เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 676
ตอนที่ 676 ลอบโจมตี (2)
“เจ้า”
ใบหน้ากู้อีอีเปลี่ยนไปเพราะความโกรธเกินพิกัด
ในโลกสันโดษ ขอเพียงแค่นางหยิบยกชื่อท่านพ่อขึ้นมาไม่มีใครกล้าไม่เคารพนาง ผลคือพวกไม่กี่คนนี้ไม่เห็นท่านพ่อนางอยู่ในสายตา! ทั้งยังลบหลู่นางด้วยเหตุนี้
“เจ้าไม่ต้องพูดกับพวกเขามากความ พวกเขามาเพราะข้า” เฟิงหรูชิงยิ้มอ่อน ดึงกู้อีอีไปด้านหลังอีกครั้ง
“อีกเดี๋ยวข้าจะส่งเจ้าไปจากที่นี่ก่อน อย่าลืมเอายาวิเศษมาที่หอแห่งแรกด้วย”
กู้อีอีเงียบไป ยอมให้เฟิงหรูชิงดึงแขนนาง กลับการโจมจู่ดุดัน
นางคิดถามประโยคหนึ่ง...
เป็นสตรีเหมือนกันทำไมเรี่ยวแรงของเฟิงหรูชิงถึงได้มีมากมายนัก
นางถูกอีกฝ่ายดึงไปดึงมา ทว่าดูจากสีหน้าเฟิงหรูชิงแล้วสบายยิ่งนัก
“ผู้ฝึกระดับเสวียนอู่หรือ”
นัยน์ตาคนชุดดำมองเฟิงหรูชิงอย่างฉงนสงสัยเป็นอย่างยิ่ง แววตาฉายแววคมกริบ
ตอนที่นายท่านรองสั่งการให้พวกเขามา มิได้บอกว่าผู้หญิงคนนี้อยู่ระดับเสวียนอู่
ดวงตาเขาฉายแววประหัตประหารมีดสั้นในมือแทงออกมา เฟิงหรูชิงดูมือกู้อีอีเบี่ยงกายหลบมีดสั้น
มีดสั้นเสียบเข้าที่ต้นไม้ด้านหลัง เฟิงหรูชิงปราดตามองคราหนึ่งก็ถอนสายตากลับมานัยน์ตาเย็นชา
“นางหนู ปฏิกิริยาตอบโต้ไวดีนิ” ชายชุดดำแค่นหัวเราะ “น่าเสียดายที่วันนี้จะเป็นวันฝังศพเจ้า”
เฟิงหรูชิงสีหน้าไร้อารมณ์ สงบนิ่ง นางไม่สนใจคำพูดของชายชุดดำ กลับชิงจู่โจมกับไป
ยามนี้ชายชุดดำชักกระบี่เล่มหนาออกจากฝัก ปราณกระบี่เขาคล้ายกับสายรุ้งแผ่พุ่งพลังสู่ฟ้า ความอำมหิตในดวงตาเสมือนอสรพิษ พันรอบลำคอเขาเขาไว้ด้วยความดุร้าย
นายท่านรองบอกแล้ว หากวันนี้พวกเขาสังหารนางหนูนี่ได้ จะรับพวกเขาเข้าหลิงเสินเหมิน ไม่ต้องอาศัยอยู่ในโลกปุถุชนนี่อีกต่อไป
เดิมทีด้วยฝีมือของพวกเขาควรอยู่ในโลกสันโดษนานแล้ว ทว่าโลกสันโดษมีกฎเกณฑ์มากมาย นายท่านรองให้พวกเขาทำงานให้ ทว่ายังไม่ยอมให้พวกเขาเข้าสู่โลกสันโดษ
แต่....ขอเพียงเรื่องนี้ทำสำเร็จ ภายหน้าพวกเขาก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของหลิงเสินเหมิน ได้รับทรัพยากรในการฝึกฝีมือจากหลิงเสินเหมิน
“นางหนู อย่าโทษข้าเลย เจ้าเห็นสิ่งไม่ควรเห็นเอง ดังนั้นเจ้าจึงต้องเป็นบันไดให้ข้าเหยียบเข้าสู่โลกสันโดษเท่านั้น!”
เฟิงหรูชิงดวงตาเย็นชา
ผู้ฝึกเสวียนอู่
กู้อีอีตกใจจนหน้าซีดไปก่อนแล้ว ไม่เหลือความยโสแบบเมื่อครู่อีก นางรู้สึกสายตาคนผู้นี้น่ากลัวมากจนขั้นทำให้สองขานางสั่นเทิ้ม คนพวกนั้นไม่ได้ลงมือกับเฟิงหรูชิงเท่านั้น กระทั่งนางที่เป็นผู้บริสุทธิ์ที่ไม่เกี่ยวข้องก็ไม่ยอมปล่อยไปด้วย!
พรึบ!
ปราณกระบี่พุ่งเข้ามาแขนเฟิงหรูชิงถูกฟันเกิดแผล เลือดสดๆ ไหลออกมา นางกลับไม่ขมวดคิ้วเลยสักนิด
“พวกเจ้าเหิมเกริมจนเกินไปแล้ว!” กู้อีอีเนื้อตั่วสั่นเทา แววตาขุ่นเคือง “ข้าอ้วนข้าสู้พวกเจ้าไม่ได้ แต่ข้าจะบอกท่านพ่อข้าแน่ ให้เขามาจัดการหลานเต่าอย่างพวกเจ้าซะ!”
ชายชุดดำหัวเราะ “พ่อเจ้าน่ะมันหลานเต่าข้า ข้าจะรอเขามา! แต่น่าเสียดาย ในเมื่อเจ้าเป็นพวกเดียวกัน เช่นนั้นชีวิตเจ้าคงต้องทิ้งไว้ที่นี่แล้ว!”
เฟิงหรูชิงดวงตาคมกริบ นางก้มหน้าลง พูดกับกู้อีอีที่กอดไว้ว่า “ข้าจะส่งเจ้าออกไปจากที่นี่ ขณะเดียวกันข้าจะรั้งพวกมันไว้ เจ้าวิ่งหนีอย่างเดียวก็พอ! อย่างไรเป้าหมายของพวกมันก็คือข้า เจ้าพลอยเดือดร้อนไปด้วย พวกมันไม่ไล่ตามเจ้าจริงๆ หรอก!”