เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 849

ตอนที่ 849 ผู้เฒ่าตระกูลมู่ผู้ร้องไห้โวยวาย (3)

พ่อบ้านแสร้งเช็ดน้ำตาทอดถอนหายใจ

มู่ชิงอิ้นไม่อยากพูดอะไรต่อ

ตอนที่พี่สะใภ้จากไปเขายังเป็นเด็กอายุสิบกว่าปี

อีกทั้งเขาไม่มีแม่มาตั้งแต่เล็ก พี่สะใภ้ดีกับเขามากดูแลเขายิ่งกว่าพี่สาวแท้ๆ

ดังนั้นตอนนั้นเขากอดขาพี่สะใภ้ร้องไห้ไม่ให้นางกับหนานเสียนไปจริงๆ

ทว่าตอนนั้นเขาอายุเพียงเท่าไรกัน?

ตอนนี้...เขาไม่มีทางทำได้

“หรือว่า นายน้อยท่านพาหญิงสาวคนหนึ่งกลับมาเถอะ พอท่านผู้เฒ่าดีใจไม่แน่อาการป่วยอาจจะดีขึ้นก็ได้”

มู่ชิงอิ้น “...”

ช่างเถอะ เขาไปเกลี้ยกล่อมพี่สะใภ้เสียหน่อยจะดีกว่า ให้นางกลับมาเยี่ยมท่านพ่อ

ไม่ว่าพี่ใหญ่จะทำกับนางอย่างไรตระกูลมู่นี้...ก็คือบ้านของนางตลอดไป

เป็นพี่สะใภ้ไม่ได้ก็เป็นพี่สาวได้ จะปล่อยให้เฉินชิงเยียนวางอำนาจในตระกูลมู่ไม่ได้

“ข้าจะออกจากจวนเทียนเสินสักครั้ง หากหาพี่สะใภ้พบข้าก็จะเกลี้ยกล่อม จะยินยอมกลับมาหรือไม่ต้องดูความยินยอมของนางเองข้าไม่อาจตัดสินใจได้”

เกี่ยวกับการร้องโวยวายของท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ มู่ชิงอิ้นเองก็จนใจ มุมปากของเขามีรอยยิ้มขมขื่น

ท่านผู้เฒ่าเดินมาทางมู่ชิงอิ้นสองสามก้าว จับมือของเขาแล้ววางป้ายหยกสีขาวอันหนึ่งลงบนมือมู่ชิงอิ้น

มู่ชิงอิ้นชะงักมองท่านผู้เฒ่าด้วยความไม่เข้าใจ

เสียงของท่านผู้เฒ่าแฝงด้วยความระแวดระวัง “ข้าเอาของล้ำค่าของข้ามอบให้เจ้า เจ้าเอามันออกไป ไม่ว่าจะให้ซู่อีหรือหนานเสียนก็ดีทั้งนั้น ชู่ว์ อย่าให้มู่หลิงเจ้าชั่วนั่นรู้เป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นเขาจะมาแย่งของล้ำค่าของข้าไปให้ผู้หญิงชั่ว”

คนพวกนั้นล้วนชั่วร้ายยิ่งนัก

มู่ชิงอิ้นมองหลักฐานยืนยันในมือ “ท่านพ่อ...”

“เสี่ยวชิงอิ้น คนตระกูลมู่นี้ล้วนเลวร้ายมากๆ ทั้งนั้น ข้าเชื่อเพียงเจ้าและข้าก็เชื่อแค่เจ้าเพียงคนเดียว”

ใจมู่ชิงอิ้นสั่นสะท้าน “ตอนที่เรียกข้าไม่ต้องมีคำว่าเสี่ยวได้หรือไม่? ข้าอายุจะสามสิบแล้ว”

ท่านผู้เฒ่าไม่สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย “เสี่ยวชิงอิ้น เจ้าไปพาซู่อีกลับมาต้องพากลับมาให้ได้ หากนางไม่กลับมาเจ้าก็บอกว่าคนชั่วตระกูลมู่พวกนั้นรังแกข้า ข้าใกล้ตายแล้ว หากนางยังไม่กลับมาอีกข้าต้องถูกคนรังแกจนตายแน่”

“ท่านพ่อ พวกเราไม่ขู่พี่สะใภ้ได้หรือไม่?”

“ข้าไม่สน เจ้าไม่ทำตามที่ข้าบอกข้าก็จะไม่กินไม่ดื่ม” ท่านผู้เฒ่าทำเสียงหึ๊ท่าทางงอนเหมือนเคย

พ่อบ้านรีบดึงมู่ชิงอิ้นเอาไว้ทันที “นายน้อยอย่ามองว่าท่านผู้เฒ่าสติเลอะเลือน ความจริงแล้วเขายังมองทะลุปรุโปร่งยิ่งกว่าผู้ใด แม้นายท่านรองจะอยากให้คุณชายหนานเสียนกลับมาโดยตลอด เขาก็ต้องการเพียงควบคุมคุณชายหนานเสียนให้ทำงานให้เขาก็เท่านั้น ตระกูลมู่นี้...เขาไม่มีทางยกให้คุณชายหนานเสียน”

ดังนั้นท่านผู้เฒ่าถึงได้เอาป้ายหยกให้มู่ชิงอิ้น หวังว่าเขาจะสามารถส่งต่อไปให้ฮูหยินรองกับคุณชายหนานเสียนได้

มู่ชิงอิ้นกำป้ายหยกแน่น

เขารู้ว่าป้ายหยกนี้เป็นหลักฐานยืนยันตัวผู้นำตระกูลมู่

ตระกูลมู่ยิ่งใหญ่คนในตระกูลมีมากมายนับไม่ถ้วน พวกเขาเชื่อเพียงหลักฐานยืนยันไม่เชื่อคำพูดใดๆ

เหมือนพระราชโองการก่อนสิ้นพระชนม์ที่ฮ่องเต้องค์ก่อนเหลือทิ้งไว้ มิเช่นนั้นก็ไม่ถูกต้องไม่ชอบธรรม

“ท่านพ่อ ข้าเข้าใจแล้ว”

ท่านพ่อดูเหมือนเลอะเลือน ทว่าความจริงแล้วเขามองทะลุปรุโปร่งมากจริงๆ

มู่ชิงอิ้นไอออกมาในลำคอของเขามีเสมหะปนเลือด แต่เพื่อไม่ให้ท่านพ่อต้องเป็นกังวลเขาจึงอดทนเอาไว้

สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไรหันหลังเดินออกไปทางนอกจวน

...

ตอนแรกถานซวงซวงถูกคำพูดของมู่ชิงอิ้นโจมตีได้เพียงไม่นานก็มีกำลังใจขึ้นมาอีก

นางมีเป้าหมายใหม่แล้วจึงไม่ได้คิดจะไปพบท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่อีก แต่ตั้งใจจะไปตัดชุดสักสองสามชุดให้ตัวเองแทน