เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 670
ตอนที่ 670 สองร้อยห้าสิบอีกแล้ว (4)
กู้อีอีสีหน้าแปรเปลี่ยน เนื้อตัวสั่นกระเพื่อม
“ข้าผลักเจ้าตอนไหนกัน เจ้าต่างหากที่ผลัก ซ้ำยังทำเหมือนใจดีช่วยดึงข้าได้อีก!”
“ข้าเปล่านะ!” อันชุ่ยปฏิเสธเสียงขาดหาย “ไม่ใช่ข้า ข้ามิได้ผลักท่าน เมื่อครู่มีคนผลักท่าน ข้าแค่ช่วยดึงท่านไว้เท่านั้น ข้ารู้ว่าท่านไม่ชอบข้ามาตั้งแต่เล็กๆ คราวนี้ก็เป็นข้าที่พยายามตื้อจะมากับท่านให้ได้ แต่ทำไมท่านต้องทำกับข้าเช่นนี้ เพราะอะไร” น้ำเสียงนางแตกพร่า น้ำตาไหลพรากไม่หยุด ใบหน้านวลยิ่งซีดขาว แววตาอัดแน่นด้วยความผิดหวังและน้อยเนื้อต่ำใจ
“หากท่านไม่ชอบข้า ข้าจะไป จะไปจากตรงนี้ไม่อยู่ให้เกะกะขวางตาท่านอีก!”
อันชุ่ยลุกขึ้นจากพื้น สะบัดชายเสื้อสีหน้าและดวงตาแน่วแน่
“อีกอย่างกู้อีอี ท่านคิดให้ดีเถอะ หลายปีมานี้มีครั้งไหนบ้างที่ไม่ใช่ท่านรังแกข้า ทุกครั้งท่านแม่ข้าบอกให้ข้ายอมท่าน ข้าก็ยอมให้ท่านทุกครั้งไป แต่มาจนถึงวันนี้...ท่านยังทำตัวอันธพาลเยี่ยงนี้”
กู้อีอีแววตาฉงน หรือว่า...นางปรักปรำอันชุ่ยจริงๆ แล้ว
คนที่ผลักนางคือคนอื่นหรือ
ครั้นเห็นว่าคนที่มามุงดูยิ่งมากขึ้นทุกที ซ้ำยังชี้นิ้วใส่นาง กู้อีอีที่ไม่เคยได้รับความกดดันยามอยู่ในจวนเทียนเสินย่อมระเบิดอารมณ์ออกมา
“เจ้าบอกว่ามีคนผลักข้า แล้วเจ้าคนนั้นเล่า หากเจ้าจงใจแต่งเรื่องหลอกข้า รอให้ข้ากลับไปฟ้องท่านพ่อ ให้ท่านพ่อขับไล่พกเจ้าออกจาก....!”
อันชุ่ยขบริมฝีปากแน่น นางกลอกสายตาดู ก็เห็นสาวน้อยสวมประโปรงสีม่วงเดินผ่านนางไป แววตานางวาวโรจน์ชี้ไปที่เงาหลังนั้น “เมื่อครู่นางผลักท่าน ข้าเห็นกับตา!”
หญิงสาวนางนั้นออกมาเพียงลำพัง ไม่มีสาวใช้ใดๆ ติดตามมาด้วย น่าจะไม่ได้มาจากตระกูลชั้นสูงในแคว้นหลิวอวิ๋น
ด้วยเหตุนี้จะไม่มีใครช่วยนางพูดจา ซ้ำยังไม่มีใครยอมเป็นพยานให้นางด้วย
ขอเพียงไม่มีพยาน ด้วยสมองทึ่มทื่อของกู้อีอีย่อมเชื่อนางแน่
กู้อีอีหันหน้าไปมองด้วยความสงสัย ในฉับพลันก็เห็นใบหน้างามล่มเมือง
ใบหน้านี้งดงามเกินไปแล้ว งามกว่าหญิงใดๆ ที่นางเคยได้พบมาทำให้คนอิจฉาริษยาขึ้นไปอีก
“เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
เฟิงหรูชิงเดินมาหยุดตรงหน้าเด็กหญิงที่ถูกน่องไก่ตกใส่ ล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาช่วยเช็ดเสื้อที่สกปรกของนางอย่างเบามือ
“ดูเจ้าสิอยู่ดีๆ ออกมาข้างนอกคนเดียวทำไมกัน เชียนหนิงกับญาติผู้พี่ข้าเล่า ทำไมไม่มากับเจ้า”
ถังอิ่นกระบอกตาแดงก่ำ โผเข้ากอดเฟิงหรูชิง ร้องเสียงอู้อี้
“เสื้อผ้า ชุดที่ญาติผู้พี่มอบให้เลอะหมดแล้ว...”
“อีกอย่าง...” ถังอิ่นช้อนตาขึ้นมองไปยังอันชุ่ย “เมื่อครู่ข้าเห็นนางผลักแม่นางอ้วนคนนั้นแท้ๆ ยังคิดโยนความผิดให้ท่านอีก กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ!”
คราวนี้อันชุ่ยเคราะห์ดียิ่ง
ก่อนอื่นทำให้น่องไก่ของกู้อีอีตกใส่ถังอิ่น จากนั้นก็ลากคนมารับความผิดแทนตามอำเภอใจ ดันไปดึงเฟิงหรูชิงเข้ามากเกี่ยวพัน
“เจ้าเป็นพวกนางก็ต้องช่วยเหลือนาง” อันชุ่ยลุกขึ้นมา นางเม้มปาก น้ำตาเอ่อล้นหน่วยตาแฝงไปด้วยความเสียใจและโกรธขึง หันไปมองกู้อีอี “พี่หญิง ข้าเป็นญาติผู้น้องของท่านนะ ทำไมข้าต้องผลักท่านด้วย ทำเช่นนี้ข้าได้ประโยชน์อันใด ท่านยอมเชื่อคนนอก แต่ไม่เชื่อข้าหรือ”
“เจ้าพูดจาเหลวไหล!” ถังอิ่นบันดาลโทสะดันเฟิงหรูชิงไปหลบด้านหลัง ดวงน้อยแน่งน้อยแดงก่ำ “เสี่ยวชิงของข้ามีแค้นอะไรกับนาง ทำไมต้องผลักคนไม่รู้จักด้วย”