เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 736

ตอนที่ 736 ในสายตาข้าคนไร้ค่าก็สามารถเป็นผู้มีพรสวรรค์ได้ (6)

“อื้อ” สีหน้าเฟิงหรูชิงจึงจะดีขึ้นมา “จำเอาไว้สู้ไม่ได้ก็ด่าออกไป ไม่ได้จริงๆ เจ้ารีบร้องเรียกคน คนเดียวสู้ไม่ได้ก็เข้าไปเป็นกลุ่ม”

“บ่าวเข้าใจแล้ว...”

“ดังนั้นตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้า” เฟิงหรูชิงยิ้มเย็นหันไปมองทางชิงหลิง “ไปตีให้ข้า ตีแรงๆ เมื่อครู่นางรังแกเจ้าอย่างไรเจ้าต้องเอาคืนกลับเป็นร้อยเท่า!”

มั่วเฟยเฟยตกใจดิ้นรนคิดจะลุกขึ้น ทว่าเฟิงหรูชิงเหยียบแรงเกินไปไม่เปิดโอกาสให้นาง

ชิงหลิงเดินไปถึงหน้ามั่วเฟยเฟยแล้วฟาดฝ่ามือลงไปอย่างแรง

ฝ่ามือนี้ของนางใช้แรงเยอะมาก มุมปากมั่วเฟยเฟยมีเลือดไหลออกมา

ทว่านี่ไม่ได้แปลว่ามันจบลงแล้ว...

มือของชิงหลิงยังทำต่อไป ตบจนนางไม่มีแรงแล้ว

ทว่าเมื่อครู่นางกินเทียนหลิงกั่วหมดไปแล้ว ผลสุท้ายก็ยกให้ศิษย์คนนั้นไปแล้ว

มั่วเฟยเฟยเห็นท่าทางเหนื่อยหอบของชิงหลิงนางก็ถอนหายใจโล่งอก

ไม่ว่าอย่างไรการลงโทษครั้งนี้ก็นับว่าสิ้นสุดลงแล้ว...

แต่ว่าในตอนที่มั่วเฟยเฟยถอนหายใจนี่เอง เฟิงหรูชิงก็ล้วงเอาเทียนหลิงกั่วออกมาผลหนึ่งส่งให้ชิงหลิง “ต่อไป ห้ามหยุด!”

ชิงหลิงรับเทียนหลิงกั่วมาด้วยความดีใจ กัดลงไปคำหนึ่งรสชาติหวานอบอวลในปาก น้ำของผลไม้นี้อร่อยกว่าผลไม้เหล่านั้นเมื่อครู่นี้อีก ทำให้คนดูเพลิดเพลินจนลืมทุกสิ่ง

คนอื่นๆ ชะงักค้าง

จ้องมองเทียนหลิงกั่วในมือชิงหลิงค้าง นัยน์ตาแฝงด้วยอยากได้

พวกเขากินเทียนหลิงกั่วมานานหลายปี คุ้นเคยกับกลิ่นไอของเทียนหลิงกั่วเป็นอย่างดี

ทว่าผลที่อยู่ในมือชิงหลิงมีกลิ่นหอมมากกว่าที่พวกเขาเคยลิ้มลอง ทำให้ไม่อาจควบคุมสายตาไม่ให้ถูกดึงดูดได้

“ที่แท้ ที่นางพูดเมื่อครู่ก็เป็นเรื่องจริง...” หญิงสาวที่ได้รับเทียนหลิงกั่วจากมือชิงหลิงถอนหายใจแผ่วเบา “นางได้ลิ้มรสเทียนหลิงกั่วทุกวัน แม้แต่ข้ายังรู้สึกได้พลังวิเศษของเทียนหลิงกั่วนั่นเข้มข้นกว่าของจวนเฟิงอวิ๋น”

เห็นท่าทีนิ่งเรียบของคุณหนูใหญ่ ชิงหลิงที่คุ้นเคยกับเทียนหลิงกั่วเป็นอย่างดีเช่นนี้ คนอื่นๆ ก็ล้วนมีท่าทางเป็นปกติ...

นี่เห็นได้ว่า สำหรับพวกนางแล้วล้วนเป็นเรื่องธรรมดาเสียยิ่งกว่าธรรมดา

ที่น่าขันก็คือ เมื่อครู่มั่วเฟยเฟยพูดอะไร?

ชิงหลิงขโมยเทียนหลิงกั่ว? อีกทั้งให้นางกินเป็นการสิ้นเปลือง?

ถ้าหากชิงหลิงไม่ใช่สาวใช้ของคุณหนูใหญ่ พวกเขาอาจจะหลงเชื่อไปแล้วจริงๆ...

โชคยังดีที่พวกเขาไม่ได้ไร้สติเช่น มั่วเฟยเฟย คิดจะยื่นมือไปทำร้ายคนข้างกายของคุณหนูใหญ่

ไม่ว่าความสามารถของชิงหลิงจะเป็นอย่างไรนางก็เป็นสาวใช้ของคุณหนูใหญ่ ไม่ว่าอย่างไรคนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งสอน

มั่วเฟยเฟยชะงักค้างไปแล้ว

ลมหนาวเย็นจากร่างกายเข้าสู่หัวใจ นางมองชิงหลิงที่เข้ามาใกล้นางอีกครั้งแล้วกัดฟันแน่น

ในปากของนางถูกตบจนเต็มไปด้วยเลือดสดๆ และส่งกลิ่นคาว

ที่ยิ่งน่าแค้นใจก็คือ บรรดาศิษย์จวนเดียวกันเหล่านั้นไม่มีสักคนที่จะขอร้องให้นาง!

โชคดีจริงๆ ที่ผ่านเรื่องราวด้วยกันมานานหลายปีเช่นนี้!

ต่อจากนี้สำหรับมั่วเฟยเฟยแล้วราวกับเป็นฝันร้าย

ทุกครั้งที่ชิงหลิงเหนื่อยหรือตีจนมือเจ็บแล้ว เฟิงหรูชิงก็จะยื่นเทียนหลิงกั่วให้นางหนึ่งผล

หลังจากให้นางฟื้นฟูพลังแล้วก็ให้ทำต่อ

นานจนมือของชิงหลิงด้านชาจึงได้หยุดลง ทว่ามั่วเฟยเฟยหน้าบวมไม่เป็นรูปร่างไปนานแล้ว

ชิงหลิงไม่รู้เลยว่ากินเทียนหลิงกั่วไปกี่ผล คนอื่นๆ เปลี่ยนจากตื่นตกใจในตอนแรกกลายเป็นชินชา ราวกับว่าเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว เห็นของแปลกจนไม่แปลกอีก