เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 710
ตอนที่ 710 ไม่มีทางเป็นหนานเสียน (4)
ไม่ไกลจากแคว้นหลิวอวิ๋น
บ้านพักบนภูเขาลูกหนึ่ง
มู่หลิงมือไพล่หลังสองข้างยืนอยู่บนต้นไม้เก่าแก่ด้วยท่าทีนิ่งเรียบ
ใบหน้าของเขาสง่างามมาก กายหยัดตรงดั่งต้นสน ดวงตานิ่งลึกดุจท้องทะเล
ที่คุกเข่าอยู่ล่างเขาไม่ใช่หันเฟิงในเมื่อก่อนแต่เปลี่ยนเป็นผู้ชายอีกคน
“เรื่องเป็นอย่างไรบ้าง?” สีหน้ามู่หลิงตึงแน่นแววตาแฝงด้วยความเอาแต่ใจ “นางเด็กนั่นเป็นหมันแล้วใช่หรือไม่?”
เขายอมให้นางเข้าตระกูลมู่เป็นอนุ แต่ไม่ยอมให้นางให้กำเนิดลูกหลานตระกูลมู่!
ร่างของชายผู้นั้นแข็งทื่อความตื่นตระหนกฉายบนใบหน้า สุดท้ายเขาก็สะกดความตื่นตระหนกเอาไว้เอ่ยเรื่องทั้งหมดออกมา
“พวกโง่!” มู่หลิงโกรธอย่างหนักฟาดฝ่ามือลงบนไหล่ของชายผู้นั้น
ร่างของชายผู้นั้นลอยออกไปล้มลงพื้นอย่างแรงใบหน้าซีดเผือด
“เจ้ามันช่างโง่เขลา!” เพราะความโกรธแววตาคู่นั้นของมู่หลิงน่าหวาดกลัว “ใครให้เจ้าหาคนที่แม้แต่เข้าจวนองค์หญิงยังไม่ได้มาทำเรื่องนี้?”
ชายชุดดำรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจจนแทบจะร้องไห้ หน้าผากของเขามีเหงื่อเต็มไปหมดพยายามลุกขึ้นจากพื้นเพื่อไปคุกเข่าตรงหน้ามู่หลิง
“รายงานท่านผู้นำตระกูล...พวกคนที่สามารถเข้าจวนองค์หญิงได้...ข้าน้อยซื้อตัวไม่ได้...”
มู่หลิงหรี่ตาลง “ซื้อตัวไม่ได้? เป็นไปไม่ได้! คนโลกปุถุชนโลภมากเพียงใดข้ารู้ชัดกว่าใครๆ ให้ผลประโยชน์มากพอก็สามารถทำให้พวกเขาหวั่นไหวได้”
“ที่ข้าน้อยพูดล้วนเป็นความจริง บรรดาคนสนิทของเฟิงหรูชิง...ไม่ให้โอกาสข้าน้อยเลยสักนิด”
“สาวใช้กับทหารอารักขาจวนองค์หญิงเล่า?”
เขาไม่เชื่อว่าจะซื้อตัวใครไม่ได้สักคน
มุมปากชายชุดดำกระตุกอย่างประหลาด “สาวใช้สองคนนั้นของนางระวังตัวมากเกินไป ข้าน้อยยังไม่ทันได้เข้าใกล้ก็คิดจะปล่อยหมาป่ามากัดข้าน้อย สายตาที่พวกนางมองข้าน้อยเหมือนกับข้าน้อยจะเผาจวนองค์หญิงอย่างไรอย่างนั้น”
“คนอื่นๆ ล่ะ?” มู่หลิงกำหมัดจนข้อนิ้วลั่น ความโกรธในใจทวีคูณ
ชายชุดดำราวกับได้เห็นภาพที่น่าสยดสยองที่สุดในโลก นัยน์ตาฉายแววตื่นตระหนก “ไม่มีแล้ว จวนองค์หญิงมีเพียงสาวรับใช้สองคน นอกจากนี้....ล้วนเป็นสัตว์วิเศษ”
“แม่ครัวกับคนกวาดพื้นก็ไม่มี? เช่นนั้นคนพวกนี้กินดื่มอะไรกัน? ใครเป็นคนทำความสะอาดจวน?”
“จริงๆ...จริงๆ ขอรับ...พ่อครัวในจวนองค์หญิงเป็นลิงตัวหนึ่ง งานอื่นๆ ก็ล้วนมีสัตว์วิเศษเป็นผู้รับผิดชอบ...”
เจ้าเคยเห็นลิงถือตะหลิวหรือไม่?
แล้วเจ้าเคยเห็นมิ้งค์ไฟสีม่วงกวาดใบไม้ที่ล่วงหรือไม่?
ยังมีกระต่ายที่มีหน้าที่ปลูกพืช
หากเจ้าไม่เคยเห็น เจ้าสามารถไปดูที่จวนองค์หญิงได้ ความน่าตกตะลึงอะไรล้วนมีหมด
“ถึงตอนนี้แล้วเจ้ายังจะหลอกข้า?” มู่หลิงยิ้มเย็น “สัตว์วิเศษสามารถเป็นพ่อครัวได้? เจ้าคิดว่าข้าโง่มากหรือ?”
ชายชุดดำปากสั่นหน้าซีดเผือด “ข้าน้อยพูดจริงทุกคำ ข้าน้อยยังรู้ด้วยว่าพ่อบ้านจวนองค์หญิงเป็นหมาป่าตัวหนึ่ง ทหารอารักเป็นหมีสองตัว”
ในความจริงแล้วมู่หลิงก็รู้ว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาคนนี้ไม่กล้าปิดบังอะไรเขา
ทว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนใช้สัตว์วิเศษทำงานบ้าน
“สัตว์วิเศษเหล่านั้นให้นางไปนับว่าเสียของจริงๆ...”
ยังดีที่สัตว์วิเศษของนางระดับไม่สูงมากนัก แต่ก็ทำให้รู้สึกไม่เข้าตา
ชายชุดดำครุ่นคิดว่าต้องบอกเรื่องนี้กับมู่หลิงหรือไม่ เขาขบคิดอยู่นานสุดท้ายก็เอ่ยปาก
“นายท่านรอง...ข้าน้อย...ข้าน้อยทำโดยพละการ ต้องการนำเรื่องทำร้ายเฟิงหรูชิงผลักให้คุณชายหนานเสียน เพื่อทำลายความรักของพวกเขาทั้งสองได้ง่าย ข้าน้อยทำก็เพื่อ...”