เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 743
ตอนที่ 743 การดวลกันของดอกบัวสีขาวสองดอก (4)
ครึ่งเดือนก่อนเขาไปหาซู่อีครั้งหนึ่ง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าซู่อีที่เคยรักเขานักหนาจะวางยาปลุกกำหนัดเขา!
เขาเพิ่งออกจากแคว้นหลิวอวิ๋นยาก็ออกฤทธิ์ แม้จะใช้พลังวิเศษก็ไม่อาจควบคุมได้
เดิมเขาคิดจะกลับไปหาซู่อีแต่ใครจะรู้ว่าซู่อีจากไปแล้ว ด้วยความหมดหนทางเขาจึงต้องเลือกหญิงสาวในแคว้นหลิวอวิ๋นมาคนหนึ่ง
เมื่อได้ยินว่าเขาเป็นคนจวนเทียนเสินแม่นางผู้นั้นก็รีบตกลงจะแก้ฤทธิ์ยาให้เขา โดยตั้งข้อแม้ไว้ว่าเขาต้องรับนางเข้าจวนเป็นอนุ!
ตอนนั้นเขาได้ตกลงไปแล้ว
ชิงเยียนไม่ใช่ผู้หญิงที่โวยวายไร้เหตุผลเหมือนซู่อี นางไม่มีทางขัดขวางหากเขารับอนุ อีกอย่างหลายปีมานี้นอกจากรับชิงเยียนเป็นอนุแล้วเขาก็ไม่ได้ไปหาผู้หญิงคนอื่นอีก เขารู้สึกว่านี่ก็นับว่าดีต่อซู่อีและชิงเยียนแล้ว
ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกจริงๆ จึงต้องทำเช่นนี้
ทว่าใครจะรู้ว่าหญิงสาวผู้นั้นจะไม่บริสุทธิ์!
พอเขาคิดว่าตัวเองแตะต้องผู้หญิงที่คนอื่นเคยแตะต้องมาก่อน ในใจของเขาก็รู้สึกคลื่นไส้สีหน้าถมึงทึงดุร้าย
“นายท่านรอง...ให้ข้าน้อยนำแม่นางผู้นั้น...ไปจัดการเงียบๆ หรือไม่?” สายตาหันอี้ฉายแววฆ่าฟันเอ่ยถาม
“เรื่องนี้ซู่อีเข้ามาเกี่ยวด้วย” มู่หลิงส่ายหน้า “หากถูกนางรู้เข้านางจะต้องแจ้งต่อนายท่านจวนแน่ ไม่ต้องพูดถึงกฎเหล่านั้นของโลกสันโดษ หาก...แม้ไม่มีกฏนั้นข้าล่วงเกินนางแล้วไม่รับผิดชอบจะต้องส่งผลกระทบต่อตระกูลมู่แน่”
หันอี้ชะงักเขาลังเลอยู่ชั่วขณะ “นายท่านรอง หรือไม่...ก็นำตัวนางกลับไปก่อนแล้วก็ไม่ต้องให้ตำแหน่งอะไรทั้งสิ้น เพียงให้นางอยู่ที่ตระกูลมู่นางไม่ก่อเรื่องเป็นพอ นอกจากนี้...เรื่องที่นางไม่บริสุทธิ์ก็อย่าให้ตระกูลอื่นๆ ล่วงรู้!”
มู่หลิงถอนหายใจเบาๆ “คงต้องเป็นเช่นนั้น”
หากไม่ใช่ซู่อีคิดบัญชีกับเขา เขาไม่มีทางให้หญิงสาวคนนั้นเหยียบตระกูลมู่แม้แต่ก้าวเดียว!
ทว่าเพื่อตระกูลมู่เขาจำต้องทำเช่นนี้!
“เจ้าไปจัดการเรื่องนี้แล้วก็ให้นางปิดปากให้สนิท! หากทำให้ตระกูลมู่ของข้าเสียหน้าแม้แต่น้อยข้าจะฆ่านางทันที!”
“ขอรับนายท่านรอง!”
หันอี้รับคำสั่งแล้วถอยออกไป
...
ห้องปีก
กระถางธูปทำให้เกิดควันเบาบาง
บนเตียงมีหญิงสาวกึ่งเปลือยนั่งพิงอยู่ที่หัวเตียง ผิวขาวราวหิมะของนางทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งรัก
สามารถจินตนาการได้ถึงหายนะที่นางได้รับหลายวันมานี้
เสียงเคาะประดูดังมาจากด้านนอก หญิงสาวรีบดึงเสื้อขึ้นสวมเสื้อคลุมตัวนอกแล้วจึงเอ่ยปาก “เข้ามา”
หันอี้เดินเข้ามาจากนอกประตู สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหญิงสาวชั่วครู่ฉายแววรังเกียจ
“แม่นางถาน นายท่านรองของเรายินยอมให้เจ้าไปตระกูลมู่ด้วยแต่ว่าเจ้าต้องรู้ฐานะของตัวเอง ร่างกายเจ้าไม่บริสุทธิ์หากถูกคนอื่นรู้เข้านายท่านรองของพวกเราจะเสียหน้า และเจ้าก็จะไม่ได้มีชีวิตอยู่!”
ถานซวงซวงก้มหน้าลงเผยท่าทีขลาดเขลา
“ข้ารู้แล้ว”
“เจ้าไปเก็บของอีกเดี๋ยวก็ออกเดินทางกับพวกเรา” สายตาเย็นชาของหันอี้กวาดมองถานซวงซวงแล้วหันหลังเดินออกไป
มองดูหันอี้เดินจากไปแล้วนัยน์ตาถานซวงซวงก็ฉายแววเสียดสี
เป็นเพียงทหารอารักขาเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้นยังกล้าไม่ไว้หน้านาง รอนางเข้าตระกูลมู่ก่อนค่อยคิดบัญชีนี้กับทหารอารักขานี่
หรือบางทีถานซวงซวงเองก็นึกไม่ถึงว่าโชคของนางจะดีอย่างกะทันหันเช่นนี้
วันนั้นหลิ่วฟู่ยงทะเลาะกับหลิ่วฮูหยินเพราะนาง นางเบื่อตระกูลหลิ่วที่น่ารำคาญนางอึดอัดจึงตั้งใจจะออกมาเดินเล่น ผลปรากฏว่าได้พบกับมู่หลิงที่ถูกวางยาเข้า
เดิมมู่หลิงตกลงรับนางเป็นอนุ ทว่าตอนที่พบว่านางไม่บริสุทธิ์ก็กลับคำเสียแล้ว คิดจะใช้สิ่งของเหล่านั้นไล่นางไป!