ราชันอหังการ: Chapter0021 ตอนที่ 22

บทที่ 21 ถ้ำทิพย์ (1)

วันถัดมา เหล่าผู้อาวุโสของสำนักปีศาจนพเก้าเตรียมการพร้อมแล้ว ดังนั้น จึงมาเชิญตัวหลี่ชีเย่ไป โดยมีหัวหน้าผู้คุมกฎอวี้เหอคอยเป็นสารถีให้กับเขา! พาหลี่ชีเย่ส่งไปยังส่วนที่ตั้งอยู่ลึกที่สุดของสำนัก!

อวี้เหอ มีความสามารถเป็นถึงระดับอ๋อง ทักษะเต๋าของเขา อย่าว่าแต่ภายในสำนักปีศาจนพเก้าเลย แม้แต่ทั่วทั้งแคว้นกู่หนิวเจียง ก็ยังถือว่าเป็นบุคคลในระดับแถวหน้า บุคคลในระดับอ๋องที่เพียงแค่ย่ำเท้าพิภพยังต้องสั่นสะท้าน

ทว่า วันนี้ บุคคลแถวหน้าอย่างอวี้เหอ กลับเป็นได้แค่เพียงสารถีของหลี่ชีเย่ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เกรงว่าคงไม่มีใครยอมเชื่อ

สำนักปีศาจนพเก้า ผู้วิเศษนพเก้าเป็นผู้สร้างขึ้นเองกับมือ จากการปกครองของบรรพชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า สำนัก

ปีศาจนพเก้าในทุกวันนี้มีอำนาจที่แข็งแกร่ง กำลังของทั้งสำนัก ถือว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในพื้นที่ดินแดนภาคกลาง!

จุดภูมิศาสตร์ของสำนักปีศาจนพเก้านั้นกว้างใหญ่ พลังแก่นฟ้าดินตลบฟุ้งไปไกล อบอวลทั่วไปหมด ดูราวกับหมอกที่คอยปกคลุมทั่วทั้งสำนักปีศาจนพเก้าเอาไว้ คงอยู่ราวกับจะไม่จางหายไปไหน โดยเฉพาะในส่วนพื้นที่ด้านในของสำนักปีศาจนพเก้า ที่พลังแก่นฟ้าดินมีความหนาแน่นเป็นพิเศษ คงอยู่อย่างนั้นไม่หาย

ในส่วนพื้นที่ซึ่งอยู่ด้านในสุดของสำนักปีศาจนพเก้า มีภูเขาที่ตั้งอยู่อย่างเดียวดายหนึ่งแห่ง บนเขาเดียวดายนี้เป็นสถานที่ตั้งของถ้ำโบราณ ถ้ำที่ว่าถูกปิดผนึกเอาไว้โดยไม่รู้ว่าผ่านมาเนินนานแค่ไหน รอบถ้ำมีเถาวัลย์พันรัดปกคลุมไปทั่ว พร้อมต้นเห็ดหลินจือน้อยใหญ่ บริเวณหน้าถ้ำโบราณ มีร่องรอยมากมายเผยให้เห็นความเก่าแก่ จากการผ่านวันเวลาที่ยาวนาน

ที่นี่คือสถานที่ต้องห้ามของสำนัก ภายในสำนักปีศาจนพเก้า บุคคลระดับผู้อาวุโสขึ้นไปเท่านั้นที่จะสามารถมายังสถานที่แห่งนี้ได้

ถ้ำทิพย์ เป็นสถานที่ซึ่งคาใจสำนักปีศาจนพเก้ามานานแล้ว เนื่องจากภายในถ้ำทิพย์เป็นที่ซ่อนของวิเศษล้ำค่าเอาไว้ ถ้ำดังกล่าวคือสิ่งที่ผู้วิเศษนพเก้าบรรพชนของพวกเขาทิ้งเอาไว้ พันล้านปีที่ผ่านมาก เจ้าสำนักที่แข็งแกร่งของสำนักปีศาจนพเก้ารุ่นแล้วรุ่นเล่า ไม่เคยมีใครสามารถเปิดถ้ำนี้ได้มาก่อน

ว่ากันว่า หลังจากที่ผู้วิเศษนพเก้าก่อตั้งสำนักปีศาจนพเก้าแล้ว เขาได้ทิ้งเคล็ดวิชาและคัมภีร์ลับมากมายที่ตนคิดค้นไว้ให้กับศิษย์รุ่นหลัง ทว่า ผู้วิเศษนพเก้าได้ผนึกของบางส่วนเอาไว้ภายในภ้ำทิพย์

มีบางตำนานเล่าว่า ผู้วิเศษนพเก้าเกรงว่าลูกหลานในสำนักจะเนรคุณ ดังนั้น จึงแอบซ่อนบางอย่างเอาไว้ หากวันหนึ่งสำนักปีศาจนพเก้าตกต่ำลงไปจริง ขอเพียงยังมีถ้ำทิพย์ สำนักปีศาจนพเก้าก็ยังมีโอกาสฟื้นคืนอำนาจกลับมาอีกครั้ง

เรื่องของวิเศษที่อยู่ภายในถ้ำทิพย์ เป็นหนึ่งในปริศนาที่เหล่าศิษย์สำนักปีศาจนพเก้าทุกรุ่นพยายามคาดเดามาตลอด ทว่า เจ้าสำนักและผู้อาวุโสของสำนักปีศาจนพเก้าต่างเชื่อว่า ภายในถ้ำทิพย์ จะต้องมีของวิเศษราชันเซียนอยู่หนึ่งชิ้นแน่นอน

เนื่องจากมีเรื่องเล่าว่าหลังจากที่ราชันเซียนหมิงเหรินสืบทอดชะตาฟ้า ปกครองใต้หล้าแล้ว เพื่อเป็นการตอบแทนผลงานที่ผู้วิเศษนพเก้าทำเอาไว้ จึงได้มอบของวิเศษราชันเซียนให้กับเขา ทว่า ภายหลังผู้วิเศษนพเก้ากลับไม่ได้สืบทอดของวิเศษราชันเซียนที่ว่าให้กับศิษย์รุ่นหลัง ดังนั้น ศิษย์แต่ละรุ่นของสำนักปีศาจนพเก้าจึงพากันคาดเดาว่า ภายในถ้ำทิพย์ จะต้องมีของวิเศษราชันเซียนอยู่อย่างแน่นอน!

ของวิเศษราชันเซียน มันคือของสุดวิเศษที่ราชันเซียนหมิงเหรินสร้างขึ้นเองกับมือ เคยติดตามราชันเซียนหมิงเหรินไปทำศึกในเก้าฟ้าสิบแดน จึงทำให้ของวิเศษราชันเซียนนี้มีความแข็งแกร่งกว่าสัจจะอาวุธผู้วิเศษมากทีเดียว

แม้ว่า มันจะไม่ใช่สัจจะอาวุธราชันเซียน ทว่า แค่เพียงของวิเศษราชันเซียน ก็มากพอที่จะเป็นที่ใฝ่ฝันของใครๆ แล้ว

ด้านหน้าถ้ำทิพย์ เหล่าผู้อาวุโสสำนักปีศาจนพเก้าต่างกลั้นลมหายใจ ร่องรอยของถ้ำทิพย์ ความเก่าแก่นั้น ต้นไม้โบราณหน้าถ้ำสูงใหญ่เสียดฟ้า เปลือกไม้ที่เห็นแตกออกราวกับเกล็ดของมังกร

ทางด้านซ้ายของถ้ำทิพย์โบราณมีอักษรปรากฏอยู่หนึ่งแถว แม้ถ้ำทิพย์จะดูเก่าโบราณแค่ไหน ทว่า อักษรแถวนี้กลับยังคงทอแสงเรืองรอง

“ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว!” อักษรแถวนี้ถูกสลักไว้ทางด้านซ้ายของถ้ำทิพย์ ดูยิ่งใหญ่ทรงพลัง ลายเส้นคดเคี้ยวประหนึ่งมังกรเลื้อย แต่ละตัวอักษรราวกับสามารถพุ่งทะลวงแดนฟ้า แม้จะผ่านการกัดเซาะจากวันเวลาอันยาวนาน ทว่า มันยังคงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของผู้วิเศษ

อักษรแถวนี้ เป็นลายมือของผู้วิเศษนพเก้า ศิษย์ทุกรุ่นของสำนักปีศาจนพเก้าต่างคิดว่า การเปิดถ้ำทิพย์จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับอักษรแถวนี้แน่นอน

อักษรทางด้านซ้ายของถ้ำทิพย์คือ “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” ส่วนทางด้านขวานั้นว่างเปล่า ดังนั้น เหล่าศิษย์สำนักปีศาจนพเก้าต่างคิดว่าหากสามารถต่อประโยคที่ถูกต้อง ก็จะสามารถเปิดถ้ำทิพย์ได้

แต่คนบางคนกลับคิดว่าในประโยค “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” จะต้องแฝงศาสตร์วิชาเต๋าอันลึกล้ำเอาไว้ หากสามารถทำความเข้าใจนัยยะที่แฝงเอาไว้ในอักขระที่ว่า ก็จะสามารถเปิดถ้ำทิพย์ได้

ไม่ว่าจะเป็นการคาดคะเนแบบไหน เหล่าศิษย์สำนักปีศาจนพเก้าต่างเคยทดลองมาหมดแล้ว ศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูงหลายคนเคยพยายามมานั่งสมาธิที่นี่ เพื่อทบทวนนัยยะที่แฝงเอาไว้บนอักษร ส่วนเจ้าสำนักปีศาจยนพเก้าบางรุ่นก็เคยไปยังโลกมนุษย์เพื่อเชื้อเชิญบัณฑิตมากพรสวรรค์ เพื่อต่อประโยคคู่ถัดไปทางขวานั้น

แต่ไม่ว่าจะเป็นวิธีการไหน ตลอดพันล้านปีที่ผ่านมา ก็ยังไม่เคยมีใครเปิดถ้ำทิพย์ได้!

“ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” ทันทีที่เห็นอักษรเหล่านั้น หลี่ชีเย่อดยิ้มออกมาไม่ได้ ภาพในอดีตปรากฏขึ้นในหัวโดยไม่รู้ตัว เวลานั้น เขาเคยชักชวนให้ผู้วิเศษนพเก้าลงจากเขา เพื่อมาช่วยงานราชันเซียนหมิงเหริน

ในเวลานั้น ผู้วิเศษนพเก้ายังไม่ได้มีชื่อว่าผู้วิเศษนพเก้า เขาเรียกตนเองว่าปีศาจฟ้านพเก้า เป็นคนโอหังอวดดี เมื่อถูกเชื้อเชิญโดยอีกาทมิฬอย่างหลี่ชีเย่ ผู้วิเศษนพเก้าในเวลานั้นปฏิเสธในทันที พร้อมพูดอย่างยโสว่า: “ข้าคือ ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว!”

ดังนั้น วันนี้เมื่อมีโอกาสได้เห็นประโยคที่ว่าอีกครั้ง หลี่ชีเย่จึงอดยิ้มไม่ได้ หลังจากที่ราชันเซียหมิงเหรินสืบทอดชะตาฟ้า สถานะของเขาไม่ค่อยเสถียรนัก เขาเตรียมการเข้าสู่การหลับใหลและผนึกตนเองเอาไว้

เวลานั้นขณะที่เขาอยู่ระหว่างจำศีล ผู้วิเศษนพเก้าปรารถนาให้สำนักปีศาจนพเก้าของตนดำรงอยู่ตลอดไป ดังนั้น เขาจึงสร้างถ้ำทิพย์แห่งนี้เอาไว้ บอกกับหลี่ชีเย่ เขาหวังว่าในอนาคต หลี่ชีเย่จะเห็นแก่เขาและช่วยดูแลปกป้องสำนักปีศาจนพเก้า

ทันทีที่เห็นอักษรเหล่านี้ หลี่ชีเย่รู้ทันทีว่าจะเปิดถ้ำทิพย์ได้อย่างไร ทว่า ท่ามกลางสายตาที่จ้องเขม็งของเหล่าผู้อาวุโสสำนักปีกศาจนพเก้า เขาย่อมไม่ยอมเปิดถ้ำทิพย์ง่ายๆ แน่นอน

หลี่ชีเย่เดินเข้าไปใกล้ถ้ำทิพย์ ลูบทางโน้นทีเคาะตรงนี้ที ราวกับกำลังตั้งใจทำอะไรบางอย่าง หลี่ชีเย่งมอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน เขาส่ายหน้า จนท้ายที่สุดเขาทำหน้าทำตาจริงจัง พลันลงมือขัดอักษร “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว”

เมื่อเห็นหลี่ชีเย่มัวแต่งมอยู่อย่างนั้น โดยถ้ำทิพย์ไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ ทำให้เหล่าผู้อาวุโสยากที่จะสะกดกลั้นอารมณ์ของตน ทว่า พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไร ต่างกลั้นหายใจจดจ้องทุกการกระทำของหลี่ชีเย่

ท้ายที่สุด จู่ๆ หลี่ชีเย่นั่งลงตรงปากถ้ำ ทำท่าทีหลับตาครุ่นคิด เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป จากเช้าไปบ่าย กระทั่งพระอาทิตย์เคลื่อนลับขอบฟ้า ตะวันรอนสีแดงอาบทั่วฟ้า

หลี่ชีเย่นั่งอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหนึ่งวันเต็มๆ ท้ายที่สุด แม้แต่บุคคลแถวหน้าอย่างผู้อาวุโสสำนักปีศาจนพเก้าก็ไม่อาจทนได้อีก

“สรุปว่าได้หรือไม่?” ผู้อาวุโสบางท่านงึมงำพูดขึ้น: “เจ้าหนูนั่น ไม่ได้คิดเล่นตลกอะไรใช่ไหม!”

เมื่อเห็นว่าหลี่ชีเย่ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เหล่าผู้อาวุโสต่างเริ่มรู้สึกกังวล ทว่า พวกเขาจำเป็นต้องยอมรับในความร้ายกาจที่ผ่านมาของหลี่ชีเย่ เริ่มจากการฝ่าทั้ง 14 ชั้นของป่ารวนใจ จากนั้นก็สื่อสารกับเทพผู้พิทักษ์ มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจอธิบายได้ มันคือมนต์ดำนอกรีตชัดๆ

“หึ ไม่แน่เขาอาจจะแค่โชคดีก็ได้” ผู้อาวุโสบางท่านพูดอย่างไม่พอใจ ในเมื่อถ้ำทิพย์เป็นถึงสถานที่ต้องห้ามของสำนักปีศาจนพเก้า แต่เวลานี้กลับต้องให้คนนอกรุกล้ำเข้ามา ย่อมเป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสบางท่านไม่พอใจอยู่แล้ว

“เอาหมึกกับพู่กันมา!” ท้ายที่สุด ขณะที่เหล่าผู้อาวุโสเริ่มมีอาการกระวนกระวาย หลี่ชีเย่ยืนขึ้นพร้อมพูดด้วยท่าทีผ่อนคลาย การที่เขานั่งอยู่ที่นี่ทั้งวัน มันทำให้ปวดก้นไม่น้อย

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งส่งหมึกและพู่กันให้เขา หลี่ชีเย่แสร้งทำท่าประหลาดๆ ส่ายหน้าพร้อมพูดขึ้น: “อย่างนี้นี่เอง อย่างนี้นี่เอง! ผู้วิเศษนพเก้าร้ายกาจจริงๆ ” พูดพลาง เขาจึงหยิบพู่กันขึ้น พร้อมตวัดอักษรไปทางพื้นที่ขวามือ

“ขนไก่ร่วงเต็มพื้น!” อักษรที่หลี่ชีเย่เขียนไม่ได้ใกล้เคียงกับผลงานของบุคคลเลื่องชื่อคนใด เขาเขียนออกไปตามใจ เทียบไม่ได้กับอักษรสละสลวยที่ผู้วิเศษนพเก้าทิ้งเอาไว้

“ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว ขนไก่ร่วงเต็มพื้น!” มันไม่ใช่โคลงคู่ที่เชื่อมโยงกันเลยสักนิด อักขระที่ไม่คล้องจองกัน จะว่าตลกก็คงใช่ สิ่งที่เกิดขึ้นในสายตาของคนอื่นๆ คงเป็นเรื่องน่าขันที่สุด!

เมื่อเห็นหลี่ชีเย่เขียนคำว่า “ขนไก่ร่วงเต็มพื้น!” สีหน้าของเหล่าผู้อาวุโสเปลี่ยนไปทันที อักขระเหล่านั้นเป็นการหมิ่นเกียรติสำนักปีศาจนพเก้าชัดๆ ประโยคชั้นต่ำที่ว่าไม่ได้คล้องจองกับประโยคต้นอย่าง “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” เลยสักนิด

“บังอาจ กล้าลบหลู่สำนักปีศาจนพเก้าของเรา!” ผู้อาวุโสบางท่านคำรามด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว

หลี่ชีเย่กวาดตาไปทางเขาแวบหนึ่ง พูดอย่างผ่อนคลาย: “คนที่ฝึกแค่วิชาการต่อสู้อย่างเจ้าจะรู้อะไร แม้แต่สิ่งที่บรรพชนของเจ้าเคยทำไว้เจ้ายังไม่รู้ กล้าดียังไงมาอวดดีที่นี่!”

“เจ้า......” หลี่ชีเย่ยังคงพูดจาอย่างยโส ทำให้ใบหน้าของอาวุโสท่านนี้แดงฉาน สายตาเหี้ยมเกรียม พร้อมระเบิดอารมณ์ได้ทุกเวลา

“แอด......แอด......แอด......” ก่อนที่ผู้อาวุโสท่านนี้จะสติแตก เกิดเสียงบางอย่างดังขึ้น ถ้ำทิพย์ค่อยๆ เปิดออกจริงๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ที่เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเบิกตาโพลง พวกเขาไม่อยากเชื่อตาตัวเอง ทั้งผู้อาวุโสและหยวนเหล่ารุ่นแล้วรุ่นเล่าของสำนักปีศาจนพเก้า เคยให้ศิษย์ที่มีพรสวรรค์ที่สุดมาตีความคำว่า “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” เคยเชิญบัณฑิตมากพรสวรรค์มาเพื่อต่อคำว่า “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” ทว่า ไม่ว่าจะใช้วิธีการไหนก็ไม่เคยทำได้สำเร็จมาก่อน!

แต่แล้ว การใช้คำน่าเกลียดๆ อย่าง “ขนไก่ร่วงเต็มพื้น” กลับสามารถเปิดถ้ำทิพย์ได้ มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อจริงๆ! “ขนไก่ร่วงเต็มพื้น” ไม่ว่าจะดูในมุนไหน มันก็ไม่สามารถคล้องจองกับ “ปีศาจฟ้าหนึ่งเดียว” ได้ ทว่า เรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้สักนิด กลับสามารถเปิดถ้ำทิพย์ได้จริงๆ

ชั่วขณะหนึ่ง ที่ทำให้เหล่าผู้อาวุโสจ้องมองด้วยความนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก

“มัน มันเป็นไปได้ยังไง!” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งงึมงำ เขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เรื่องนี้มันเหนือความเป็นจริงมากเกินไป

หลี่ชีเย่เผยรอยยิ้มที่มุมปาก พูดอย่างผ่อนคลาย : “นั่นเพราะปรมาจารย์ของพวกเจ้าเป็นปีศาจไก่ ดังนั้นจึงต้องใช้คำว่าขนไก่ร่วงเต็มพื้น!”

หลี่ชีเย่ไม่ยอมบอกความลับกับพวกเขาแน่ว่า ในเวลานั้น ผู้วิเศษนพเก้าที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง ปฏิเสธคำเชิญของหลี่ชีเย่อย่างไม่ใยดี ทว่า ในที่สุดผู้วิเศษนพเก้าที่แสนโอหังคนนี้ก็พ่ายแพ้ให้กับอีกาทมิฬอย่างหลี่ชีเย่ เขาถูกหลี่ชีเย่ปราบสำเร็จ ตอนนั้นหลี่ชีเย่บีบให้เขาต้องคืนร่างเดิม พร้อมถอนขนไก่ของเขาออกหมดทั้งตัว จึงถูกล้อว่า “ขนไก่ร่วงเต็มพื้น!”

----------------------------------------------------------------------------