เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 801

ตอนที่ 801 ไม่ยอมให้ใครก็ตามทำร้ายหนานเสียนได้ทั้งนั้น (1)

มู่ฮวนหน้าเขียวคล้ำ นางคิดกำลังจะพยุงมู่ซีขึ้นมา จนปัญญาที่เถาวัลย์รัดเขาเอาไว้แน่น นางออกแรงแต่ก็ยังดึงเขาไม่ขึ้น

เมื่อไม่มีหนทาง นางรีบชักกระบี่ออก ทั้งไม่สนว่าจะทำร้ายมู่ซีหรือไม่ กระบี่วาดออก เงากระบี่ฉายวูบ เถาวัลย์ถูกนางกรีดเป็นรูเล็กๆ

“แม่นาง ที่นี่คือจวนเทียนเสิน” นางสีหน้าง้ำงอมองเฟิงหรูชิง “เจ้าอย่าได้อุกอาจเกินไป!”

คราวนี้หลัวลี่โมโหแล้ว นางขวางอยู่ตรงหน้าเฟิงหรูชิง ถลึงตาใส่มู่ฮวนด้วยความโกรธ

“จวนเทียนเสินแล้วเป็นอย่างไร มู่ฮวน ตั้งแต่เล็กเพราะมีฉินเฟยเอ๋อร์คอยสั่งสอนอยู่ข้างๆ ให้ข้าอดทนต่อเจ้า ตอนนี้ข้าไม่ยอมเจ้าอีกแล้ว มีข้าอยู่ ตระกูลมู่ของเจ้าอย่าได้คิดแตะต้องนาง”

มู่ฮวนหน้าตึง แววตาเย็นยะเยือกกวาดมองหลัวลี่ “หลัวลี่ เจ้าคบหาสหายต่ำลงทุกๆ วัน คนพรรค์นี้ยังคบหาเป็นสหายได้อีก”

“เจ้า...” ใบหน้าน้อยๆ ของหลัวลี่แดงก่ำ ยังไม่ทันที่นางจะเอ่ยอะไรออกมา เฟิงหรูชิงก็ดึงนางจากด้านหลัง

ใบหน้าหญิงสาวแฝงรอยยิ้ม ในรอยยิ้มนั้นเจือด้วยกลิ่นอายชวนให้คนหวั่นเกรงจนตัวสั่น

“คนพรรค์นี้อย่างข้าสามารถทำให้ตระกูลมู่ของเจ้าคุกเข่าแทบเท้าได้ เช่นนี้...นายน้อยตระกูลมู่ที่สู้ข้าไม่ได้จะเป็นคนพรรค์ไหนกัน”

มู่ฮวนดวงตาหม่นลง “ดังนั้น ข้าถึงบอกเจ้าว่าอย่าทำเกินไปนัก แม่นางเป็นคนควรเหลือทางถอยไว้ ภายหน้ายังพอคบกันได้”

“อ้อ” เฟิงหรูชิงยิ้มอ่อน “วางใจเถอะ พบกันครั้งหน้าข้าก็จะทำให้เขาคุกเข่าคุยกับข้าดังเดิม”

มู่ฮวน “...”

แม่นางผู้นี้ฟังภาษาคนไม่ออก หรือว่าไม่เห็นตระกูลมู่อยู่ในสายตากันแน่

“ไสหัวไป!”

จู่ๆ เถาวัลย์ก็รัดตัวแน่น ดึงมู่ซีขึ้นจากพื้น จากนั้นก็สะบัดเขาออกตามแนวโค้ง กระแทกลงพื้นท่ามกลางฝูงชน

สายตากลอกมองมู่ฮวน “เจ้าจะไปเองหรือให้ข้าโยนเจ้าออกไปด้วย”

มู่ฮวนตัวแข็งค้าง กำหมัดแน่น แววตาเย็นชาของนางมองเฟิงหรูชิง จากนั้นหมุนกายเดินไปหามู่ซี

ครั้นเห็นสองคนนั้นจากไปแล้ว หลัวลี่ถอนใจ “เสี่ยวชิง ทำไมจู่ๆ เจ้าถึงลงมือกับมู่ซีเล่า เมื่อครู่ทำข้าตกใจแทบตายแล้ว...”

นางกลัวว่ามู่ฮวนจะลงมือกะทันหัน

มู่ฮวนยังพอไว้หน้าคนอยู่บ้าง ไม่มีใครกล้าลงมือท่ามกลางฝูงชน มิฉะนั้นนางไม่รู้ว่าจะขวางอยู่หรือไม่

“พวกเรากลับกันเถอะ”

แววตาเฟิงหรูชิงสงบลง หัวใจกลับเดือดดาล

หากนางมีโอกาสอีกครั้ง นางก็จะทำเหมือนเดิม

ต่อให้วันนี้นางไม่มีวิธีขุดรากถอนโคนตระกูลมู่ ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคนที่เคยรังแกซู่อีและหนานเสียน นางควบคุมอารมณ์ไว้ไม่อยู่

ยิ่งไม่อาจแสดงความอ่อนแอต่อหน้าศัตรูของหนานเสียนด้วย

“มู่ซี!” มู่ฮวนหน้าคล้ำง้ำงอเดินมาด้านข้างมู่ซี ครั้นนางเห็นหน้าซีดเซียวของเขา สีหน้านางก็แปรเปลี่ยนไป “เจ้าเป็นอะไรไป”

“ไม่รู้...” มู่ซีกัดฟันแน่น แววตาเจ็บแค้น “เมื่อครู่เหมือนมีอะไรบางอย่างแทงเข้ามาในร่างข้า ตอนนี้ข้าเจ็บไปทั้งกาย น่าจะเป็นหนามบนเถาวัลย์”

เดิมทีมู่ฮวนคิดตำหนิ ครั้นได้ฟังน้ำเสียงของมู่ซีนางจึงไม่พูดอะไรอีก นางพยุงเขาขึ้นมา น้ำเสียงไม่นิ่งเฉยอีกแล้ว

“อาจารย์ข้ายังอยู่ ไป กลับไปให้อาจารย์ดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”