เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 827

ตอนที่ 827 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (16)

เขาไม่มีทางซื้อผิด!

ต้องเป็นฉินเสี่ยวเย่ว์แน่!

ท่านพ่อต้องให้ฉินเสี่ยวเย่ว์ไปซื้อยาวิเศษ ผลปรากฏว่าฉินเสี่ยวเย่ว์ถูกคนหลอก! จึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น

เขาไม่มีทางโง่เขลาเช่นนี้!

“ไม่ต้องพูดแล้ว” หลัวเฟยหลับตาลงด้วยความขมขื่น “ยาวิเศษนี่ข้าเป็นคนซื้อมาเสี่ยวเย่ว์ไม่เคยแตะต้อง นี่เป็นความผิดของข้า เป็นข้าที่ถูกคนหลอกไม่เกี่ยวกับเสี่ยวเย่ว์”

ก่อนหน้านี้เขาตรวจสอบหลายต่อหลายรอบแล้วแท้ๆ เหตุใดยังผิดได้อีก?

ในเมื่อเขาเป็นคนทำผิด เขาทำอะไรก็ต้องรับผิดชอบจะทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องพลอยเหนื่อยไปด้วยไม่ได้

วินาทีนี้เป็นครั้งแรกที่หลัวเฟยขอบคุณเฟิงหรูชิง

เขาขอบคุณที่นางหยุดกู้อีอีไว้ ขอเพียงกู้อีอีไม่เกิดเรื่องอย่างน้อยตระกูลหลัวก็ยังอยู่ได้

ลูกสาวกับแม่ก็ไม่ต้องถูกผลกระทบ...

หากกู้อีอีตายไปเกรงว่าทั้งตระกูลหลัวคงต้องพังพินาศใครก็ไม่อาจมีชีวิตอยู่

“ท่านพ่อ!” เสียงของหลัวลี่ไร้เรี่ยวแรง “ท่านรู้หรือไม่ว่าท่านทำอะไรอยู่? ท่านไม่มีทางทำผิดเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

หลัวเฟยชะงัก เขามองใบหน้าซีดขาวของหลัวลี่แล้วใจก็เต็มไปด้วยความขมขื่น

จนถึงตอนนี้ลี่เอ๋อร์ก็ยังเชื่อว่าเขาไม่มีทางทำความผิดที่ไม่อาจแก้ไขได้อย่างนั้นหรือ?

แต่ดูเหมือนว่าตั้งแต่ต้นจนจบ เขาจะไม่เคยเชื่อคำพูดของลี่เอ๋อร์เลย...

เปรียบเทียบกันแล้วเขาละอายใจต่อนางจริงๆ

“ลี่เอ๋อร์ ที่แท้เจ้ายังจะเรียกข้าว่าท่านพ่อ...” หลัวเฟยยิ้ม รอยยิ้มนั้นแฝงด้วยความผ่อนคลาย “ข้าไม่มีความปรารถนายิ่งใหญ่ใดมาโดยตลอด ข้าจริงใจต่อเสี่ยวเย่ว์หวังว่าพวกเจ้าจะสามารถปรองดองกันได้ คิดไม่ถึงว่าจะทำให้เจ้าเปลี่ยนเป็นเด็ดขาดกันเช่นนี้ ที่แม่นางเสี่ยวชิงพูดก็ไม่ผิด ข้า...ไม่คู่ควรเป็นพ่อจริง ๆ !”

“บางที่ครั้งนี้ข้ายากที่จะรอดตายได้ ข้าขอเพียงเจ้าอย่าโทษเสี่ยวเย่ว์ มีบางครั้งที่นิสัยนางจะไม่ค่อยดีบ้างจริงแต่นางก็เป็นคนไม่เลว ลี่เอ๋อร์ รับปากข้า...อย่าโกรธแค้นนางอีกเลยได้หรือไม่?”

ร่างของหลัวลี่แข็งทื่อ ถึงเวลาเช่นนี้แล้วเขายังพูดให้ฉินเสี่ยวเย่ว์อีกหรือ?

หลัวเฟยละสายตาหันไปมองทางฉินเสี่ยวเย่ว์ “เสี่ยวเย่ว์ ข้าไม่กลัวตาย สิ่งเดียวที่ยังเป็นห่วงก็คือลูกสาวที่ยังไม่เติบใหญ่กับแม่ที่ป่วยหนัก ต่อไปตระกูลหลัวจะเหลือเพียงพวกนางสองคนข้าวางใจไม่ลงจริงๆ ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถดูแลพวกนางแทนข้า”

เฟิงหรูชิงไม่รู้ว่าหลัวเฟยจะน่าเศร้าหรือน่าสงสารดี

ให้ฉินเสี่ยวเย่ว์ดูแลพวกนาง? กลัวว่าคนแก่คนหนึ่งกับเด็กคนหนึ่งจะอายุยืนเกินไปหรือ? หวังให้พวกนางรีบตายแล้วไปอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาที่ยมโลก?

กู้สื่อหัวเราะเสียงเย็นนัยน์ตาแฝงด้วยความโกรธเกรี้ยว “ทำร้ายลูกสาวของข้าเจ้าคิดว่าประโยคเดียวของเจ้าข้าจะปล่อยคนอื่นไปอย่างนั้นหรือ? ข้ากู้สื่อไม่เคยลงมือกับผู้บริสุทธิ์และไม่มีทางทำร้ายเด็ก แต่ว่าฉินเสี่ยวเย่ว์คนนี้จะเป็นสามีภรรยากับเจ้าอยู่แล้ว เช่นนั้นก็ต้องรับผิดเหมือนกัน พวกเจ้าสองคนล้วนต้องตาย!”

ฉินเสี่ยวเย่ว์เบิกตาโตขึ้นทันที

ของขวัญหลัวเฟยเป็นคนให้เกี่ยวอะไรกับนาง? มีสิทธิ์อะไรให้นางไปตายด้วย?

“นายท่านข้าเป็นหญิงสาวตระกูลฉิน ข้ายังไม่ได้แต่งงานกับหลัวเฟย เหตุใดท่านต้องให้ข้าไปกับหลัวเฟยด้วย?”

ฉินเสี่ยวเย่ว์ในเวลานี้ตื่นตระหนกไปหมด

ในใจนางเต็มไปด้วยความเสียใจนานแล้ว

เวินอวี่เคยพูดไว้แท้ๆ ขอแค่กู้อีอีไม่ตายอย่างมากกู้สื่อก็แค่ห่างเหินกับหลัวเฟย

ทว่าเขาไม่ใช่แค่จะฆ่าหลัวเฟย แม้แต่นางที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็พลอยถูกโกรธไปด้วย

นี่ไม่เหมือนกับที่เวินอวี่พูดไว้แม้แต่น้อย...

หลัวเฟยมองใบหน้าเล็กๆ ที่ขาวซีดของฉินเสี่ยวเย่ว์ค้าง

ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่เคยคิดจะทำให้ฉินเสี่ยวเย่ว์ต้องพลอยลำบากเลย