เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 671
ตอนที่ 671 สองร้อยห้าสิบอีกแล้ว (5)
อันชุ่ยเม้มปาก “ข้าจะรู้ได้อย่างไร ต้องถามนางสิ”
“หึ!” ถังอิ่นแค่นเสียงใส่ หันไปมองบรรดาคนที่มุงดู “เช่นนั้นเจ้าก็ถามคนรอบๆ ดูก็ได้ เสี่ยวชิงบ้านข้าผลักนางหรือไม่”
อันชุ่ยอึ้งงัน
ตอนนางชี้เฟิงหรูชิง เห็นแค่แผ่นหลังนางเท่านั้น
คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะหน้าตางดงามปานนี้
หากคนของแคว้นหลิวอวิ๋นต่างรู้จักนางละก็จะทำอย่างไรดี
ไม่!
ต่อให้เป็นคนงามแค่ไหน ไม่ใช่ว่าทุกคนจะคุ้นเคยกับอีกฝ่าย! นางได้แต่ลองเสี่ยงดวงดูแล้ว
“คนกลุ่มนี้จะช่วยอะไรได้” อันชุ่ยยิ้มอ่อนโยน “บางทีในบรรดาคนเหล่านี้อาจมีญาติหรือสหายขอนางอยู่ คอยช่วยนางพูดก็ได้”
สิ้นเสียงก็มีเสียงหัวเราะแกมประชดประชันดังออกมาจากฝูงชน
เสียงหัวเราะดังมากขึ้นทุกที ฟังแล้วแสบหูยิ่ง
“แม่นางท่านนี้ พวกเราก็แค่ชาวบ้านสามัญชนธรรมดา ย่อมไม่กล้าเป็นสหายกับองค์หญิง”
“นั่นสินั่นสิ นางไม่เพียงเป็นองค์หญิงเท่านั้น ยังเป็นผู้กล้าแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นเรา! องค์หญิงของพวกเราจะทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร”
“แต่หากเป็นองค์หญิงก่อนหน้านี้ ก็รักสนุกอยู่บ้าง ตอนนั้นองค์หญิงยังเป็นคนอ้วนหนักสองร้อยหน้าสิบชั่ง เป็นคนละคนกับตอนนี้...”
เฟิงหรูชิงหน้าบึ้ง
พวกเจ้าช่วยลืมเจ้าคนอ้วนนั่นไปได้หรือไม่
ยามนางเผชิญเรื่องแบบนี้ เคยคิดถึงความรู้สึกนางบ้างหรือไม่
บางทีนางคงอ่อนโยนเกินไป ดังนั้นคนทั้งหลายถึงกล้าเหยียบย่ำนางต่อหน้าเช่นนี้!
“สองร้อยห้าสิบหรือ” กู้อีอีแววตาแววโรจน์ ผลักอันชุ่ยตรงหน้าออกในคราเดียว สาวเท้าเข้าหาเฟิงหรูชิง ถามด้วยความยินดี “เมื่อก่อนเจ้าหนักสองร้อยห้าสิบชั่งหรือ”
เฟิงหรูชิง “...”
“พวกเราช่างมีวาสนานัก ข้าก็เหมือนเจ้าเมื่อก่อนล้วนหนักสองร้อยห้าสิบ[footnoteRef:1]” [1: คำว่าสองร้อยห้าสิบ มีความหมายแฝงว่า คนโง่ได้ด้วย]
“...”
เฟิงหรูชิงหน้าคล้ำง้ำงออย่างที่สุด นางอยากอัดเจ้าอ้วนตรงหน้าให้ตาย!
“คือว่า...” กู้อีอีบิดไปมา “ข้าอยากรู้ว่า อืม...เจ้าผอมลงได้อย่างไร”
“พี่หญิง” อันชุ่ยกัดฟัน “ลดน้ำหนักมิได้ง่ายดายอย่างนั้น ท่านอย่าไปฟังคนกลุ่มนี้พูดเหลวไหลเลย อีกอย่างท่านก็เกิดมาอัป...”
คำพูดสุดท้ายของอันชุ่ยยังไม่ทันเปล่งออกมาหมด เพราะนางเห็นแววตาเย็นยะเยือกของเฟิงหรูชิงที่มองมา
“สองร้อยห้าสิบแล้วจะทำไมกัน”
อันชุ่ยอึ้ง ถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ
เฟิงหรูชิงใช้มือเดียวผลักคนอ้วนตรงหน้าหลบไป จากนั้นเดินเข้าหาอันชุ่ยต่อ “อ้วนแล้วเป็นอย่างไร”
อันชุ่ยกัดฟันไม่พูดไม่จา
อ้วนแล้วก็น่าเกลียดอัปลักษณ์เกินเปรียบ มิฉะนั่นคนของจวนเทียนเสินคงไม่รังเกียจกู้อีอีเช่นนี้
หากมิใช่กู้อีอีมีบิดาเป็นฝูจู่ คงถูกคนรังแกตายไปนานแล้ว
คราวนี้เฟิงหรูชิงยื่นมือออกมาดึงคนอ้วนข้างๆ มาตรงหน้า บีบใบหน้าเจ้าเนื้อนั้น
“ข้าว่า อ้วนก็น่าเอ็นดูดี...”
กู้อีอียืนแข็งค้าง มองเฟิงหรูชิงอย่างตะลึงงัน
อ้วนก็น่าเอ็นดูดีอย่างนั้นหรือ
ในโลกใบนี้ คนผู้นี้เป็นคนแรกที่ชมว่านางน่าเอ็นดู
ยามปกติคนเหล่านั้นเห็นนางต่างก็รังเกียจยิ่ง แต่คนเหล่านั้นดันแสดงออกไม่ได้ ทุกครั้งนางล้วนระเบิดโทสะทำให้คนกลุ่มนั้นเจ็บปวดทรมานเที่ยวหนึ่ง จนได้ชื่อเสียงว่าเป็นพวกอันธพาลเอาแต่ใจ
ถังอิ่นกะพริบตาปริบๆ นางมักรู้สึกว่า เสี่ยวชิงเกลียดทุกคนที่ดูถูกคนอ้วน