Miracle of God เทพนักรบผู้พิทักษ์: Chapter 057 ตอนที่ 57
บทที่ 57 วิญญาณลมไอน์
‘เวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับบอสสายเวท แล้วไม่มีสกิลเรียกใช้[footnoteRef:1]ช่วยลดความเสียหายนี่มันผ่านได้ยากจริงๆ เลย!’ จางหยางคร่ำครวญในใจ เลเวล 30 ถึงจะได้เรียน ‘กำแพงโล่’ ซึ่งเป็นสกิลเรียกใช้ สามารถลดดาเมจที่ได้รับทั้งหมดลง 75% ค้างไว้เป็นระยะเวลา 10 วินาที [1: สกิลเรียกใช้ (Active Skill) เป็นสกิลที่ผู้เล่นต้องกดใช้งานเอง]
ก่อนที่จะถึงเวลานั้นก็ได้แต่หวาดวิตก คอยพึ่งดวงอย่างเดียวแล้ว!
จางหยางหยุดคิดเรื่อยเปื่อยแล้วพูด “ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ ช่วยคนหน่อย!”
ไกวเสวี่ยเอ๋อร์กลับยิ้มหวานแล้วพูด “ที่แท้พอคนน้อยๆ ได้รับแบ่งค่าประสบการณ์เยอะขนาดนี้เลย คิกๆ อีกหน่อยพอบอสใกล้ตาย ดูท่าว่าจะต้องปล่อยคนทิ้งไปบ้างแล้ว!”
“เฮ้ๆ! เธอคงไม่โหดขนาดนั้นใช่มั้ย?”
“นายคิดว่าไงล่ะ?” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ร่ายเวท ‘ชุบชีวิต’ พร้อมกับส่งสายตายั่วเย้าให้จางหยางไปด้วย
“ผู้หญิงแต่งงานแล้วนี่พิษร้ายกาจที่สุดจริงๆ!” จางหยางส่ายหัวไม่หยุด
“นายพูดอะไรน่ะ!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์ไม่ยอม เพิ่งจะถูกช่วยขึ้นมาก็ปรี่ไปคิดบัญชีกับจางหยางแล้ว
“สาวน้อย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ เธอยังห่างจากการเป็นสะใภ้บ้านอื่นอีกหลายปี!” จางหยางตบหัวสุ่ยเยียนเอ๋อร์เบาๆ
ไกวเสวี่ยเอ๋อร์กลับยิ้มหวานโปรยเสน่ห์แล้วพูด “เจ๊ก็ยังไม่ได้เป็นสะใภ้บ้านอื่นนะ!”
‘เห็นๆ กันอยู่ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นคนสวย แต่ทำไมถึงมีเสน่ห์เย้ายวนขนาดนั้นนะ!’ จางหยางรีบพูด “แตะศพ!”
“ฉันเองๆ” สุ่ยเยียนเอ๋อร์รีบโผเข้าไป ตั้งแต่เธอเข้ามาร่วมปาร์ตี้ สิทธิ์ในการแตะศพของเจ้าอ้วนก็ถูกยึดไปจนหมด
สาวน้อยเก็บเหรียญทองที่บอสดรอปขึ้นมาก่อนตามความเคยชิน แล้วถึงจะค่อยๆ ไปเปิดอุปกรณ์สวมใส่
[ธนูชุบแข็ง] (เกรดทองแดงสีเขียว, อาวุธระยะไกล)
ค่าพลังการโจมตี (Attack: ATK): 99-117
ระยะระหว่างการโจมตี: 2.7 วินาที
อัตราการสร้างความเสียหายต่อวินาที (DPS): 40
อุปกรณ์สวมใส่: ผ่านการชุบแข็งกับแก่นวิญญาณธาตุไฟมาแล้ว ลูกธนูทุกดอกที่ยิงออกไปจะมีโอกาส 5% ในการสร้างความเสียหายไฟเพิ่มขึ้น 50-70 แต้ม
เลเวลที่ต้องการ: 20
“สาวน้อย มือแดงนำโชคดีนี่” จางหยางพูดไปหัวเราะไป “เป็นอาวุธของฮันเตอร์ที่ไม่เลวเลย”
สุ่ยเยียนเอ๋อร์ยังเป็นสาวน้อยอายุสิบเจ็ดสิบแปด พอคนชมเข้าหน่อยก็คิดจริงจัง ชอบอกชอบใจจนแสดงออกมาทางคิ้วทางตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความได้ใจ
ไป่ฟาอีจง 79 แต้ม
เจ้าอ้วนหาน 77 แต้ม
“เจ้าอ้วน ฉันไม่เกรงใจล่ะนะ” หลังจากไป่ฟาอีจงได้อาวุธก็นำมาสวมใส่ทันที ถ้าดูจากการทำดาเมจ ตอนนี้เขาทำได้น้อยที่สุด สำหรับคนที่พอจะมีความหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองอยู่บ้าง นี่ถือเป็นเรื่องที่น่าขายหน้า เขาไม่อยากจะเป็นตัวถ่วงคนอื่นอยู่ร่ำไป!
เจ้าอ้วนหานยิ้มกว้าง โบกมือ ขณะเดียวกันก็พูด “พวกเราเป็นเพื่อนกัน พูดอะไรแบบนี้”
จางหยางรู้สึกปลื้มใจมาก เขาอดคิดไม่ได้ ‘โครงสร้างอาชีพของปาร์ตี้ในตอนนี้ไม่สมเหตุสมผล ถ้าไอเทมที่ดรอปเป็นของอัศวินแม่นม จอมโจร หรือนักเวท ก็ต้องเอาไปขายประมูลอย่างเดียว! ต้องรีบสร้างปาร์ตี้ออกมาสองทีม ปรับโครงสร้างอาชีพให้ดีกว่านี้ อุปกรณ์สวมใส่จะได้ไม่เสียของ จัดทีมละสิบคนเป็นหลัก ไม่ว่าจะไปแข่งในลีกอาชีพ ลงดันเจี้ยนสิบคน หรือดันเจี้ยนยี่สิบคนก็ได้ทั้งนั้น’
[เกราะหุ้มหน้าอกเพลิงลุกโชน] (เกรดทองแดงสีเขียว, เกราะผ้า)
ค่าการป้องกัน (Defense: DEF): +4
ค่ากำลังกาย (Vitality: VIT): +22
ค่าความแข็งแกร่ง (Strength: STR): +4
ค่าความเร็ว (Agility: AGI): +14
เลเวลที่ต้องการ: 20
“เจ้าอ้วน ฉันได้ธนูมาแล้ว เสื้อผ้านี้เป็นของนาย” ไป่ฟาอีจงพูดด้วยรอยยิ้ม
เจ้าอ้วนหานก็ไม่เกรงใจ คว้าอุปกรณ์สวมใส่ชิ้นนี้มา หลักๆ แล้วการทำดาเมจของตัวละครนั้นจะเพิ่มขึ้นได้จากอาวุธ ไป่ฟาอีจงเปลี่ยนอาวุธใหม่ไปแล้ว พลังการโจมตีจึงเพิ่มขึ้นไปอีกระดับในพริบตา ส่วนเจ้าอ้วนหานเดิมทีปริมาณเลือดน้อยที่สุดในห้าคนอยู่แล้ว จำเป็นต้องเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่เพื่อเพิ่มปริมาณเลือดขึ้นมาจริงๆ
“บอสยากจนเอ๊ย พูดมากขนาดนั้น แต่อุปกรณ์สวมใส่ดันน้อยขนาดนี้ ขอดูถูกแกหน่อยเหอะ!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์ประณามใส่ศพของวิญญาณธาตุไฟฟาร์
“ฮ่าๆ สาวน้อยระวังบอสจะแค้นเอานะ เวลามาตีใหม่รอบหน้าก็จะด่าเธอทุกครั้ง!” จางหยางขู่ให้กลัว
สุ่ยเยียนเอ๋อร์อดตกใจไม่ได้ ถ้าพรุ่งนี้ดันเจี้ยนรีเซ็ตใหม่แล้วมาตีบอสตัวนี้อีกครั้ง เกิดบอสจ้องเธอแล้วพูดว่า ‘แบน’ เธอจะทำอย่างไรดี?
ทันทีที่บอสตายไป ประตูใหญ่ของตำหนักที่อยู่ด้านหลังมันก็เปิดออกอัตโนมัติ เผยให้เห็นทางเดินไปหาวิญญาณลมไอน์ซึ่งเป็นบอสตัวสุดท้าย
แต่ก่อนอื่นพวกของจางหยางจะต้องเก็บกวาดลูกสมุนตามทางให้เรียบร้อยเสียก่อน
[ธาตุอากาศคลุ้มคลั่ง] (ชั้นยอด)
เลเวล: 23
ค่าพลังชีวิต: 50,000
มอนสเตอร์ธาตุทั้งสี่สายรูปร่างหน้าตาคล้ายกันมาก เพียงแต่ธาตุน้ำเป็นสีฟ้า ธาตุดินเป็นสีน้ำตาล ธาตุไฟเป็นสีแดง ส่วนธาตุอากาศเป็นสีขาว
มอนสเตอร์บนทางเดินมีไม่มากแค่สามสี่ตัวเท่านั้น แต่ปริมาณเลือดเยอะมาก เกือบจะเทียบกับบอสได้แล้ว!
“มอนสเตอร์ชนิดนี้เขาเรียกกันว่านักฆ่าตัวแทงค์ แข็งแกร่งมาก!” จางหยางโบกดาบในมือ “ลุย!”
หลังจากส่ง ‘จู่โจม’ ออกไปรับหน้า จางหยางก็เริ่มทำการโจมตี
หลบ!
หลบ!
ป้องกัน!
หลบ!
ร่างของจางหยางราวกับปลากำลังว่ายน้ำ ภายใต้การโจมตีของมอนสเตอร์ เขากลับดูสบายสุดๆ ไม่ได้รับดาเมจเลยสักนิด
สุ่ยเยียนเอ๋อร์ยื่นริมฝีปากออกมาทันที “นักฆ่าตัวแทงค์อะไรกัน นี่มันกล้วยชัดๆ!”
จางหยางยิ้มชั่วร้ายแล้วพูด “งั้นเธอก็ลอง ‘ยั่วยุ’ ดูสิ”
ความอยากเอาชนะของสุ่ยเยียนเอ๋อร์มีเต็มร้อยอยู่แล้ว พอถูกจางหยางใช้สายตาดูหมิ่นกวาดมองมา มีหรือจะทันคิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา โยน ‘ยั่วยุ’ ออกไปทันที
‘-783!’
‘-832!’
‘ติ๊ง! ผู้เล่น ‘สุ่ยเยียนเอ๋อร์’ ตาย!’
“ว๊ากกก! นักรบเลือดจาง คุณหนูคนนี้ขอสาบานว่าจะไม่อยู่ร่วมกับนายอีก!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์ระเบิดเสียงดังขึ้นมาในช่องปาร์ตี้
“นี่เขาเรียกว่าดูคนอื่นแบกของไม่หนัก ตัวเองมาลองถึงจะรู้!” จางหยางพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ขณะเดียวกันก็ฟาดฟันดาบออกไปไม่หยุด ทำดาเมจได้เป็นจำนวนมาก
“ทุเรศ นักรบเลือดจาง นายแหย่ให้ฉันโกรธแล้ว!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์หยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูด “เจ๊ พอมอนเหลือเลือด 5% ปล่อยนักรบเลือดจางนั่นไป!”
“ตกลง!” ไกวเสวี่ยเอ๋อร์รับปากอย่างง่ายดาย
ปริมาณเลือดของมอนสเตอร์ลดลงอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นานเลือดก็ลดลงมาเหลือริบหรี่แค่ 5%
ไกวเสวี่ยเอ๋อร์ปล่อยจางหยางไปจริงๆ เอามือไขว้หลังฮัมเพลงขึ้นมา
แต่อย่างไรก็ตาม มอนสเตอร์สายกายภาพไม่ใช่ปัญหาสำหรับนักรบป้องกันที่เกิดมาพร้อมกับจุดเด่นเรื่องการลดความเสียหายที่ดีมาก อีกอย่างนี่ก็ไม่ใช่บอส โจมตีไม่เร็ว จางหยางสามารถหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย เลือดไม่ทันได้ไหลสักหยดก็จับมอนสเตอร์กดลงพื้นแล้ว
“ช่วยคน!” จางหยางพูดไปพลาง หัวเราะไปพลาง
สุ่ยเยียนเอ๋อร์ลุกขึ้นมาแล้ว ดวงตาโตจนเห็นตาดำตาขาวชัดเจนคู่นั้นเหล่มองจางหยางเป็นระยะ ท่าทางโกรธจัด
พวกเขาบุกไปข้างหน้าเรื่อยๆ ถึงแม้ลูกสมุนจะโหด แต่พวกของจางหยางเองก็ไม่อ่อน ยุ่งยากก็ยุ่งยากอยู่ แต่ครึ่งชั่วโมงให้หลังก็ยังคงเก็บกวาดจนมาถึงด้านหน้าบอส
[วิญญาณลมไอน์] (บอสระดับทองแดงสีเขียว)
เลเวล: 24
ค่าพลังชีวิต: 144,000
บอสตัวนี้สูงประมาณ 20 เมตร มือขวาถือหอกหนักที่ยาวกว่าร่างกายมันเสียอีก ลอยเบาๆ อยู่เหนือพื้นดิน ยังคงเป็นการต่อสู้กับบอสตัวเดียวไม่มีลูกสมุนเหมือนเดิม
“อะแฮ่มๆ!” จางหยางกระแอมเล็กน้อยให้คอโล่ง ได้เวลาบรรยายความรู้อีกแล้ว
“บอสเป็นสายโจมตีกายภาพ ทำดาเมจกายภาพเป็นหลัก ตีทีเจ็บปวดมาก! สกิลแรก ‘แทงด้วยคลื่นเสียง’ ใช้กับคนที่มีค่าความเกลียดชังอันดับหนึ่ง ตีนิดหนึ่งก็ทำดาเมจ 1,500 แต้ม ดังนั้นไกวเสวี่ยเอ๋อร์ต้องคอยดูให้ฉันมีปริมาณเลือด 1,200 แต้มขึ้นไปตลอดเวลา ฉันเองก็จะปล่อย ‘ป้องกัน’ มารับมือกับสกิลนี้ของบอสให้มากที่สุด”
“สกิลแรกเป็นเรื่องของตัวแทงค์กับตัวฮีล แต่ว่าสกิลที่สองกับสาม สมาชิกทุกคนในปาร์ตี้ต้องคอยดูให้ดี! หลังจากเริ่มตีบอสจะปล่อยระเบิดแก๊ส 10 ลูก ระเบิดจะวิ่งไล่ตามคน เมื่อชนโดนก็จะระเบิด ทำดาเมจอาร์เคน[footnoteRef:2] 1,200 แต้มใส่สมาชิกทุกคน แต่ว่าระเบิดจะเคลื่อนไหวไม่เร็ว หลบได้ไม่ยาก!” [2: อาร์เคน (Arcane) เวทอาร์เคนเป็นเวทโบราณ กำเนิดจากพลังแห่งธรรมชาติ จึงสามารถดึงพลังจากธาตุทุกชนิดมาสร้างให้เป็นสิ่งของหลากหลาย เช่น ขีปนาวุธ กำแพงพลัง โล่พลัง หรืออื่นๆ ที่มีพลัง (Force) อยู่ในนั้น ทำให้ถูกเรียกกันว่า เวทแห่งพลัง (Force Magic) นอกจากนี้ในบางเกมเรียกอาร์เคนเป็นเวทบริสุทธิ์ (Pure Magic or MaNa) ไม่มีพลังธาตุอื่นเจอปน
]
“ที่ยุ่งยากก็คือสกิลที่สาม ‘ซัมมอนมวลอากาศขนาดเล็ก’ ทันทีที่มวลอากาศขนาดเล็กถูกเรียกออกมาก็จะวิ่งไล่ตามคน ความเร็วสูงมาก ตัวของมวลอากาศขนาดเล็กไม่มีความสามารถในการทำดาเมจ แต่ถ้าถูกมันชนเข้า เป้าหมายจะติดสตัน 10 วินาที! ช่วงเวลา 10 วินาทีที่ติดสตัน เพียงพอที่จะให้ระเบิดแก๊สตามมาทันแล้ว!
“มวลอากาศขนาดเล็กพวกเราสามารถโจมตีได้ ปริมาณเลือดไม่เยอะ ดูเหมือนว่าจะ 5,000 แต้ม ดังนั้นเมื่อเห็นว่าบอสโยนมวลอากาศขนาดเล็กออกมา ไป่ฟากับเจ้าอ้วนต้องตีมวลอากาศนั่นทันที อย่าให้มันไล่ตามใครได้เด็ดขาด!”
จางหยางพูดสรุปความ “ตลอดการต่อสู้รอบนี้เป็นการศึกที่ต้องเคลื่อนไหว ต้องเคลื่อนย้ายตำแหน่งอยู่เสมอ อย่าเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการตีบอสอย่างเดียวเด็ดขาด!”
“ดูเหมือนน่าสนุก รีบๆ ไปลองตีดูสักที!” สุ่ยเยียนเอ๋อร์โกรธง่าย แต่ก็หายง่ายเช่นกัน หลังจากฟังสกิลของบอสจบ ก็กระหายอยากจะไปลองทันที
“ได้ ลองไปตีสร้างความคุ้นเคยกันก่อนสักรอบ!” จางหยางพยักหน้า
คนทั้งห้าเดินเข้าไปในประตูพร้อมกัน จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์ที่มีคนเข้าไปไม่ทันแล้วถูกขังไว้ด้านนอกตอนที่การต่อสู้เริ่มขึ้น
“ลุย!”
‘ฉั่วะ!’ จางหยางปล่อย ‘จู่โจม’ ออกไปเปิดมอน
“ข้าจำเป็นต้องยอมรับว่าที่พวกเจ้ามาถึงที่นี่ได้นับว่ามีความสามารถอยู่บ้าง! แต่ก็คงมาได้เพียงแค่นี้เท่านั้น เพราะว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดด้วยมือของข้าเอง!” วิญญาณลมไอน์ขยับหอกยาวของมันแทงเข้าใส่จางหยางอย่างดุดัน
หลบ!
จางหยางขยับร่างหลบหลีกไปมา ถึงแม้ว่าการโจมตีของบอสจะรวดเร็ว แต่ถ้าไม่ใช่การโจมตีด้วยสกิล เขาก็ยังสามารถหลบการโจมตีส่วนใหญ่พ้น
ส่วนไป่ฟาอีจง หลังจากที่เขาได้เปลี่ยนอาวุธ การทำดาเมจก็พุ่งไล่ตามสุ่ยเยียนเอ๋อร์มาติดๆ กดเจ้าอ้วนหานลงไป! นอกจากตัวฮีล สี่คนที่เหลือนับว่าเป็นตัวทำดาเมจที่แข็งแกร่ง เวลาสั้นๆ เพียงสิบกว่าวินาทีก็ถล่มจนปริมาณเลือดของบอสลดลงมาได้ 10 %
“พวกสัตว์เลื้อยคลานที่สมควรตาย จงไปตายเสีย!” วิญญาณลมไอน์ตะคอกเสียงดังออกมา มวลอากาศรูปร่างคล้ายทรงกลมสีขาวขนาดประมาณถังน้ำ 10 ลูก พุ่งขึ้นมาจากร่างกายของมัน แล้วค่อยๆ ลอยไปหาพวกของจางหยาง
‘ติ๊ง! วิญญาณลมไอน์ได้ปล่อย ‘ระเบิดอากาศ’!’
“ระเบิดมาแล้ว เคลื่อนย้ายตำแหน่งให้ดี!” จางหยางทำสองอย่างพร้อมกันในเวลาเดียว เริ่มดึงบอสเคลื่อนที่ไปด้วย ขณะเดียวกันก็เคลื่อนออกห่างจาก ‘ระเบิดอากาศ’ ไปด้วย
“พวกมนุษย์ ข้าจะบดขยี้พวกเจ้า!” ร่างของบอสมีประกายแสงสีแดงวาบขึ้นมา หอกยาวถูกยกสูงขึ้น
‘ติ๊ง! วิญญาณลมไอน์ได้ปล่อย ‘แทงด้วยคลื่นเสียง’!’
เซลล์ประสาทสั่งการของจางหยางมีปฏิริยาตอบสนองขึ้นมาในพริบตา กดสกิล ‘ป้องกัน’ ในช่วงเวลาวิกฤตทันที
‘ป้องกัน!’
‘-117!’ ป้องกันแล้วทำดาเมจกลับ
‘-234!’ โจมตีด้วยโล่
“สวยงาม!”
ถึงแม้ว่าจะมีสัญญาณเตือนก่อนที่บอสจะปล่อยสกิล แต่เวลาก็สั้นแค่ไม่ถึงหนึ่งในสิบของหนึ่งวินาที ดังนั้นการที่สามารถปล่อยสกิล ‘ป้องกัน’ ออกมาได้ในเวลาสั้นๆ เพียงพริบตาเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องที่สามารถทำได้ทุกคนแน่นอน!
พวกของไกวเสวี่ยเอ๋อร์ดวงตาวาววาบขึ้นมาพร้อมกันทันที อดส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ ไม่ได้
นี่คือความแตกต่างระหว่างยอดฝีมือและผู้เล่นทั่วไป!
“สหายทุกท่าน ลืมตามองไปทั่วๆ หน่อย อย่าเอาแต่ตกใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง!” จางหยางเห็นพวกเขาอ้าปากค้าง จึงรีบตะโกนเตือนเสียงดัง
“เจ้าพวกหนอนเหม็นเน่า พวกเรามาสนุกกันเถิด!” วิญญาณลมไอน์ยื่นก้นออกมา แล้วพ่นมวลอากาศเหม็นเน่าขนาดประมาณกำปั้นออกมากลุ่มหนึ่ง มวลอากาศเหม็นเน่านี้ค่อยๆ ลอยขึ้นไปกลางอากาศก่อน จากนั้นก็พุ่งตรงเข้าหาสุ่ยเยียนเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว
‘ติ๊ง! วิญญาณลมไอน์ได้ปล่อย ‘ซัมมอนมวลอากาศขนาดเล็ก’!’
“แหวะ!” นอกจากจางหยางแล้ว คนอื่นๆ คิ้วขมวด ใบหน้ากระตุกโดยไม่ได้ตั้งใจ
บอสตัวนี้น่าขยะแขยงจริง!
.....................................................................