เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 785

ตอนที่ 785 ในที่สุดพี่สาวก็ได้พบน้องชาย (2)

“อ้อ ฉินเฉินอาจเป็นคนที่นางชอบ” หลัวลี่เพิ่งเอ่ยจบ พลันฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ใบหน้าตื่นตะลึง “ไม่ นางบอกว่าคนที่นางชอบยังมีมารดาอยู่ ฉินเฉินเป็นลูกเลี้ยงตระกูลฉิน ไม่เกี่ยวข้องกับที่นางพูดถึง”

“หากเป็นเช่นนั้นก็ดี ฉินเฉินไม่เหมาะกับแม่นางเสี่ยวชิง”

“เพราะอะไร” หลัวลี่หน้าตาแตกตื่นไปเล็กน้อย “ท่านย่าก็รู้สึกว่าฉินเฉินก็ไม่เลวมิใช่หรือ”

“เสี่ยวลี่เอ๋อร์ ตระกูลฉินมีเรื่องราวมากมาย เจ้าไม่เข้าใจหรอก สถานที่อย่างตระกูลฉินสำหรับเสี่ยวชิงก็เป็นเหมือนถ้ำเสือแดนมังกร นอกเสียจากฉินเฉินจะออกจากตระกูลฉิน ตอนนั้นที่ข้าบอกว่าจะให้เจ้าแต่งงานกับฉินเฉิน สิ่งที่ข้าคิดก็คือ อย่างไรเสียฉินเฉินก็เป็นลูกเลี้ยง ส่วนเจ้าก็เป็นลูกโทน อาศัยเหตุนี้ให้เข้ามาตระกูลหลัว ก็กันไม่ให้คนพวกนั้นทำร้ายได้”

ฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะเสียงขมขื่น “แต่แม่นางเสี่ยวชิงไม่เหมือนกัน นอกจากฉินเฉินจะออกจากตระกูลฉิน มิฉะนั้นหากแต่งเข้าตระกูลฉินไป ก็คือเภทภัย แม่หนูนั่นชวนให้คนรักเช่นนี้ ข้าย่อมไม่อยากให้นางประสบเภทภัย”

“แต่...แต่ตระกูลหลัวของเราเองก็ไม่แย่ จะปกป้องนางไม่ได้เชียวหรือ” หลัวลี่ขบริมฝีปาก

ฮูหยินผู้เฒ่ามองหลัวลี่ด้วยแววตาล้ำลึก “หากตาแก่ยังอยู่ พลังฝีมือยังอยู่ พ่อเจ้าไม่ถูกนางจิ้งจอกล่อลวง ทุกอย่างก็เป็นไปได้ แต่เจ้ารู้สึกว่า...ตระกูลหลัวของพวกเราในเวลานี้จะใช้อะไรไปปกป้องนางกัน”

ทั่วทั้งตระกูลหลัว หลัวเฟยค่อนข้างมีพลังแข็งกล้า

แต่หลัวเฟยดันไปชอบฉินเสี่ยวเย่ว์เสียได้

ตอนนี้หลัวเฟยอกตัญญูนางเพราะฉินเสี่ยวเย่ว์ แล้วเขาจะไปยุ่งกับเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน!

แต่หลัวลี่ต่างออกไป

อย่างไรหลัวลี่เป็นลูกสาวเขา หากได้รับความคับแค้นใจจากพ่อแม่สามี หลัวเฟยไม่มีทางไม่สนใจ ดังนั้นคนตระกูลฉิน ไม่อาจลงมือรังแกนางได้อย่างโจ่งแจ้ง

นี่คือสิงที่นางใคร่ครวญ

ยังดีที่คนที่แม่นางเสี่ยวชิงชอบคงไม่ใช่ฉินเฉิน เป็นเช่นนี้นางถึงวางใจ

“ท่านย่า” หลัวลี่กัดริมฝีปาก “ต่อให้เสี่ยวชิงไม่ชอบฉินเฉิน แต่...หากตระกูลฉินขัดขวางการคบหาระหว่างฉินเฉินกับเสี่ยวชิง พวกเราจะยุ่งได้หรือ”

เสี่ยวชิงช่วยนางมาตั้งหลายครั้ง คราวนี้นางต้องช่วยเหลือเสี่ยวชิง

ฮูหยินผู้เฒ่าหลัวชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ยิ้มเฝื่อน “อย่างไรแม่นางเสี่ยวชิงเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้า ข้าไม่อาจไม่ช่วยนางได้ เมื่อถึงเวลานั้นค่อยๆ แก้ไปที่ละเปราะเถอะ ทางที่ดีขับไล่ฉินเสี่ยวเย่ว์ออกจากตระกูลหลัวก่อน เมื่อไม่มีนางคอยเป่าหู หลัวเฟยไม่มีทางอกตัญญูต่อข้า”

หลัวลี่ถอนใจเบาๆ

ขอเพียงท่านย่าอยู่ฝั่งนาง ทุกอย่างก็พูดได้ง่าย

อย่างมากเมื่อถึงเวลาพวกนางสองย่าหลานร้องไห้อาละวาดจะผูกคอตาย หากเขายังไม่สนใจอีก ก็ทำให้เขามีชื่อเสียว่าบีบแม่กับลูกสาวจนตาย

ดูสิว่าเขาจะสนใจหรือไม่

…

ตระกูลฉิน

ส่วนลึกในเรือน

เวลานี้กลับสงบเงียบ

ริมบึง บุรุษหนุ่มยืนเอามือไพล่หลังข้างหนึ่ง แผ่นหลังของเขายาว ร่างผ่ายผอมจนดูผอมแห้ง

ใบหน้ารูปงามบดบังด้วยความเย็นชา หลีกห่างผู้คน ผลักไสคนอื่นออกไปนับหมื่นพันลี้

แต่ใบหน้าที่แสนเย็นชาเช่นนี้ กลับมีแววตาใสกระจ่างอย่างยิ่ง

บริสุทธิ์กว่าบึงน้ำ ใสสะอาดกว่าท้องฟ้า

“เฉินเอ๋อร์”

น้ำเสียงอ่อนโยนดังมาจากเบื้องหลัง

เด็กหนุ่มเอาปิ่นปักผมในมือหลบไว้ในชายเสื้อไปตามสัญชาตญาณ

เขายังคงหันหลัง ไม่ได้หันหน้ากลับมามองเลยสักน้อย

ฉินเฟยเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านหลังฉินเฉิน ใบหน้าขาวอ่อนโยนงดงามของนางเผยรอยยิ้มจนปัญญา

เมื่อก่อนถึงฉินเฉินจะเย็นชา แต่อย่างน้อยก็ยังตอบนางบ้าง