วตอบ “30!”

“ผู้ชายอายุ 30 จะอ่อนเล็กน้อย 40 ต้องย้อนคิดถึง! นี่ไม่ได้เรียกว่าวางตัวดี นี่เรียกว่าความเป็นจริง

ไป่ฟาต้องมีปัญหายิงไม่ออกชัวร์!”

พูดถึงหัวข้อนี้ เกรงว่าไม่มีผู้ชายคนไหนจะเต็มใจยอมรับ ไป่ฟาอีจงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วพูด “เมียฉันบอกว่าไม่มีปัญหา และถึงปัญหาจะใหญ่คับฟ้าก็ยังคงไม่ใช่ปัญหาอยู่ดี!”

“เชี่ย! นักปรัชญา!” เจ้าอ้วนหานและจางหยางร้องออกมาด้วยความตื่นตะลึงพร้อมกัน จากนั้นก็หัวเราะเสียงดังออกมา

“เฮ้! พวกนายยังจะตีบอสอยู่มั้ยเนี่ย?” สุ่ยเยียนเอ๋อร์รับไม่ได้แล้ว ไม่ได้เป็นเพราะเธอรับไม่ได้เรื่องหัวข้อสนทนาของพวกผู้ใหญ่ แต่เป็นเพราะเธอฟังไม่เข้าใจเกินกว่าครึ่ง เมื่อฟังไม่เข้าใจก็เลยเบื่อ!

“สุ่ยเยียนเอ๋อร์ เจ้ากำลังนวดให้ข้าอยู่หรือ แทงมาครึ่งค่อนวันเสียแรงเปล่าทั้งสิ้น!” วิญญาณไฟฟาร์หันหัวหอกไปหาสุ่ยเยียนเอ๋อร์ แล้วเริ่มพูดจาเย้ยหยัน “ข้าจะทำให้เจ้าแบน!”

“แบน? แบนราบ? อกแบนราบ?” ต้องนับถือสุ่ยเยียนเอ๋อร์เลย แค่คำว่าแบนคำเดียวก็จินตนาการไปถึงอกแบนได้ สาวน้อยโมโหเดือดทันที พาหอกยาวเต้นรำสนุกสนานหนักยิ่งกว่าเดิมทันที!

เจ้าอ้วนหานหัวเราะเสียงดังพลางพูด “ตีกับบอสตัวนี้นี่มันสนุกจริงๆ!”

“บอสลามก เจ้าอ้วนลามก!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์ฟาดฟันไปด้วย บ่นอุบอิบไปด้วย

“เฮ้ๆๆๆ! พี่อ้วนออกจะเป็นคนจริงจัง” เจ้าอ้วนหานรีบเรียกร้องความเป็นธรรม

“พวกมนุษย์ต่ำต้อย จงรับความโกรธของข้า!” วิญญาณฟาร์เริ่มปล่อย ‘ลาวาทะลัก’ อีกครั้ง

หลังจากชุลมุนวุ่นวายกันยกหนึ่ง สมรภูมิก็กลับมาเป็นปกติ ปริมาณเลือดของบอสลดลงเหลือ 20% แล้ว

“บอสตัวนี้ง่ายจัง!” เจ้าอ้วนหานพูด “ถ้าไม่พูดมากขนาดนี้ อีกหน่อยตีบอสประเภทนี้บ่อยๆ ก็ดีสิ”

จางหยางส่ายหัวแล้วพูด “พวกเราโชคดีต่างหาก ไม่เจอ ‘ระเบิดเพลิง’ ตามด้วย ‘โจมตีให้ล่าถอย’ สองท่าติดๆ กัน แบบนั้นอาจจะถูกฆ่าตายในวิเดียวจริงๆ”

15%

10%

7%

ปริมาณเลือดของบอสลดต่ำลงเรื่อยๆ

5%

3%

‘ตู้ม!’ ระเบิดเพลิงลูกหนึ่งอัดเข้ามา ปริมาณเลือดของจางหยางลดเหลือ 512 ทันที

และขณะนั้นเอง บอสก็เปิดปากพูดขึ้นมาอีกอย่างไม่คาดคิด “พวกเจ้าทำให้ข้าโกรธแล้ว พวกมนุษย์!”

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์ใช้ทักษะ ‘โจมตีให้ล่าถอย’!’

‘-600!’ เหนือศีรษะของจางหยางมีตัวเลขค่าเมจลอยขึ้นมาทันที

‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘จ้านอวี้’ ตาย!’

“อย่าหยุด ตีต่อไป!” จางหยางรีบตะโกนเสียงดัง

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์ได้รับเอฟเฟกต์ ‘บูชายัญ’ ค่าการโจมตีทั้งหมดเพิ่มขึ้น 50%!’

“ฮ่าๆ วิญญาณอันโอชะทั้งหลาย ข้ารู้สึกว่าพลังของข้าแข็งแกร่งขึ้นแล้ว!’ วิญญาณไฟฟาร์ที่เดิมทีก็มีขนาดใหญ่โตอยู่แล้วขยายใหญ่ขึ้นไปอีกรอบหนึ่ง

ทันทีที่จางหยางตาย เป้าหมายในการโจมตีของบอสก็เปลี่ยนมาที่สุ่ยเยียนเอ๋อร์ซึ่งมีค่าความเกลียดชังเป็นลำดับที่สอง ยังดีที่บอสตัวนี้ชอบโยนลูกบอลไฟ ทั้งๆ ที่สุ่ยเยียนเอ๋อร์เองก็โดน ‘โจมตีให้ล่าถอย’ เล่นงาน มีปริมาณเลือดเหลือเพียง 450 แต้มเท่านั้น ตีอะไรก็ได้เข้าใส่ไม่กี่ทีก็ตายได้แล้ว แต่มันกลับร่าย ‘ระเบิดเพลิง’ ที่ต้องใช้เวลา 3 วินาที

2%

1%

‘-2,250!’

สุ่ยเยียนเอ๋อร์ที่กำลังติดดีบัฟ ‘ติดไฟง่าย’ ถึงแม้ว่าไกวเสวี่ยเอ๋อร์จะเติมเลือดจนเต็ม แต่ค่าพลังชีวิตเล็กน้อยแค่ 1,200 แต้ม จะไปต้านการโจมตีครั้งนี้ของบอสได้อย่างไร ตายไปทันที

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์ได้รับเอฟเฟกต์ ‘บูชายัญ’ ค่าการโจมตีทั้งหมดเพิ่มขึ้น 100%!’

“ช่างเป็นความรู้สึกที่งดงามเสียจริง พลังของข้าเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!” วิญญาณฟาร์หัวเราะเสียงดัง เบนสายตาไปหาเจ้าอ้วนหาน แล้วเริ่มร่าย ‘ระเบิดเพลิง’ อีกครั้ง

‘1,200’

‘950’

‘740’

ปริมาณเลือดของบอสเหลือไม่ถึง 1,000 แต้มแล้ว!

‘400’

‘143’

‘-2,000!’ ระเบิดเพลิงกระแทกเข้ามา เจ้าอ้วนหานล้มลงไปอีกคนทันที

‘ติ๊ง! วิญญาณไฟฟาร์ได้รับเอฟเฟกต์ ‘บูชายัญ’ ค่าการโจมตีทั้งหมดเพิ่มขึ้น 150%!’

คราวนี้บอสไม่โยน ‘ระเบิดเพลิง’ แล้ว แต่ปรี่เข้าไปหาไป่ฟาอีจง บางทีบอสตัวนี้ก็สู้มือเปล่าขึ้นมาบ้าง

‘-176!’

‘-413!’

ไป่ฟาอีจงและไกวเสวี่ยเอ๋อร์โจมตีออกไปพร้อมกัน

“ไม่! ไม่! ไม่! ข้าเป็นเทพแห่งไฟที่ไม่มีวันตาย ไม่มีใครสามารถฆ่าข้าได้! ไม่......” บอสล้มครืนลงไป พร้อมกับตะคอกออกมาด้วยความโกรธไม่ยอมจำนน

‘ติ๊ง! ปาร์ตี้ของคุณได้ฆ่า ‘วิญญาณไฟฟาร์’ คุณได้รับค่าประสบการณ์ 69,050 แต้ม (รางวัลปาร์ตี้ 50 แต้ม)!’

.....................................................................