เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 690
ตอนที่ 690 ลูกสาวเบียดเบียนพ่อ (8)
สุดท้ายหมิงเอ๋อร์ก็ใจคอคับแคบไป เป็นเช่นนี้ตั้งแต่เด็ก
“ยวนเอ๋อร์ เจ้าจำไว้ หอแห่งแรกในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงหอแห่งแรกเท่านั้น เขามียาวิเศษจำนวนนับไม่ถ้วน ดังนั้นต่อให้ยกให้กับน้องรองเจ้า ก็ไม่อาจยกให้คนนอกได้!”
นายผู้เฒ่าเป็นเจ้าสำนักหลิงเสินเหมิน ย่อมไม่สนใจหอแห่งแรก แต่อาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกดึงดูดผู้คน ยกให้คนครอบครัวเดียวกันได้ แต่ไม่อาจให้คนนอกล่วงรู้ตำรับอาหารเด็ดขาด
“อีกอย่าง เจ้าคิดว่าทำไมหมิงเอ๋อร์มีตำรับอาหารพวกนั้น ยังไม่มีคนเล่นงานเขาอีก ไม่ใช่กำลังของหลิงเสินเหมินเราหรอกหรือ” นายผู้เฒ่านวดจุดไท่หยางที่ขมับ
“ตอนนี้ไม่มีวิธีอื่นแล้ว รอน้องรองเจ้าหายดี หากเขาต้องการ ก็ให้เขาชิงมาด้วยความสามารถของตัวเอง ข้าจะไม่ยุ่ง”
เขาช่วยหมิงเอ๋อร์สะกดจิ่วเยว่มาหลายปีแล้ว ตอนนี้เขากลับคิดมอบของของหลิงเสินเหมินให้ผู้อื่น!
เรื่องนี้เกินขีดจำกัดที่เขาทนได้
น่าเสียดาย...
คนที่เขารักที่สุดก็คือจิ่วหมิง คนที่ทำให้เขาต้องปวดใจที่สุดก็คือจิ่วหมิงเช่นกัน
“นี่...” จิ่วยวนถอนใจ “ท่านพ่อ ให้เวลาข้าสักหน่อย ข้าจะเกลี้ยกล่อมหมิงเอ๋อร์ หากไม่สำเร็จละก็ค่อยลงมือ”
หมิงเอ๋อร์ไม่กตัญญูอย่างไรก็เป็นลูกชายเขา
ดังนั้นเขาอยากให้โอกาสสุดท้ายกับลูกชาย
…
นับตั้งแต่วันนั้น หงอวี้ได้ยินว่าคนที่ลอบสังหารเฟิงหรูชิงมาจาหลิงเสินเหมิน หัวใจนางก็เย็นวาบขึ้นมา ราวกับหน้าอกมีปากแผลหนึ่ง ลมเย็นๆ สามารถพัดเข้าไปภายในให้เย็นวูบวาบได้
จากนั้นนางจะมุ่งมั่นฝึกฝีมือ ใครเรียกนางก็ไม่สนใจ ทุกวันนอกจากฝึกฝีมือแล้ว ก็เหม่อมองเฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงเองก็ไม่ได้คลายใจ เพราะนางรู้ว่าวันเวลาภายหน้าศัตรูจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ทั้งพรรคเภสัชเทพ จวนเทียนเสิน หลิงเสินเหมิน สามกลุ่มอิทธิพลใหญ่ล้วนมีความแค้นกับนาง
หากไม่เอาชีวิตเข้าแลก ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะถูกสามกลุ่มอิทธิพลนั่นลอบทำร้าย!
ระยะเวลาครึ่งปีผ่านไปไวดังสายน้ำไหล ดังลูกปืนแล่นผ่าน
ในป่า หญิงสาวนั่งหลับตาขัดสมาธิ ผ่านไปสักพักนางค่อยลืมตาขึ้น
ดวงตาคู่นั้นบริสุทธิ์ที่สุดในโลกหล้า งดงามราวกับสามารถดึงดูดวิญญาณคนเข้าไปได้
ระดับเสวี่ยนอู่! ระยะเวลาครึ่งปีนางไม่เพียงฝึกฝีมือ ทุกวันยังมียาวิเศษไม่ขาดสาย กอปรกับปราณธรรมชาติในอากาศเข้มข้น ใช้เวลาครึ่งปีนางก็บรรลุถึงระดับเสวี่ยนอู่แล้ว!
สำหรับพลังฝีมือตอนนี้ เฟิงหรูชิงยังไม่พอใจเช่นเดิม แต่นางเข้าใจว่าละโมบไปจะเสียการใหญ่ หากเร่งทะลวงด่านไวเกินไป จะไม่ดีต่อผู้ฝึก...
“ถึงระดับเสวียนอู่ เหมือนจะใช้น้ำทิพย์ได้แล้วสินะ” เฟิงหรูชิงมีธารน้ำทิพย์ไหลอยู่ข้างๆ สุดท้ายก็สงบใจ “ช่างเถอะ วันหน้าข้าค่อยลิ้มลอง แต่ฝีมือของหงอวี้สมควรเพิ่มขึ้นอีกขั้นแล้ว”
นางค่อยๆ เดินไปตักน้ำทิพย์หนึ่งหยดมาอย่างระวัง
ถูกต้องแล้วแค่หนึ่งหยดเท่านั้น!
หากดื่มน้ำทิพย์มากเกินไป ร่างกายจะระเบิดตายได้
เช่นเดียวกับผู้ฝึกระดับเสวียนอู่ที่ความสามารถไม่ถึงขั้น ของเพียงดื่มหยดเดียวก็จะระเบิดทันที!
ดังนั้น ยามปกตินางให้ลิงสี่แขนปรุงอาหารบำรุงสุขภาพขึ้นมาถึงใส่น้ำทิพย์แค่หยดเดียว หากใส่มากเกินไป นางก็ไม่อาจมีชีวิตมาถึงตอนนี้เช่นกัน
“ท่านแม่”
ชิงหานวิ่งเข้าในอกเฟิงหรูชิง นางเงยใบหน้าน้อยนุ่มนิ่มขึ้นมา ดวงตาอันแน่นไปด้วยรอยยิ้มสดใส
ยิ้มราวแสงอาทิตย์อบอุ่นหัวใจเฟิงหรูชิง
“ชิงหาน เมื่อครู่พวกเจ้าไปเล่นที่ไหนมา” เฟิงหรูชิงลูบหน้าเล็กของชิงหานพลางถาม
ชิงหานหัวเราะ “ข้ากับท่านย่าซู่อีไปวางเพลิงมา”