เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 691
ตอนที่ 691 ฉินเฉินคือน้องชายแท้ๆ ของนางหรือ (1)
วาง...เพลิงหรือ
มือที่กำลังลูบหน้าชิงหานแข็งค้าง เฟิงหรูชิงก้มหน้าลงมองแม่นางน้อยตรงหน้าด้วยความสงสัย “เจ้าไปวางเพลิงที่ไหน”
“ตระกูลหลิ่ว”
“...”
เฟิงหรูชิงพลันรู้สึกเจ็บปวดใจแทนตระกูลหลิ่วอยู่บ้าง นี่มันตั้งกี่ครั้งแล้ว เกรงว่าชาตินี้ตระกูลหลิ่วคงก่อตั้งขึ้นใหม่ไม่ได้อีกแล้ว
“ชิงหาน ย่าซู่อีของเจ้า เมื่อก่อนไม่ใช่คนแบบนี้ เจ้าอย่าพานางเสียคนเชียว”
ซู่อีสมควรเป็นคนที่เหมือนเซียนนางฟ้า เรื่องวางเพลิงเช่นนี้ เหมาะกับเสี่ยวอิ่นมากกว่า นางไม่ควรทำ
“ไปเถอะ พวกเราไปหอแห่งแรกกัน ไปเอายาวิเศษของข้ากลับมา”
ครึ่งปีแล้ว หอแห่งแรกน่าจะได้ยาวิเศษจากกู้อีอีจำนวนไม่น้อย ถึงยามนี้นางบรรลุถึงระดับเสวียนอู่ แต่ยาวิเศษก็ยังต้องรวบรวมอีกสักระยะ
ฝูเฉินและชิงหานต้องการยาวิเศษระดับสูง
ดังนั้นนางถึงใช้อาหารบำรุงสุขภาพเป็นเหตุผล เอายาวิเศษระดับห้ามาจากกู้อีอี
แต่หลังจากเฟิงหรูชิงไปถึงหอแห่งแรก ต่อให้นางเตรียมใจไว้แล้ว แต่ก็ยังอดตกใจเพราะข้าวของเต็มห้องไม่ได้
จิ่วหมิงมองใบหน้าอึ้งงันด้านข้างของหญิงสาว มุมปากเขาอมยิ้มจางๆ
“ของที่แม่นางผู้นั้นเอามาซื้ออาหารบำรุงสุขภาพ ข้าเก็บไว้ที่นี่หมดแล้ว ชิงเอ๋อร์ เจ้าว่าวันนี้เจ้าจะเอากลับไป หรือว่า...”
เฟิงหรูชิงตีหน้าขรึม เดินเข้าไปท่ามกลางข้าวของทั้งหลาย
ในห้องมีหีบจัดตั้งอยู่สิบหีบ ในหีบเหล่านี้นอกจากยาวิเศษระดับห้าแล้ว ยังมียาวิเศษระดับหกอยู่หกเม็ด
แต่ของพวกนี้ไม่อาจทำให้หัวใจเฟิงหรูชิงหวั่นไหวได้
มีเพียง...
เตียงหลังหนึ่งที่วางอยู่ตรงยาวิเศษเหล่านั้น
บริเวณหัวเตียงเป็นไม้ที่ถูกแกะสลักลวดลายดอกไม้นับไม่ถ้วน
นอกจากนี้ยังมีของโบราณเครื่องชา ข้าวของมากมายก่ายกอง
กู้อีอีย้ายบ้านมาแล้วหรืออย่างไร
ตอนที่สายตาเฟิงหรูชิงมองเห็นภาพใบหนึ่ง นางก็หยุดชะงักเล็กน้อย
บุรุษในภาพมีใบหน้าไม่ชัดเจน โฉมหน้าของชายผู้นั้นคล้ายมีคนจงใจลบออก
เขายืนท่ามกลางหมู่เมฆ ชุดขาวราวภาพวาด เสมือนเทพจุติลงมายังโลกมนุษย์
หว่างคิ้วชายหนุ่มเป็นรอยสลักสีทอง ออร่าของเขาไม่เหมาะกับเซียน กลับดึงดูดราวปีศาจ
เส้นผมครึ่งหนึ่งเป็นสีขาว อีกครึ่งหนึ่งเป็นสีดำ
ไม่รู้เพราะอะไร เสี้ยวขณะนั้นหัวใจเฟิงหรูชิงคล้ายถูกมีดแทง นางอดใจไม่ไหวลูบเส้นผมขาวของชายผู้นั้น
ด้านล่างยังมีตัวอักษรเล็กๆ แถวหนึ่ง
เก้าชาติเก้าภพ เฝ้าตามหา
มาตรแม้นแตกดับก็มิเสียใจ
ลงนาม จักรพรรดิที่เก้า
จักรพรรดิที่เก้า....
ชื่อนี้เฟิงหรูชิงไม่เพียงได้ยินจากฝูเฉินเท่านั้น
กระทั่งตอนนางไปป่าแห่งสัตว์วิเศษก็ยังบังเอิญไปพบที่พำนักของจักรพรรดิที่เก้า
คิดไม่ถึงว่าจะได้พบภาพวาดของจักรพรรดิที่เก้าที่นี่อีก
“ชิงเอ๋อร์”
ไม่รู้ว่ามือของจิ่วหมิงวางไว้บนบ่าเฟิงหรูชิงตั้งแต่เมื่อไร เขามองบุรุษในภาพอย่างลุ่มลึก จากนั้นก็หลุบตามองหญิงสาวตรงหน้า “เกิดอะไรขึ้น”
“ไม่มีอะไร”
“เจ้าร้องไห้แล้ว”
“ข้าไม่เป็นไร!”
เฟิงหรูชิงค่อยๆ ลูบใบหน้าของชายหนุ่มในภาพ หลุบตาลง “ภาพนี้กับยาวิเศษข้าจะนำกลับไป ส่วนของอื่นๆ ท่านช่วยข้าส่งคืนให้กู้อีอี”
ภาพนี้ไม่ว่าอย่างไรนางจะเก็บไว้ให้ได้
เพราะว่า...
ยามได้เห็นภาพใบนี้ นางบังเกิดความรู้สึกผิดแปลกอย่างหนึ่ง
ถ้าหาก...นางตามหาคนผู้หนึ่งท่ามกลางฝูงชนมากมาย หลายชาติหลายภพจนไม่อาจนับได้ว่ากี่ปี