เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 677
ตอนที่ 677 ลอบโจมตี (3)
กู้อีอีอึ้งอยู่บ้าง นางเงยหน้าด้วยความแตกตื่น แววตาฉงนมองเฟิงหรูชิง
จู่ๆ ก็รู้สึกปวดหนึบที่จมูก
นอกจากท่านพ่อแล้ว ไม่เคยมีใครใส่ใจนางมาก่อนอย่างแท้จริง
“แล้วเจ้าเล่า”
“คิดฆ่าข้าในแคว้นหลิวอวิ๋นนี้ ไม่ง่ายดายขนาดนั้น แต่เจ้าอย่าลืมเตรียมยาวิเศษเอาไว้ ถ้าต่ำกว่าระดับห้าหอแห่งแรกไม่รับ!”
“อ้อ”
กู้อีอีพยักหน้าแตกตื่น อีกฝ่ายบอกว่าไม่เป็นไร ก็คงไม่เป็นไรกระมัง
ขณะที่กู้อีอียังลังเลสงสัย เฟิงหรูชิงก็ออกแรงอีกครั้ง ร่างกายหนักสองร้อยห้าสิบชั่งพลันถูกโยนออกไปนอกวงทันที ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของกู้อีอี ร่างนั้นลอยออกไปนอกกำแพงเมือง...
กู้อีอีตกใจจนน้ำตาไหลพราก ดวงตาพราวน้ำตาพร่าเลือน ยังเห็นชายชุดดำสวมหน้ากากอยู่ตรงหน้า
เฟิงหรูชิง
ชายผู้นี้แข็งแกร่งมาก ถึงนางจะไม่เห็นสีหน้าชายชุดดำ ทว่ารับรู้ถึงความหวาดกลัวของคนกลุ่มนั้นได้
ดังนั้น...
หัวใจของกู้อีอีจึงสงบลง
ดูท่าอีกฝ่ายจะพูดไม่ผิด คิดจะแตะต้องนางในที่แห่งนี้ไม่ง่ายดายถึงเพียงนั้น...
กู้อีอีเพิ่งคลายใจ ร่างก็ดิ่งตกลงมาเกิดเสียงดังพลั่ก นางร่วงลงบ่อปฏิกูล กลบเสียงกรีดร้องของนางไปจนหมดสิ้น
...
บนถนน
ไม่มีคนสัญจรผ่านไปมานานแล้ว
บรรยากาศสงบลงอย่างน่าประหลาด
กระทั่งสายลมฤดูใบไม้ร่วงยังแผ่ความเย็นเยียบ
ชายชุดดำหน้าตาซีดเซียว ถอยหลังไปสองก้าว เขาปากสั่นเทา แววตาลนลาน
เพราะอะไร เพราะอะไรเขาถึงกลับมาเช่นนี้
มุมปากจิ่วหมิงเผยรอยยิ้มร้ายกาจเย็นชา สาวเท้าเข้าประชิดคนชุดดำ
“เขาจงใจตามตัวข้ากลับมา เพื่อจะทำร้ายชิงเอ๋อร์อย่างนั้นหรือ ใครมอบความกล้าให้พวกเจ้าถึงขั้นกล้าแตะต้องคนของข้าในแคว้นหลิวอวิ๋นนี้!”
ชายชุดดำสั่นงกๆ “ข้า...ข้าไม่รู้ว่าท่านพูดถึงอะไร”
ก่อนที่พวกเขาจะเข้าสู่โลกสันโดษ นายท่านรองสั่งไว้ห้ามมิให้ใครก็ตามรู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเขา
“อารองของข้าผู้นั้นคิดว่าข้าเป็นเจ้าโง่ หรือเห็นว่าคนทั้งโลกนี้โง่ไปหมดแล้วกัน” สายตาจิ่วหมิงเคลื่อนมองคนชุดดำ เหมือนผู้ใหญ่ดูแคลนผู้น้อย “ในแคว้นหลิวอวิ๋น ต่อให้ข้าไม่มาก็ไม่มีใครแตะต้องนางได้!”
ภายใต้ไอเย็นเยียบจากชายหนุ่ม ชายชุดดำสั่นเทา กระบี่ในมือเขาพลอยสั่นไปด้วย กระทั้งยืนยังไม่มั่นคง
“คุณหนู!”
แสงสีเขียวสายหนึ่งพุ่งเข้ามาจากที่ไม่ไกลออกไป ครั้นมองดูเป็นหญิงสาวสวมอารมณ์สีเขียวมุ่งเข้ามา พริบตาเดียวก็ถึงเบื้องหน้าเฟิงหรูชิง
ชายชุดดำเบิกตากว้าง “เสวียน...เสวียนอู่ขั้นกลางหรือ”
ยอดฝีมือระดับเสวียนอู่ขั้นกลางไฉนเรียกเฟิงหรูชิงว่าคุณหนู
นายท่านรองบอกแค่ว่า องค์หญิงเชื้อพระวงศ์ผู้นี้เป็นคนไร้ค่าคนหนึ่งไม่ใช่หรือ
ไฉนข้างกายนางถึงมีสาวใช้ระดับเสวียนอู่ได้
“คุณหนู เมื่อครู่มีชาวบ้านมาบอกข้าว่าท่านถูกลอบทำร้ายหรือ เป็นอย่างไรบ้าง” หงอวี้หน้าซีด
โทสะและจิตสังหารอัดแน่นในใจนาง
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นแผลบนแขนเฟิงหรูชิง โทสะนางปะทุออกมา นางกำหมัดแน่น
สมควรตาย!
ภายใต้การคุ้มกันของพวกนาง คุณหนูกลับได้รับบาดเจ็บ!
ดังนั้นนางไม่มีทางปล่อยคนที่อาจหาญทำร้ายคุณหนูเด็ดขาด!
“คุณหนู ข้าจะทำแผลให้ท่านก่อน อีกเดี๋ยวค่อย...”
“ไม่ต้อง”
ก็แค่แผลเล็กน้อยเท่านั้น ใช้ยาวิเศษก็รักษาหายได้ ไม่จำเป็นต้องลำบากวุ่นวาย
…
ถึงซู่อีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ครั้นนางเห็นหงอวี้รีบร้อนนอกจากจวนองค์หญิงไป ก็รีบติดตามมา