เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 724
ตอนที่ 724 คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว (4)
เหล่าสาวใช้ก็ไม่ได้อยู่ต่อ กำลังคิดจะเดินไปทางที่พักศิษย์ทว่าจู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นมาขัดฝีเท้าของพวกนาง
“ข้าคิดว่าใครกลับมาเสียอีกที่แท้ก็เป็นพวกเจ้า เจิ้งฉู่ฉู่ อยู่ในจวนเฟิงอวิ๋นเป็นศิษย์ดีๆ พวกเจ้าไม่เป็นอยากจะไปเป็นสาวใช้อะไรนั่น เจ้าคิดว่าเจ้าไปประจบคุณหนูใหญ่แล้วจะนำพาความช่วยเหลืออะไรมาให้เจ้างั้นหรือ?”
สีหน้าเจิ้งฉู่ฉู่เปลี่ยนไปเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่โผล่มาท่ามกลางฝูงชน “มั่วเฟยเฟย! คุณหนูใหญ่เพิ่งจะกลับจวนมาข้าไม่อยากคิดเล็กคิดน้อยกับเจ้า เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์สุภาพสตรีที่อ่อนโยนของข้า รู้แล้วก็ไสหัวไปซะ!”
ใบหน้างดงามของมั่วเฟยเฟยเผยยิ้มเย้ยหยัน นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง “เจ้าเป็นแค่คนที่คิดเพ้อฝันหวังจะประจบคุณหนูใหญ่เพื่อเลื่อนตำแหน่งก็เท่านั้น น่าเสียดายที่จวนเฟิงอวิ๋นดูกันที่ความสามารถ เมื่อไม่กี่วันก่อนข้าก้าวขึ้นหลิงอู่ขั้นกลางแล้ว แต่เจ้า...ละทิ้งเวลาไปตั้งครึ่งปีเต็มๆ”
ครึ่งปีสำหรับผู้บำเพ็ญตบะแล้วไม่นับว่ายาวนาน แต่กลับสำคัญเป็นอย่างยิ่ง
หากอยู่ข้างนอกเสียเวลาไปครึ่งปีโดยไม่ได้อะไรเลย ย่อมต้องถูกคนอื่นๆ ก้าวข้ามไป
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงในจวนเฟิงอวิ๋นที่มีการแข็งขันกันอย่างดุเดือดแล้วด้วย
“มั่วเฟยเฟย เจ้าอย่าให้มันเกินไปนัก!”
สีหน้าสาวใช้คนอื่นๆ ก็ไม่น่ามองเช่นเดียวกัน
ตอนนั้นที่ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นเอ่ยเรื่องนี้กับพวกนางมั่วเฟยเฟยเป็นคนแรกที่ปฏิเสธ ดีที่ผู้อาวุโสจิตใจดีไม่ได้คิดบัญชีกับนาง ไม่เช่นนั้นนางที่เป็นเช่นนี้ยังคิดจะอยู่ในจวนเฟิงอวิ๋นได้อีกหรือ?
“ข้าเกินไปตรงไหนกัน? ที่ข้าพูดไม่ใช่เรื่องจริงหรือ? อย่างไรเสียข้ากับนางเจิ้งฉู่ฉู่ไม่เหมือนกัน ข้าอาศัยความหมั่นเพียรกับความสามารถ นางก็แค่คนที่ประจบสอพลอคุณหนูใหญ่โดยเฉพาะก็เท่านั้น”
สายตารังเกียจของมั่วเฟยเฟยมองไปยังใบหน้าของเจิ้งฉู่ฉู่ ความรังเกียจในนัยน์ตานั้นเข้มข้นยิ่งนัก “คนเช่นนี้ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะสู้กับข้า”
ครึ่งปีก่อนความสามารถของเจิ้งฉู่ฉู่กับนางพอๆ กัน ตอนนี้ผ่านไปครึ่งปีเกรงว่า...ผู้หญิงคนนี้จะถูกนางเหยียบไว้ใต้เท้านานแล้ว!
นี่ก็คือสิ่งที่นางเลือกตั้งแต่แรก!
หลายปีมานี้แม้นางกับเจิ้งฉู่ฉู่จะเป็นศิษย์สำนักเดียวกันแต่กลับเป็นคู่มือกัน เพื่อความยุติธรรมนางเคยชักชวนเจิ้งฉู่ฉู่ว่าจะถูกผลประโยชน์ทำให้ดวงตามืดบอดไม่ได้ สำหรับพวกนางแล้วพลังจึงจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
มีพลังจึงจะมีทุกอย่าง
ทว่าต่อหน้าคำตักเตือนจากใจที่คิดดีของนางเจิ้งฉู่ฉู่ก็ยังยืนกรานท่าเดียว นางไม่รู้เลยว่าเจิ้งฉู่ฉู่ที่เป็นคู่มือกับนางมานานหลายปีจะเป็นคนเห็นแก่ผลประโยชน์เช่นนี้
เพื่อให้สำเร็จเป้าหมายไม่เลือกวิธี! ต่อให้ต้องลดตัวไปเป็นสาวใช้ที่คอยรับใช้คนหนึ่ง!
“เจิ้งฉู่ฉู่!” เห็นสีหน้าเขียวคล้ำของเจิ้งฉู่ฉู่แล้วมั่วเฟยเฟยก็เชิดหน้าขึ้นน้อยๆ สายตานางเหลือบมองลงมา “เคยยกเจ้าเป็นคู่มือเป็นความผิดของข้า...คนเช่นเจ้าไม่มีค่าที่จะเป็นคู่มือของข้า! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ข้าก้าวข้ามเจ้าแล้ว เจิ้งฉู่ฉู่ตอนนี้...เจ้าเสียใจหรือไม่?”
เจิ้งฉู่ฉู่จ้องมั่วเฟยเฟยชั่วครู่ ทว่าจู่ๆ นางก็หัวเราะออกมา
“เจ้าพูดไม่ผิด ข้าติดตามคุณหนูใหญ่ก็เพื่อเลื่อนตำแหน่ง เช่นนั้นแล้วอย่างไร? อย่างน้อย...ข้าก็เป็นคนของคุณหนู และข้าก็ไม่เคยเสียใจกับการตัดสินใจนี้!”
เพราะว่ามั่วเฟยเฟยไม่ได้เลือกเดินเส้นทางเดียวกับพวกนาง ก็ย่อมไม่รู้ว่าพวกนางได้รับผลประโยชน์จากในมือเฟิงหรูชิงมากเพียงใด
นั่นเป็นเรื่องที่คนอื่นไม่ได้มีนึกถึง!
ชีวิตนี้นางจะติดตามนางไม่มีวันเสียใจและยิ่งไม่มีทางล้มเลิก!
“พวกเราไปกันเถอะ”
เจิ้งฉู่ฉู่ไม่ได้สนใจหน้าที่ถมึงทึงลงของมั่วเฟยเฟยเดินผ่านนางไป ตั้งแต่ต้นจนจบนางไม่อธิบายใด ๆ ให้ตัวเองทั้งสิ้น