เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 717
ตอนที่ 717 รอข้าใช้ใต้หล้าเป็นของกำนัล สู่ขอเจ้าเป็นภรรยา (3)
จนหลังจากนั้นสักพักจึงมีงูเขียวตัวหนึ่งเลื้อยเข้ามาจากนอกประตู มันเอ่ยปากอย่างลังเล “องค์หญิงนางต้องการจะออกจากแคว้นหลิวอวิ๋น ท่านไม่รั้งนางไว้หรือ?”
“ไม่จำเป็น” ปลายนิ้วของหนานเสียนลูบที่ริมฝีปาก สายตาที่เดิมเยือกเย็นกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “นางอยากทำอะไรก็ไม่ต้องห้ามปราม หากนางอยากให้ข้าช่วยจริงนางต้องเอ่ยปากแน่”
“เช่นนั้นหากองค์หญิงไม่ยินยอมเล่า?” ชิงน้อยถามด้วยความสงสัย
“เช่นนั้นนางจะต้องมีเหตุผลที่ไม่อาจพูดออกมาได้”
เขาเชื่อนางและยินดีเคารพนาง
ดังนั้น เขาจะไม่ถามนางให้มากเรื่อง ขอเพียงนางยินดีเอ่ยนางต้องเอ่ยออกมาแน่
“แต่ว่า...ดูเหมือนว่าชิงเอ๋อร์จะยังไม่อาจพึ่งพาอาศัยข้าได้ทั้งกายใจ” หนานเสียนยิ้มบาง “เจ้าไปเตรียมตัว พวกเราควรจะไปได้แล้ว”
ชิงน้อยชะงัก “นายท่าน พวกเราจะไปที่ใด? ไปจวนเทียนเสินหรือ?”
“ตามชิงเอ๋อร์ไป”
เสียงของหนานเสียนชะงัก “เดี๋ยวก่อน ให้ชิงเอ๋อร์ไปได้พันเมตรเสียก่อนพวกเราค่อยตามไป เพื่อไม่ให้ถูกนางพบเข้า”
ชิงน้อย “...”
นายท่าน นี่ท่านจะทำอะไร? ตัดใจจากองค์หญิงไม่ได้ ไม่ให้นางไปก็สิ้นเรื่องแล้ว?
“นายท่าน...” ชิงน้อยลังเลเล็กน้อย “ท่านแน่ใจว่าพวกเราจะติดตามองค์หญิง? ท่านไม่ได้พูดว่าเคารพนาง เชื่อนางหรือ?”
“อื้อ” หนานเสียนเอ่ยนิ่งเรียบ “ดังนั้นข้าจึงไม่ขัดขวางนาง แต่ไม่ได้แปลว่าข้าจะวางใจให้นางอยู่คนเดียวข้างนอก”
“ข้ารู้สึกว่า หากองค์หญิงอยู่ข้างนอกที่อันตรายน่าจะเป็นคนอื่น” ชิงน้อยเอ่ยเสียงแผ่ว
นัยน์ตาเย็นชาของหนานเสียนกวาดมองไปยังชิงน้อย มันตกใจจนตัวสั่นรีบเอ่ยปาก “คนข้างนอกพวกนั้นชั่วร้ายเกินไป องค์หญิงเป็นผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งจะให้คนพวกนั้นรังแกได้อย่างไร พวกเราควรจะรีบตามตูดองค์หญิงไป ถุย! อารักขาองค์หญิงอย่างลับๆ !”
“อื้อ” สีหน้าหนานเสียนจึงจะดีขึ้นมา
“แต่ว่า...” ชิงน้อยกะพริบตา “เมื่อวานโอกาสดีเช่นนั้น เหตุใดนายท่านจึงไม่คว้าเอาไว้?”
หนานเสียนไม่ได้พูด
นานกว่าเขาจะเอ่ยถามออกมา “ข้า...รูปงามหรือไม่?”
ชิงน้อยงุนงงไม่เข้าใจว่าคำพูดของหนานเสียนหมายความว่าอย่างไร?
นายท่านกลายเป็นคนหลงตัวเองตั้งแต่เมื่อใดกัน?
อีกอย่างมันเป็นงูตัวหนึ่งจะมองออกว่าเขารูปงามหรือไม่ได้อย่างไร?
“มีผู้หญิงมากมายเห็นนายท่านแล้วอยากจะพุ่งเข้าหา...” ชิงน้อยตอบกลับ “ดังนั้นก็น่าจะรูปงาม”
“หากมีวันหนึ่ง...ใบหน้านี้ของข้าเสียโฉม ชิงเอ๋อร์นาง...จะยังอยากกดข้าอยู่หรือไม่?”
“...” ชิงน้อยตาโตอ้าปากค้าง
นายท่านผู้เยือกเย็นสูงส่งกลายเป็นคนวิตกกังวลกับผลได้ผลเสียของตัวเองตั้งแต่เมื่อใดกัน?
นึกไม่ถึงว่าเขาจะกังวลเรื่ององค์หญิงต้องการกดเขาเพราะหน้าตารูปงามของเขา?
“นายท่าน เพราะเรื่องนี้ท่านจึง...ไม่ได้คว้าโอกาสเมื่อคืนหรือ?”
“ไม่ใช่” หนานเสียนยกยิ้มบาง “เมื่อคืนวานที่ข้าพูดกับชิงเอ๋อร์ทั้งหมดล้วนเป็นความจริง ข้าจะต้องสู่ขอนางเป็นภรรยา หลังจากนั้นไม่ว่าจะมีลูกสาวลูกชายกี่คนก็ได้ทั้งนั้น แต่ว่าก่อนหน้านั้น...ข้าไม่ยอมให้มีเสียงดูหมิ่นนางใดๆ เกิดขึ้นแน่”
“เช่นนั้นความหมายที่ท่านถามเช่นนี้ก็คือ...”
“อื้อ ข้าอยากจะเตรียมตัวให้พร้อมเสียก่อน หากชิงเอ๋อร์อยากกดข้าเพราะหน้าตาของข้า เช่นนั้นวันหนึ่งข้าเสียโฉมขึ้นมาจริงๆ ...ข้าก็จะทำให้คนที่เข้าใกล้นางทุกคนเสียโฉมให้หมด ถึงตอนนั้นข้าก็รูปงามที่สุดดังเดิม”
ชิงน้อยถอยห่างออกไปเงียบๆ
มันรู้สึกว่าตั้งแต่นายท่านรู้จักองค์หญิงก็เปลี่ยนไปน่ากลัวขึ้นทุกวัน...
เกิดถึงเวลานายท่านเสียโฉมก่อนจะทำอย่างไร? มันยังไม่เคยหางูสาวเลยนะ