เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 876
ตอนที่ 876 ซู่อีกลับมาแล้ว (5)
“ชิงเอ๋อร์” ซู่อีหันไปมองทางเฟิงหรูชิง “เจ้ารู้จักกับพี่สาวน้องสาวอะไรข้างนอกหรือไม่?”
เฟิงหรูชิงส่ายหน้าด้วยความซื่อสัตย์ “ไม่มี”
“อื้อ หนานเสียนเจ้าเด็กนั่นนิสัยเย็นชาเช่นนั้นยิ่งไม่มีทางคบหากับผู้หญิง เช่นนี้แล้วเหตุใดนางจึงเรียกข้าว่าผู้ใหญ่ได้เต็มปากเต็มคำ? ข้าอาจจะอยู่ในเขานานเกินไปจึงได้ฟังคำพูดของคนพวกนี้ไม่ค่อยเข้าใจ”
ร่างกายของฉินเฟยเอ๋อร์อ่อนยวบ ด้วยการโจมตีของคำพูดซู่อีนี้ร่างกายของนางไม่อาจยืนได้อย่างมั่นคง
นางสูดลมหายใจเข้าลึก “ท่านแม่ พวกเราไปกันเถอะ”
หากคุกเข่าคำนับซู่อีนางในฐานะเด็กย่อมเป็นสิ่งสมควร แต่ว่า...ให้นางคุกเข่าคำนับขอโทษเฟิงหรูชิงนางไม่มีทางทำได้
ดวงตาหนานซู่อีเย็นวาบขึ้นมา ก่อนที่ฉินเฟยเอ๋อร์จะจากไปก็คว้าผมของนางเอาไว้ ถีบไปอย่างแรงบังคับให้นางคุกเข่าลงตรงหน้าเฟิงหรูชิง
“ฉินเฟยเอ๋อร์ เจ้าคิดว่ามีตระกูลมู่ค่อยช่วยเหลือเจ้าแล้วเจ้าจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ? ต่อให้ผิดใจกับข้าเจ้าก็สามารถเข้าตระกูลมู่ได้อย่างนั้นหรือ?”
“หากเจ้าอยากเข้าตระกูลมู่ข้าย่อมยินดีต้อนรับ น่าเสียดาย...คนที่เจ้าต้องแต่งด้วยไม่มีวันเป็นลูกชายของข้า ข้าไม่มีทางเห็นด้วย! เจ้าก็อย่างคิดจะพึ่งคำพูดของคนมารังแกชิงเอ๋อร์กับข้า” สายตาซู่อีนิ่งเรียบเช่นเดิมแต่กลับเปิดเผยชัดเจน “ข้าไม่สนใจความคิดหรือสายตาของผู้ใด ชิงเอ๋อร์ยิ่งไม่มีทาง”
ที่นี่ไม่ใช่แคว้นหลิวอวิ๋น
ตอนอยู่ที่แคว้นหลิวอวิ๋น เพื่อเฟิงเทียนอวี้เฟิงหรูชิงไม่ได้จัดการศัตรูทุกคนทันทีตั้งแต่แรก
เฟิงเทียนอวี้เป็นฮ่องเต้ ฮ่องเต้ต้องได้ใจประชาชน
แม้เป็นเช่นนั้นเฟิงหรูชิงก็ไม่เคยยอมให้ตัวเองได้รับความอยุติธรรมใด
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงที่นี่คือจวนเทียนเสิน
จวนเทียนเสินที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับนาง
ฉินเฟยเอ๋อร์ถูกบังคับให้คุกเข่าตรงหน้าเฟิงหรูชิง น้ำตาแห่งความอัปยศนองหน้าซีดของนางในทันที
ดูแล้วช่างน่าสงสารทำให้คนรัก
“ตระกูลมู่นี้ข้าตัดสินใจไม่ได้ แต่ว่าเรื่องการแต่งงานของลูกชายข้า ข้ายังตัดสินใจได้ ครั้งหน้าหากคนตระกูลฉินกล้าปรากฏตัวต่อหน้าชิงเอ๋อร์ก็รีบไสหัวไปซะ!”
ร่างของฉินเฟยเอ๋อร์อ่อนแรงลงไปนอนกับพื้น บนใบหน้านางเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“เฟยเอ๋อร์!” เวินอวี่ตกตะลึงหน้าซีดรีบวิ่งเข้าไปพยุงฉินเฟยเอ๋อร์ขึ้นมา
สายตาของฉินเฟยเอ๋อร์เลื่อนลอยราวกับไร้ความรู้สึกใดๆ จับจ้องที่ร่างที่เดินจากไปของซู่อีและเฟิงหรูชิงตั้งแต่ต้นจนจบ จนกระทั่งประตูบานใหญ่ของบ้านถูกปิดลงอย่างแรง นางก็ยังไม่อาจเรียกสติที่หลุดลอยกลับมาได้...
“ท่านแม่ ท่านว่าข้าไม่มีทางได้แต่งงานกับหนานเสียนแล้วใช่หรือไม่?”
เวินอวี่ลูบไหล่ฉินเฟยเอ๋อร์ด้วยความปวดใจ “เฟยเอ๋อร์เจ้าไม่ต้องกังวลมากจนเกินไป เรื่องของหนานเสียนหนานซู่อีตัดสินไม่ได้ นางก็แค่พูดอวดดีไปอย่างนั้นเอง เจ้าเอาใจชิงเยียนให้ดีก็พอแล้ว ต่อให้หนานซู่อีกลับมาแล้วตระกูลมู่ก็ยังมีชิงเยียนเป็นผู้ตัดสินใจ คนที่จะจัดงานแต่งงานให้หนานเสียนได้ก็มีแค่มู่หลิงกับเฉินชิงเยียน”
ใช่แล้ว เจ้าหนานซู่อีนับเป็นอะไรกัน?
เมื่อก่อนเจ้าเป็นเส่าฮูหยินตระกูลมู่ มีท่านผู้เฒ่าคอยปกป้องเจ้าทุกคนจึงต้องเกรงกลัวเจ้าอยู่หลายส่วน
ตอนนี้...ท่านผู้เฒ่าป่วยหนัก เจ้าจะยังสามารถตัดสินใจให้ใครได้?
มู่หลิงจึงจะเป็นผู้นำตระกูล เขาต้องการให้หนานเสียนสู่ขอใครหนานเสียนก็ต้องสู่ขอ! ผู้หญิงคนหนึ่งไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินเรื่องการแต่งงานของลูกชาย
“ท่านแม่...” ฉินเฟยเอ๋อร์ค่อนข้างตระหนก “ข้าไม่ได้ทำอะไรแท้ๆ เหตุใดมู่เส่าฮูหยินต้องทำกับข้าเช่นนี้เพื่อเฟิงหรูชิง? พวกนางมีความสัมพันธ์อะไรกัน? เหตุใดมู่เส่าฮูหยินต้องทำดีต่อนางเช่นนี้?”