เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 878
ตอนที่ 878 ตระกูลมู่มาเยือน (2)
ครั้งนี้เขาดีใจจริงๆ ที่ซู่อีไม่จะตอบตกลงกลับมากับเขา
วันเกิดของท่านผู้เฒ่ายังมีเวลาอีกหลายวัน อีกไม่กี่วันไห่หรงก็จะไปแล้ว พวกเขาก็จะไม่มีความเป็นไปได้ใดๆ ที่จะมีโอกาสพบหน้ากัน
“ปรมาจารย์ไห่หรง โรคของท่านผู้เฒ่าต้องรบกวนท่านแล้ว”
“จะว่ารบกวนได้อย่างไร?” ไห่หรงยิ้ม “ข้าไม่เพียงแต่จะติดค้างนางหนูคนนั้นแต่ยังเป็นอาจารย์ของฮวนเอ๋อร์ด้วย รักษาให้ท่านผู้เฒ่าก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล ตอนนี้ก็สายมากแล้วข้ามีนัดกับปรมาจารย์เฉียนคุนต้องขอตัวก่อน”
พูดจบไห่หรงก็จับแขนเสื้อลุกขึ้นจากเก้าอี้
ฝีเท้าของเขาชะงักฉับพลันก็คิดอะไรบางอย่างได้จึงหันกลับมาถาม “จริงสิ ข้าได้ยินคนตระกูลมู่พูดว่าท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ไม่ชอบชิงเยียน?”
สีหน้ามู่หลิงเปลี่ยนไป นึกโมโหในใจ
ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าสารเลวคนไหนไปพูดจาไร้สาระต่อหน้าไต่ซือไห่หรง!
“ปรมาจารย์ไห่หรง ไม่มีเรื่องเช่นนี้ ท่านผู้เฒ่าเพียงแค่ช่วงนี้สติเลอะเลือนสมองอาจจะไม่ได้ชัดเจนนัก ชิงเยียนเป็นหลานของท่านแม่ของข้า ท่านพ่อจะไม่ชอบนางได้อย่างไร?”
ไห่หรงไม่พอใจเล็กน้อย
มีอย่างที่ไหนลูกชายพูดว่าพ่อของตัวเองสมองไม่ดี?
ทว่าอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องในบ้านของคนอื่นเขาก็ไม่อาจพูดมากได้
“พอแล้ว ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีข้าก็จะพูดเพียงประโยคเดียว ท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่จะได้รับการกระตุ้นใดๆ ไม่ได้ หากเขาไม่ชอบชิงเยียนก็อย่าให้ชิงเยียนไปเดินไปมาต่อหน้าเขา ถ้าหากได้รับการกระตุ้นอาการป่วยของเขาจะยิ่งหนักหนา...”
สีหน้ามู่หลิงไม่น่ามองยิ่งนัก
ชิงเยียนดีต่อท่านพ่อเช่นนี้ วันนี้กลับบอกว่าอาการป่วยของท่านพ่อหนักหนาเป็นเพราะชิงเยียนเป็นต้นเหตุ
“พูดตามตรงเดิมข้าก็ไม่ควรยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่ว่าข้าอยู่ในบ้านตระกูลมู่ก็ได้ยินคำซุบซิบนินทา ชิงเยียนก็เคยพูดไว้ว่านางหนูคนนั้นเป็นพี่สาวของนาง ดังนั้นข้าจึงอดไม่ได้ต้องพูดสักสองประโยค เรื่องบางเรื่องที่พวกเจ้าทำมันค่อนข้างจะเลวทราม มู่หลิงตอนแรกที่เห็นเจ้าข้านึกว่าตลอดว่าเจ้าเป็นชายที่มีความรับผิดชอบ เรื่องโปรดปรานอนุกำจัดภรรยาเช่นนี้ไม่มีทางทำได้”
ปากของมู่หลิงสั่นน้อยๆ “ปรมาจารย์ไห่หรง ข้าจะไปโปรดปรานอนุกำจัดภรรยาได้อย่างไร ข้าอยากให้ภรรยาของข้ากลับมาโดยตลอด แต่เป็นนางที่ไม่ยินยอมกลับมา...”
ไห่หรงส่ายศีรษะอย่างจนใจ
หากไม่ใช่เพราะชิงเยียนเป็นน้องสาวของนางหนูคนนั้น เพื่อชื่อเสียงของนางหนูนั่นเขาจึงขี้เกียจจะยุ่งเรื่องของตระกูลมู่มากนัก
แต่ว่า...พอคิดถึงเรื่องทั้งหมดที่ได้ยินในตระกูลมู่ไห่หรงก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ “ชิงเยียนกับเจ้าเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน พี่สาวของนางก็ควรจะเป็นน้องสาวของเจ้า? ทว่าเหตุใดข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเจ้ายีงมีน้องสาว?”
ในใจมู่หลิงตื่นตระหนกแต่กลับแสร้งทำเป็นใจเย็น “นางกับชิงเยียนเป็นญาติห่างๆ กัน เพราะการเปลี่ยนแปลงทางบ้านเป็นเหตุจึงได้มาหาข้ากับชิงเยียน แต่ว่านางไม่อยากรบกวนชิงเยียนจึงไม่ได้พักอยู่ที่ตระกูลมู่ คนตระกูลมู่จึงไม่รู้ถึงการมีอยู่ของนาง...ตอนแรกข้าก็ได้รับปากว่าจะดูแลนางแทนชิงเยียนจึงได้สามารถพานางไปด้วยทั่วทุกที่ และก็เพราะเหตุนี้ถึงได้รู้จักกับท่านปรมาจารย์ไห่หรง”
“อ้อ” ไห่หรงเข้าใจทันที “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง ข้ายังคิดว่าเป็นพี่สาวแท้ๆ ของชิงเยียน ในเมื่อเป็นญาติห่างๆ อีกทั้งยังไม่มีใครรู้จักนางก็ไม่มีผลกระทบอะไร แต่ว่าเจ้าทำอะไรต้องระวังหน่อย ภรรยาก็คือภรรยาต่อให้อนุดีเพียงใดก็ไม่อาจดีไปกว่าภรรยา...”
มู่หลิงก้มหน้า “คำพูดของปรมาจารย์ไห่หรงวันหน้าข้าจะระวังให้มากขึ้น”
“ข้าก็เพียงเท่านี้ไม่พูดมากอะไรกับเจ้าแล้ว มู่หลิงท่านผู้เฒ่าผ่านมือข้าแล้วก็เป็นคนไข้ของข้า ข้าไม่อยากให้มีใครไปกระตุ้นเขาอีกจะส่งผลกระทบถึงสุขภาพร่างกายของเขา หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปข้าจะไม่รักษาให้เขาอีก”