เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 879
ตอนที่ 879 ตระกูลมู่มาเยือน (3)
“ปรมาจารย์ไห่หรงข้าเข้าใจแล้ว”
มู่หลิงยิ้มขมอย่างจนใจ
ช่วงนี้ชิงเยียนไม่อยู่ตระกูลมู่ก็ไม่มีใครไปดูแลเอาใจใส่ท่านผู้เฒ่าอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว
ทว่าท่านผู้เฒ่าก็ยังดื้อดึงเช่นนี้ ไม่เข้าใจว่าบนโลกนี้ไม่มีผู้หญิงที่ไม่ว่าจะได้รับความอยุติธรรมเพียงใด ก็ยังดูแลเขาเหมือนเดิมโดยไม่บ่นไม่ขุ่นเคืองเหมือนเฉินชิงเยียนอีกแล้ว
แม้จะบอกว่าตอนแรกซู่อีก็ดีกับท่านผู้เฒ่ามาก แต่ปัญหาก็คือท่านผู้เฒ่าดีต่อนางก่อน หากเปลี่ยนเป็นซู่อี
หากท่านผู้เฒ่าทั้งตีทั้งด่าทอนาง นางไม่มีทางดูแลเขาเหมือนที่ผ่านมาแน่
มีแต่ชิงเยียน ความรักของนางนั้นยิ่งใหญ่ยิ่งนัก
เพื่อเขานางต้องทนยอมรับถึงเพียงนี้ ทั้งชีวิตของเขาล้วนไม่อาจตอบแทนความดีของนางได้
“นายท่านรอง!”
จู่ๆ ก็มีน้ำเสียงรีบร้อนดังมาจากด้านนอกประตู
มู่หลิงเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นทหารอารักขาของตระกูลมู่สาวเท้าเข้ามาตรงหน้าเขาแล้ว
“มีเรื่องอะไร?” มู่หลิงสีหน้าไม่สบอารมณ์
หรือว่าถานซวงซวงผู้หญิงคนนั้นจะก่อเรื่องให้ตระกูลมู่อีกแล้ว?
“นายท่านรอง คืออย่างนี้ขอรับ...”
ทหารอารักขาตัวสั่นเทิ้มนัยน์ตามีความตื่นตระหนก ทว่าเขาก็ยังเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนถนนทั้งหมดให้มู่หลิงฟัง
สีหน้ามู่หลิงยิ่งไม่น่ามองขึ้นเรื่อยๆ เสียงดังปึ้ง! กำปั้นทุบลงบนโต๊ะอย่างแรงใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
“ถานซวงซวง!”
ผู้หญิงที่สมควรตายนั่น เขาเคยบอกไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าผู้หญิงที่เขาพากลับมาเป็นหญิงที่ไม่บริสุทธิ์!
ถานซวงซวงกลับไม่สนใจคำสั่งของเขา!
หากไม่เห็นแก่ที่ถานซวงซวงตั้งท้องอยู่ เขาคงนำตัวผู้หญิงสมควรตายคนนี้ไปตีให้ตายนานแล้ว!
“เข้ามา ไปเรียกถานซวงซวงมาให้ข้า!”
สีหน้ามู่หลิงมืดมนร้องตะโกนเสียงเย็น
“ขอรับ”
ทหารอารักขารับคำสั่งแล้วถอยออกไป
หลังจากเขาออกไปได้ไม่นานทหารอารักขาอีกคนก็รีบร้อนเข้ามาคำนับ “นายท่านรอง”
มู่หลิงหยิบแก้วหยกที่อยู่ด้านข้างขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ เพิ่งจะดื่มน้ำชาเข้าไปได้อึกหนึ่งก็เห็นทหารอารักขายืนอยู่ตรงหน้า เขาขมวดคิ้วอย่างเยือกเย็น “ที่เจ้าต้องการพูดคือเรื่องที่ถานซวงซวงทำความผิดใช่หรือไม่?”
“ไม่...ไม่ใช่ขอรับ...” ทหารอารักขาเอ่ยอย่างนอบน้อม “เรียนนายท่านรอง เส่าฮูหยินกลับมาแล้วขอรับ”
เพล้ง!
มือของมู่หลิงบีบแก้วชาจนแตกละเอียด บนใบหน้าของเขาไม่มีความยินดีใดๆ แต่กลับแฝงด้วยความมืดมน
“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าใครกลับมาแล้ว?”
“เส่าฮูหยินขอรับ ฉินฮูหยินแห่งตระกูลฉินส่งคนมาบอกว่าเมื่อครู่นางพบกับเส่าฮูหยินแล้ว”
ถ้าเป็นเมื่อก่อนหากซู่อีกลับมามู่หลิงจะต้องดีใจมากเป็นแน่
แต่ว่า...
เหตุใดต้องเป็นเวลานี้?
ปรมาจารย์ไห่หรงอีกไม่กี่วันก็จะไปแล้ว จะให้ซู่อีเจอกับปรมาจารย์ไห่หรงไม่ได้เด็ดขาด
“เจ้าสั่งลงไป ให้ถานซวงซวงไปคุกเข่าที่ห้องโถงบรรพชน ข้ามีเรื่องต้องออกไปข้างนอก”
มู่หลิงเรียกสติกลับมา เขาจับชายเสื้อแล้วก้าวเท้าออกจากห้องโถงใหญ่ตระกูลมู่ไป
...
ศาลาในสวนดอกไม้
เฟิงหรูชิงจูงมือซู่อีมานั่งลง
ชิงหานกะพริบตาโตๆ สดใสอิงแอบอยู่ที่ต้นขาของเฟิงหรูชิง
“ชิงเอ๋อร์ ไม่ได้เจอกันพักหนึ่งเหตุใดข้ารู้สึกว่าเจ้าผอมลงแล้ว?” ซู่อีจับมือเฟิงหรูชิงด้วยความสงสาร “เป็นเพราะหลายวันมานี้หนานเสียนไม่ได้ดูแลเจ้าเป็นอย่างดีใช่หรือไม่? เจ้าเป็นหญิงสาวตัวคนเดียวมาจวนเทียนเสินก็ไม่ยอมเอาสาวใช้มาดูแลสักสองสามคน ต่อให้เจ้าไม่พาสาวใช้มาในจวนของเจ้ามีสัตว์วิเศษมากมายเช่นนี้นำติดตัวมาด้วยสักสองสามตัวก็ได้”
เฟิงหรูชิงงุนงง นางกำลังจะบอกซู่อีว่าหนานเสียนไม่ได้อยู่กับนาง แต่ยังไม่ทันได้พูดออกไปเสียงที่แฝงด้วยความตำหนิของซู่อีก็ดังขึ้นอีก