เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 774

ตอนที่ 774 ความผิดหวังของหลัวลี่ (5)

ฉินเฟยเอ๋อร์รู้แต่ว่าท่านน้าไม่ทันระวังทำน้ำหกใส่มือหลัวลี่ กลับไม่คิดเลยว่าจะรุนแรงถึงขั้นนี้...

“ใครทำ” สายตาเฟิงหรูชิงปราดมองไปที่ฉินเฟยเอ๋อร์สองน้าหลานอย่างรู้ทัน

หากคาดเดาไม่ผิด คนที่ยืนอยู่กับฉินเฟยเอ๋อร์น่าจะเป็นคนของตระกูลฉิน

พวกนางทำกับหลัวลี่เช่นนี้ ไม่รู้ว่าเฉินอ๋อร์ใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลฉินเป็นอย่างไรบ้าง

จะมีใครจงใจทำร้ายเขาเช่นกันหรือไม่

บางทีอาจเป็นเพราะนางพานเชื่อมโยงคิดไปถึงบทสรุปของฉินเฉิน โทสะของเฟิงหรูชิงพลุกพล่านขึ้นมาฉับพลัน ทั้งยังแฝงไปด้วยจิตสังหารด้วย

หลัวลี่ตะลึงงัน นางหลงคิดว่าเฟิงหรูชิงทำเพื่อนางถึงได้บันดาลโทสะเช่นนี้ จึงความมือเฟิงหรูชิงไปตามสัญชาตญาณ “ข้าไม่เป็นไร ข้าอยากกลับบ้าน”

เสี่ยวชิงเป็นคนไม่มีตระกูลคอยพึ่งพา นางไม่อยากให้เสี่ยวชิงล่วงเกินตระกูลฉิน ส่วนที่บาดแผลที่ฉินเสี่ยวเย่ว์ทำร้ายนาง วันหน้านางจะแก้แค้นเอง

นางไม่อยากทำให้เฟิงหรูชิงลำบากไปด้วย!

เฟิงหรูชิงถอนจิตสังหารกลับมา เอ่ยเสียงเย็นชา “เจ้าไปกับข้า”

“ได้”

หลัวลี่แสบจมูก น้ำตาเกือบไหลลงมา

นางรู้สึกอบอุ่นหัวใจเสมือนได้รับแสงอาทิตย์สาดส่อง

เฟยเอ๋อร์เป็นเพื่อนของนางมาตั้งแต่เล็กๆ ต่อให้ถูกตัดบทไปหลายครั้ง เฟยเอ๋อร์ก็น่าจะพบว่านางบาดเจ็บได้

น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่เห็น

ในทางกลับกัน เฟิงหรูชิงที่รู้จักกันไม่ถึงหนึ่งวัน กลับมองปราดเดียวก็รู้ได้ว่านางเจ็บปวด ถึงขั้นฉุดนางออกมาจากบ่อโคลนนี้ด้วย

หลัวลี่ติดตามอยู่ข้างหลังเฟิงหรูชิง ความรู้สึกปลอดภัยนี้ทำให้นางไม่ต้องกังวลอะไรอีก

ต่อให้ท่านพ่อแต่งฉินเสี่ยวเย่ว์ นางก็มิได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปไม่ใช่หรือเจ้าจิ้งจอกน้อยไม่อยู่ข้างกาย นางก็ยังมีสหายใหม่อีก

เพียงแต่เมื่อคิดถึงการกระทำเมื่อครู่ของฉินเสี่ยวเย่ว์ ดวงตานางก็หม่นลง

ภายหน้าท่านพ่อคิดแต่งงานกับใครก็ได้ ยกเว้นฉินเสี่ยวเย่ว์เท่านั้นที่ไม่ได้! นางไม่มีวันยอมให้สตรีอำมหิตมาเป็นแม่เลี้ยงนางเด็ดขาด!

“ท่านน้า” ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ขวางหลัวลี่จากไปอีก นางหันกลับมามองฉินเสี่ยวเย่ว์ด้วยความโกรธ “ทำไมท่านถึงทำนางเป็นเช่นนี้ ท่านอยากแต่งงานกับท่านลุงหลัวไม่ใช่หรือไง”

ถึงหลานสาวผู้นี้จะป่วยกระเสาะกระแสะ แต่ฉินเสี่ยวเย่ว์ก็ยำเกรงนางมาตลอด ครั้นได้ฟังนางฉงนถาม จึงตอบกลับไปเสียงอ่อน “ข้าไม่ได้ตั้งใจ...”

“พอแล้ว!” ฉินเฟยเอ๋อร์ตัดบทฉินเสี่ยวเย่ว์ด้วยความรำคาญ “ท่านไปอธิบายกับลุงหลัวเองเถอะ ข้าไม่ช่วยท่านอีกแล้ว ครั้งนี้

“ไม่หรอก เสี่ยวลี่ฟังเจ้าเสมอ”

ฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะเย็นชา ไม่ตอบ นางเดินกลับขึ้นไปชั้นบน ไม่ชายตามองฉินเสี่ยวเย่ว์

ฉินเสี่ยวเย่ว์ลนลานแล้ว

นางก็แค่อยากสั่งสอนหลัวลี่สักครั้งหนึ่ง คิดไม่ถึงว่าผิวอีกฝ่ายจะอ่อนขนาดนี้ โดนลวกก็เป็นตุ่มน้ำพอง

ดูท่านางต้องชิงอธิบายให้หลัวเฟยฟังก่อนหลัวลี่แล้ว...

...

โรงเตี๊ยมมีคนมากมาย ไม่เหมาะกับการฝึกปรือ

ดังนั้นเมื่อมาถึงจวนเทียนเสิน เฟิงหรูชิงจึงจ่ายเงินซื้อบ้านหลังหนึ่ง

ในเรือน เฟิงหรูชิงให้หลัวลี่นั่งลงนางล้วงเอายาวิเศษสีเขียวเม็ดหนึ่งออกมาจากมิติเวลา จากนั้นบีบน้ำยาวิเศษออกมาหยดใส่มือหลัวลี่

หลังมือนางเย็นวาบ ความเจ็บปวดทั้งหลายหายไปมากกว่าครึ่ง สีหน้าดีขึ้นมาก

ยาที่เฟิงหรูชิงใช้เป็นเพียงยาวิเศษขึ้นพื้นฐาน ผลลัพธ์จึงไม่ได้หายไวนัก นี่คือสิ่งที่หลัวลี่ต้องการ

นางไม่อยากให้แผลหลังมือหาย แค่อยากลดความเจ็บปวดลงเท่านั้น

สุดท้ายเฟิงหรูชิงไม่ได้ถามนางว่าเพราะอะไร ไม่ว่าหลัวลี่จะทำอะไรก็ต้องมีเหตุผลของตัวเอง