เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 722
ตอนที่ 722 คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว (2)
ถังอิ่นชะงักค้างไปสองสามวินาทีก่อนจะร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม “หนานเสียนปีศาจจิ้งจอกนั่นพาเสี่ยวชิงของข้าหนีไปแล้ว!”
กู้อีอีหน้าซีด
นางคิดไม่ถึงว่าฝีมือการวางหมากของหนานเสียนจะสูงส่งถึงขั้นนี้ สามารถพาเอาเสี่ยวชิงหนีไปกับเขาได้!
เทียบกับหนานเสียน ครั้งนี้นางกับถังอิ่นแพ้อย่างน่าอนาจยิ่งนัก!
ในความจริงแล้วถังอิ่นกับกู้อีอีล้วนถูกความโศกเศร้าเกาะกุมสมอง ทำให้ไม่ทันไม่ขบคิดเลยว่าหากเฟิงหรูชิงหนีไปกับหนานเสียนจริงนางไม่มีทางพาคนจวนเฟิงอวิ๋นไปด้วย แม้แต่ชิงหลิงกับหลิวลี่ครั้งนี้ก็ตามนางไปด้วย
มีเพียงนางกับกู้อีอีที่ถูกทิ้งไว้
“จริงสิ” สายตาซู่อีหันไปทางกู้อีอี “เจ้าแซ่กู้?”
นางจำได้ว่านายท่านจวนเทียนเสินก็แซ่กู้?
กู้อีอีย่อมรู้ว่าซู่อีเป็นแม่ของหนานเสียน หลังจากได้ยินคำถามของนางก็นึกว่านางรู้ฐานะของนางสีหน้าจึงเปลี่ยนไปอีกครั้ง หลบหลังถังอิ่นอย่างร้อนตัว
“บังเอิญจริง” ซู่อียิ้ม “ท่านผู้นั้นแห่งจวนเทียนเสินก็แซ่กู้ แต่ว่าแซ่กู้นี้พบเจอได้บ่อยครั้ง ข้าอาจจะคิดมากไปเอง”
กู้อีอีถอนหายใจโล่งอก
จะให้ซู่อีรู้ไม่ได้ว่านางเกือบจะได้เป็นคู่หมั้นของหนานเสียน
เกิดซู่อีบอกเสี่ยวชิงแล้วหลังจากนี้นางจะเผชิญหน้ากับเสี่ยวชิงอย่างไร? จะเป็นผู้ติดตามนางได้อย่างไร?
“ใช่แล้ว ไม่ผิด ล้วนเป็นความบังเอิญ ที่จริงตระกูลของข้าธรรมดามากจริงๆ นะ”
“...”
ซู่อีใช้สายตาสงสัยมองไปที่กู้อีอีอีกครั้ง รู้สึกว่านางหนูนี่แปลกพิลึก...
ทว่านางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ขอเพียงนางหนูนี่ไม่ทำร้ายชิงเอ๋อร์ก็เพียงพอแล้ว
“เสี่ยวชิงของข้า ฮือๆ...” ถังอิ่นน้ำตานองหน้าน้ำมูกไหลเยิ้ม “ข้าจะไปหาเสี่ยวชิง”
“แต่ว่า...” กู้อีอีลังเลเล็กน้อย “ในจดหมายของเสี่ยวชิงบอกไว้แล้ว ให้เจ้าอยู่จวนแม่ทัพไม่ว่าที่ไหนก็ห้ามไป”
ถังอิ่นเสียใจจนน้ำตาร่วงหล่น “เสี่ยวชิงหนีไปกับชายสุนัขนั่นแล้ว หากข้าไม่ตามไปต่อไปในใจของเสี่ยวชิงก็จะไม่มีที่ของข้าแล้ว...”
“ที่พูดมาก็ถูก...” กู้อีอีพยักหน้าเห็นด้วย “เวลาที่ข้ากับเสี่ยวชิงไปมาหาสู่กันน้อยเกินไปจะมาแยกจากนางในเวลาเช่นนี้ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นข้าก็จะยิ่งไม่มีโอกาส”
เมื่อเห็นนางหนูของคนนี้จะไปหาเฟิงหรูชิงชุดขาวของซู่อีก็โบกสะบัดขวางหน้าทั้งสองคนไว้
“พวกเจ้าจะไปหาชิงเอ๋อร์ไม่ได้”
ถังอิ่นทำปากยื่นด้วยความน้อยใจ “เพราะอะไรกัน?”
เพราะอะไร?
ซู่อียิ้มบาง นางหนูนี่คิดไม่ดีกับชิงเอ๋อร์มาตั้งแต่แรก นางไม่มีทางให้นางไปรบกวนหนานเสียนเด็ดขาด
อย่างไรเสียหนานเสียนก็เป็นลูกชายแท้ๆ ของนาง แม้นางจะพูดออกไปว่าจะพาชิงเอ๋อร์จากไปก็เป็นเพียงแค่ข่มขู่เขาเท่านั้น ตอนนี้นางจะไม่ช่วยลูกชายตัวเองได้อย่างไร?
“เพราะว่า...” ซู่อีสง่างามดุจดั่งสายลม มีรอยยิ้มบางเบา “ชิงเอ๋อร์ไม่ชอบให้คนอื่นตามนาง ครั้งนี้นางเพียงออกไปทำธุระเท่านั้น คาดว่าไม่นานก็คงกลับมาแล้ว”
ถังอิ่นมองซู่อีด้วยความสงสัย “จริงหรือ ไม่นานนางก็จะกลับมาใช่หรือไม่?”
“อื้อ”
“นางไม่ได้หนีไปกับปีศาจจิ้งจอกหนานเสียนแล้ว?”
“หนานเสียนไม่จำเป็นต้องหนีไปกับนาง นางเป็นของหนานเสียน”
ถังอิ่นไม่พูดอะไรต่อ
นางกัดนิ้วหัวแม่มือขมวดคิ้วแน่น
ซู่อีพูดไม่ผิด เสี่ยวชิงไม่ชอบให้คนตามนาง หากถูกเสี่ยวชิงพบแล้วนางไม่ชอบนางยิ่งขึ้นจะทำอย่างไร?
“เช่นนั้นท่านจะไปหาเสี่ยวชิงหรือไม่? ท่านบอกนางว่าถังอิ่นกับกู้อีอีเป็นเด็กดีรอนางอยู่ที่จวนแม่ทัพ ให้นางรีบกลับมา”