เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 833

ตอนที่ 833 ความเสียใจของฉินเสี่ยวเย่ว์ (2)

หลังจากเฟิงหรูชิงรับไปนางก็ยิ้มจนตาโค้ง ไม่รู้เลยว่าการกระทำของนางนั้นราวกับสาวใช้คนหนึ่ง

กู้สื่อที่อยู่ข้าง ๆ หางตากระตุกรู้สึกอิจฉาในใจ

ลูกสาวของเขาไม่เคยยื่นผลไม้ให้เขาสักครั้ง ตอนนี้กลับเสียทีให้กับหญิงสาวคนหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะสถานที่ไม่เหมาะสมเขาคงร้องไห้ออกมาแล้ว

“เสี่ยวลี่”

สายตาเจ็บปวดของฉินเฟยเอ๋อร์มองไปยังฉินเสี่ยวเย่ว์ ก่อนจะหันกลับมาฝีเท้าแผ่วเบาร่างกายอ่อนแอราวกับว่าสามารถล้มลงตามแรงลมได้

“เสี่ยวลี่ นางเป็นท่านอาของข้า ต่อให้ข้าเกลียดการกระทำของนางเพียงใดก็ไม่อาจไม่สนใจนาง ข้าขอร้องเจ้า...เจ้าช่วยพูดหน่อยได้หรือไม่?”

เมื่อครู่นางมองออกกู้อีอีปฏิบัติกับเฟิงหรูชิงไม่ธรรมดา เฟิงหรูชิงกับหลัวลี่ก็มีความสัมพันธ์อันดี หากหลัวลี่พูดให้ละก็บางที...บางทีเรื่องนี้อาจจะผ่านไปได้

นางไม่ชอบท่านอาคนนี้มาก แต่ต่อให้นางเป็นอย่างไรก็เป็นท่านอาของนางอยู่ดี

ท่านพ่อไม่สนใจนาง ตัวเองที่เป็นหลานไม่อาจไม่สนใจ

หลัวลี่ยืนอยู่ข้างฮูหยินผู้เฒ่าอย่างเชื่อฟัง “แม่นางฉิน เจ้าขอร้องผิดคนแล้วหรือไม่?”

ฉินเฟยเอ๋อร์ตัวแข็งทื่อ

นี่เป็นครั้งแรกที่ลี่เอ๋อร์ห่างเหินกับนางเช่นนี้...

ลี่เอ๋อร์นางโกรธแล้วจริงๆ ?

“ลี่เอ๋อร์ ตอนนี้มีเพียงเจ้าที่สามารถช่วยท่านอาของข้าได้ ข้ารู้ว่าท่านอาของข้าไม่ควรไปแย่งท่านพ่อของเจ้า เจ้าช่วยนางเถอะ ขอเพียงเจ้าช่วยนางสัญญาว่านางจะไม่ไปข้องแวะกับท่านพ่อของเจ้าอีก”

ฉินเฟยเอ๋อร์ยื่นมือไปคิดจะจับมือของหลัวลี่ นัยน์ตาแฝงด้วยความอ้อนวอน

ทว่ามือของหลัวลี่ชักกลับหลบการสัมผัสของนาง

มือของฉินเฟยเอ๋อร์แข็งค้างกลางอากาศ สีหน้านางขาวราวหิมะร่างกายสั่นยิ่งกว่าเก่า

บางทีอาจเป็นการกระทำของหลัวลี่ทำร้ายจิตใจนางจริงๆ นางค่อยๆ หันไปมองหลัวเฟย “ท่านผู้นำตระกูลหลัว ท่านอาของข้าอยู่กับท่านมาหลายปี ในหลายปีนี้ก็ได้รับความอยุติธรรมไม่น้อยท่านจะช่วยนางสักหน่อยมิได้หรือ? หลัวลี่เชื่อฟังท่านมาโดยตลอด ต่อให้ท่านอาของข้าผิดอย่างไรนางก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง”

ภายใต้น้ำเสียงสั่นเครือและโศกเศร้าของนางทั้งจวนตกอยู่ในความเงียบ

เมื่อครู่ทุกคนยังดูถูกเหยียดหยามฉินเสี่ยวเย่ว์ ตอนนี้พอเห็นการกระทำของฉินเฟยเอ๋อร์ก็เหลือแต่ความชื่นชม

“ในตระกูลฉินนอกจากฉินเสี่ยวเย่ว์หมาหัวเน่านี่แล้ว คนอื่นๆ ล้วนไม่เลวเลย”

“ใช่ ฉินลี่ในฐานะผู้นำตระกูล เพื่อคุณธรรมยิ่งใหญ่ลงโทษญาติตัวเองได้ จิตใจเที่ยงธรรมน่าเกรงขาม ฉินเฟยเอ๋อร์เป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่งจิตใจอ่อนโยน ต่อให้ทุกคนละทิ้งฉินเสี่ยวเย่ว์ไปแล้วนางก็ยังคิดจะขอร้องให้...”

ความจริงแล้วในตอนที่พูดประโยคนี้สายตาทุกคนอดไม่ได้ที่จะเหล่มองฉินเฉิน

หมาหัวเน่าตระกูลฉินนอกจากฉินเสี่ยวเย่ว์แล้วยังมีเจ้านี่อีกคน

ลูกเลี้ยงที่ต้องอาศัยตระกูลฉินจึงจะอยู่อย่างอิสระเสรีเช่นนี้ กลับยอมช่วยคนอื่นรังแกพี่สาวที่อ่อนโยนดีงามของตัวเอง แม้แต่พ่อแม่ที่เลี้ยงดูยังไม่มีความเคารพแม้แต่น้อย

แน่นอนว่าคำพูดเหล่านี้ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยออกมา

มิเช่นนั้น ชายวัยกลางคนที่ถูกขับไล่ออกไปเมื่อครู่จะเป็นจุดจบของพวกเขา

ใครก็ไม่กล้าล่วงเกินหาเรื่องเฟิงหรูชิงต่อหน้ากู้อีอี

...

เห็นท่าทีอ้อนวอนของฉินเฟยเอ๋อร์แล้วหันไปมองสีหน้าขาวซีดน่าเวทนาของฉินเสี่ยวเย่ว์ หลัวเฟยหลับตาลงช้าๆ

หลัวลี่ยืนอยู่ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเช่นเดิมไม่พูดอะไรสักคำ นางไม่ได้เอ่ยแทรกราวกับต้องการรู้ว่าถึงเวลานี้แล้วเขาจะยังปกป้องนางอยู่หรือไม่

สักพักหลัวเฟยก็ลืมตาขึ้น

นัยตน์ตาของเขาไม่มีความสับสนเช่นตอนแรก กลับสู่ความสงบนิ่งแล้ว