เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 834

ตอนที่ 834 ความเสียใจของฉินเสี่ยวเย่ว์ (3)

“จะจัดการอย่างไรเป็นเรื่องของนายท่าน ข้าเป็นคนนอกพูดไม่ได้”

ความสัมพันธ์หลายปีกับฉินเสี่ยวเย่ว์ จะปล่อยวางก็ไม่ได้ง่ายดายเช่นนั้น

ทว่าเขาไม่อาจยกโทษให้ได้ เพื่อเรื่องเล็กน้อยนางกลับไปทำร้ายชีวิตผู้บริสุทธิ์คนหนึ่ง หากปล่อยนางเอาไว้ไม่แน่ว่าท่านแม่กับลี่เอ๋อร์อาจจะถูกทำร้ายได้

เขายิ่งไม่อาจยกโทษให้ที่นางคิดจะสร้างหายนะให้ตระกูลหลัว!

เมื่อก่อนเป็นเขาที่ตาบอดคิดว่านางใสซื่อจิตใจดีงาม ไม่รู้เลยว่าภายใต้เปลือกนอกนั้นแอบซ่อนจิตใจอำมหิตอะไรไว้

หลัวเฟยพูดจบก็หันไปมองหลัวลี่ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเอาใจ

หลัวลี่ทำเสียงหึ๊หันหน้าไปไม่แม้แต่จะมองหลัวเฟย

ท่านพ่อดื้อรั้นและโง่เขลาเกินไป นางบอกเขาตั้งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งทุกเรื่องที่นางเห็นฉินเสี่ยวเย่ว์ทำกับตาตัวเอง แต่ท่านพ่อยอมเชื่อฉินเสี่ยวเย่ว์ไม่เชื่อลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง

หากบอกว่านางถูกฉินเสี่ยวเย่ว์ทำร้าย ท่านพ่อทำเพื่อท่านย่าจึงได้อยู่กับนางต่อ เช่นนั้นนางก็สามารถยกโทษให้การกระทำที่โง่เขลาครั้งนี้ของเขา

แต่ว่าความไม่เชื่อครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้หัวใจนางเย็นชาไปแล้ว

“ลี่เอ๋อร์” ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่อาจคาดหวังกับหลัวเฟยได้อีกต่อไป สายตาเศร้าโศก “เจ้าจิตใจดีเช่นนี้ไม่มีทางไม่สนใจชีวิตของท่านน้าของข้า ลี่เอ๋อร์ข้าขอร้องเจ้า...ขอร้องให้เจ้าช่วยนางได้หรือไม่? ลี่เอ๋อร์ที่ข้ารู้จักอ่อนโยนมาโดยตลอดไม่ใช่คนที่เห็นคนตายโดยไม่ช่วย ข้าคุกเข่าขอร้องเจ้าแล้วได้หรือไม่?”

เข่าของนางค่อยๆ งอลง น้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้า

ดวงตาที่มาน้ำตานั้นทำให้ใจชายนับไม่ถ้วนในที่นี้เจ็บปวด

พวกเขาอยากจะตอบตกลงคำร้องขอใดๆ ของนางแทนหลัวลี่

ขอเพียงนางไม่เสียน้ำตาไม่ถ่อมตัวลงเช่นนี้ อะไรก็ล้วนตกลงกับนางได้

“เฟยเอ๋อร์!” สีหน้าเวินอวี่เปลี่ยนไปทันที กำลังคิดจะเข้าไปก็ถูกฉินลี่ดึงเอาไว้ก่อน

เขาส่ายหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “ปล่อยนางไป”

วิธีของเฟยเอ๋อร์ไม่มีทางทำให้เขาเสียหน้า กลับทำให้คนในโลกยิ่งชอบนาง

เปรียบเทียบกันแล้ว หลัวลี่ที่ใจแข็งดั่งหินมีแต่จะถูกคนรังเกียจ

“เสี่ยวชิง” กู้อีอีกวาดสายตามองหลัวลี่แล้วเอ่ยถาม “นางเจอปัญหาแล้วต้องช่วยหรือไม่?”

นิสัยบางส่วนของหลัวลี่กู้อีอีไม่มีทางที่จะไม่รู้

ดังนั้นบางครั้งนางก็ไม่ชอบหลัวลี่

มีสิทธิ์อะไรของที่ตัวเองชอบต้องเอาไปให้คนอื่น? แล้วมีสิทธิ์อะไรถูกรังแกแล้วต้องยอมถอย?

นางไม่เคยชอบคนอ่อนแอ นางชอบคนที่ไม่เห็นด้วยก็ลงมือแบบเสี่ยวชิง!

“ไม่ต้อง” เฟิงหรูชิงกินแอปเปิลคำสุดท้ายจนหมด “เรื่องนี้นางสามารถจัดการเองได้”

กู้อีอีเห็นเฟิงหรูชิงกินแอปเปิลหมดลูกแล้วก็ส่งจานองุ่นที่ตัวเองปลอกเปลือกเสร็จแล้วให้นางอย่างเอาใจ

กู้สื่อ “...”

มือของเขากุมอกอย่างอดไม่ได้ ความรู้สึกอิจฉานี้ทำให้น้ำตาของเขาไหลกลับเข้าไปในใจ

ใต้แสงจันทร์

หลัวลี่มองฉินเฟยเอ๋อร์ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้านางด้วยสายตาที่เย็นชิ่งกว่าเดิม

จนถึงเวลาเช่นนี้ฉินเฟยเอ๋อร์ก็ยังใช้คุณธรรมผูกมัดนางเหมือนที่เคยทำมาตลอดสิบกว่าปี

“ฉินเฟยเอ๋อร์ ที่นางต้องการทำร้ายไม่ใช่พ่อแม่เจ้า ไม่ใช่คนในครอบครัวเจ้ากลับกันนางเป็นท่านอาของเจ้า ดังนั้นเจ้าจึงรู้สึกว่าไม่ว่านางทำอะไรล้วนสมควรได้รับการให้อภัย แล้วข้าเล่า?” หลัวลี่ยิ้มเยาะ “ข้าสมควรถูกนางรังแก ข้าสมควรถูกนางใช้น้ำร้อนลวกจนบาดเจ็บ ตระกูลหลัวของข้าก็สมควรถูกนางใส่ร้ายอย่างนั้นหรือ?”

ร่างของฉินเฟยเอ๋อร์ยิ่งแข็งทื่อเข้าไปอีก