เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 672
ตอนที่ 672 สองร้อยห้าสิบอีกแล้ว (6)
“นางอ้วน!” ถังอิ่นดึงชายเสื้อกู้อีอีไว้ “ทำไมถึงอยากลดน้ำหนักล่ะ ความจริงอ้วนก็ไม่มีอะไรไม่ดีเลย อย่างน้องเสี่ยวชิงก็ชมเจ้า”
ไม่เหมือนนาง...
เสี่ยวชิงไม่เคยชมนางมาก่อนเลย
กู้อีอียิ้มตาหยี “เพราะข้าอยากแต่งาน อยากแต่งงานกับคู่หมั้นข้า”
ถังอิ่นเบ้ปาก “ผู้ชายมีอะไรดีกัน ข้าจะบอกให้นะ ผู้ชายล้วนเป็นคนมากรักหลายใจทั้งนั้น! เจ้าดูเสี่ยวชิงของข้าสิ งดงามอ่อนโยน แข็งแกร่งเข้มแข็ง แต่กับผู้ชายที่ไหนก็ไม่สู้แต่งกับเสี่ยวชิง แล้วก็ไม่ต้องคลอดลูกด้วย”
“...”
“ผู้ชายบอกว่าอ่อนโยน ความจริงแล้วก็หลอกคน ตอนแรกข้าก็เคยถูกหลอก พวกเขาต่างก็หลอกว่าคู่หมั้นข้าอ่อนโยนมาก ผลลัพธ์เล่า...หึหึ เคราะห์ดีที่ข้าได้สติตั้งแต่เนิ่น มิฉะนั้นคงถูกหลอกจนน่าเวทนา”
กู้อีอีตะลึงงัน
ตระกูลมู่ก็บอกว่าหนานเสียนอ่อนโยนมาก....
หลอกคนอย่างนั้นเหรอ
“เจ้าดูเสี่ยวชิงของข้าสิ นี่คือความอ่อนโยนที่แท้จริง”
มือถังอิ่นแนบคางสองข้าง ยิ้มอย่างน่ารักมีชีวิตชีวา
“แต่ว่า...” กู้อีอีขมวดคิ้ว “ข้ามาที่นี่เพื่อตามหาคู่หมั้นของข้า”
“แค่กแค่ก! แล้วเป็นยังไงเล่า ข้าเองก็มาตามหาคู่หมั้นที่แคว้นหลิวอวิ๋นเช่นกัน จากนั้นข้าก็ได้พบเสี่ยวชิง น่าเสียดาย...” ถังอิ่นบุ้ยใบ้ปาก “เสี่ยวชิงของข้าถูกเจ้าจิ้งจอกล่อลวงไปก่อนแล้ว!”
ขณะที่กู้อีอีกำลังกำลังจากเอ่ยวาจา ก็ถูกเฟิงหรูชิงดึงมาอีกฝั่งหนึ่ง
สาวน้อยใช้ดวงตาเย็นชา มองไปที่อันชุ่ยอย่างนิ่งเงียบ สีหน้าไร้อารมณ์
“ครั้งหน้าหากข้าได้ยินเจ้าดูถูกคนอ้วนอีกละก็ ข้าจะทำให้เจ้าเป็นคนอ้วนซะ!”
นางมีอาหารบำรุงสุขภาพลดความอ้วน ก็มีอาหารที่ช่วยเพิ่มไขมันได้!
ในเมื่อนางดูแคลนคนอ้วนถึงขนาดนี้ คราวหน้าก็ให้นางกลายเป็นคนอ้วนที่ถูกทิ้งซะเลย!
“เจ้า...” ดวงตาอันชุ่ยเรื่อด้วยน้ำตา หันไปหากู้อีอี “พี่หญิง ท่านไม่เห็นหรือว่านางทำกับข้าอย่างไร”
“อ้อ”
กู้อีอีตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก
“พี่หญิง ท่านลืมเป้าหมายที่พวกเรามาแล้วหรือ” อันชุ่ยกระทืบเท้า เอ่ยอย่างโมโห
กู้อีอีลังเล
ตระกูลมู่บอกว่า หนานเสียนชอบนาง
อย่างไรนางก็เป็นคนอ้วน จะหาคนที่ยอมรับในตัวนางได้ไม่ใช่ง่ายๆ เลย
แต่ว่า...
ติดตามแม่นางผู้นี้จะทำให้ตัวเองผอมลงได้ จะสวยขึ้นกว่าเดิม!
สุดท้ายความต้องการสวยก็เอาชนะความหวังจะตามหาผู้ชาย กู้อีอีกัดฟันตอบ “เจ้ากลับไป! ข้าจะอยู่ที่นี่!”
อันชุ่ยตะลึงงัน หางตาชี้ขึ้นด้วยความแปลกใจ “พี่หญิง ท่าน...”
“เจ้ารีบกลับไป ข้าไม่อยากเห็นเจ้า!” กู้อีอีคำรามคำ “อีกอย่าง เรื่องที่เจ้าทำกับข้าวันนี้ ข้าจะบอกท่านพ่อ เจ้ากับแม่เจ้าลำบากแน่!”
อันชุ่ยหน้าซีดเซียว ถอยฝีเท้าลงไปสองก้าว แววตาไม่อยากเชื่อ
เมื่อครู่นางพยายามยุยง เป้าหมายเพื่อแยกตัวออกจากกู้อีอีชั่วคราว
เริ่มแรกนางไม่อยากให้คนอื่นรับผิดแทน ก็เพื่อเปิดโอกาสให้กู้อีอีด่านางหลายคำ ถัดมานางผลักความรับผิดชอบให้คนอื่น กู้อีอีย่อมรู้สึกผิดเสียใจ
นางจะได้ฉวยโอกาสจากไปตอนโมโห
แต่ไหนแต่ไรมาความผิดก็อยู่ที่กู้อีอีอยู่แล้ว นางเป็นผู้บริสุทธิ์!
แต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้...
นางต้องจากกู้อีอี ทว่าต้องไม่ใช่ด้วยวิธีนี้!
“พี่หญิง ท่านฟังข้านะ ผู้หญิงคนนี้มีเจตนาไม่ดี ท่าน...” อันชุ่ยเดินไปหาก็อีอี
กู้อีอีเคลื่อนตัวหลบ ร้องเหอะเบาๆ “ถ้าเจ้าไม่กลับไป ข้าจะเขียนจดหมายหาท่านพ่อ! ไม่ว่ายังไงข้าไม่ไปแน่”
คู่หมั้นทั้งหลายทั้งแหล่นั่น นางขอทิ้งไว้ข้างหลังชั่วคราวก่อน