เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 692
ตอนที่ 692 ฉินเฉินคือน้องชายแท้ๆ ของนางหรือ (2)
ความเจ็บปวดนี้สลักลงในใจนาง
นางไม่มีทางทิ้งความรู้สึกนี้ไปได้
“ได้”
จิ่วหมิงหยัดมุมปาก “นางหนู เจ้ายังจำที่ก่อนหน้านี้ข้าบอกเจ้าว่า น้องชายเจ้าอยู่ในจวนเทียนเสินได้หรือไม่ ตอนนี้คนของข้าที่แฝงในจวนเทียนเสินสืบข่าวได้ เมื่อสิบเจ็ดปีก่อนตระกูลฉินมายังโลกปุถุชนพาเด็กกลับไปคนหนึ่ง”
เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้นมาทันที จับจ้องมองจิ่วหมิง
ชั่ววินาทีนั้นลมหายใจนางเร่งเร้าตื่นเต้น ความปวดใจและโศกเศร้าเมื่อครู่หายไปสิ้น
“เขาคือน้องชายของข้าหรือเปล่า”
จิ่วหมิงลูบหัวเฟิงหรูชิงยิ้มร้าย “คนในสถานที่อย่างจวนเทียนเสินเย่อหยิ่งยโส ไม่มีทางรับเลี้ยงคนนอกสายเลือดแน่ แต่เด็กคนนั้นกลับถูกเจ้าบ้านฉินรับเลี้ยงไว้ เป็นน้องชายของเจ้าหรือเปล่าข้าก็ไม่อาจรู้ชัด...”
เขาหยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนเอ่ยต่อ
“แต่ข่าวที่ข้าได้รับมากลับบอกว่า เด็กคนนั้นถูดพ่อแม่ทอดทิ้ง ถึงขั้นเกือบฆ่าเขา คนตระกูลฉินผ่านไป เห็นเขาน่าสงสารจึงพาเขากลับมาด้วย”
แววตาเฟิงหรูชิงทอประกายเย็นวาบ “คำพูดพวกนี้เป็นคำที่ตระกูลฉินบอกกับภายนอกใช่หรือไม่”
“ไม่ผิด คนตระกูลฉินต่างพูดเช่นนี้ เรื่องจริงเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้” จิ่วหมิงหรี่ตาลง ยิ้มมีเลศนัย “แต่ว่าจวนเทียนเสินต่างกับกลุ่มอิทธิพลอื่นๆ จวนเทียนเสินเป็นสถานที่ปิด ไม่คบค้ากับภายนอก คิดสืบเรื่องราวในจวนเทียนเสินยากลำบากยิ่ง แต่ข้างกายเจ้ามีคนของจวนเทียนเสินถึงสองคน...”
“ไม่ได้!” เฟิงหรูชิงหันกลับมา “ข้าไม่มีทางปล่อยให้ซู่อีกับหนานเสียนเข้าไปแน่ สำหรับพวกเขาแล้วจวนเทียนเสินคือฝันร้าย เมื่อตื่นขึ้นมาก็ไม่ต้องกลับเข้าไปอีก! ข้าไม่ทางให้พวกเขากลับไปจวนเทียนเสินเพราะเรื่องนี้แน่”
หนานเสียนหาได้มีความรู้สึกอะไรกับจวนเทียนเสิน ที่นั่นคือฝันร้ายของเขา แต่เขาจากมาตั้งแต่สี่ขวบ ก็ไม่มีผลกระทบอะไรมาก
แต่ซู่อีนั้นไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
ตระกูลมู่ทำร้ายนางอย่างล้ำลึก เฟิงหรูชิงไม่มีทางให้ซู่อีกลับไปยังสถานที่แห่งนั้นเพื่อสืบข่าว!
จิ่วหมิงหุบยิ้มลง “ข้าเดาได้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลข้าจะพยายามช่วยเจ้าอย่างสุดความสามารถ ตอนนี้ข้าสืบมาได้เท่านี้ เพียงแต่ข้ากลับไม่เข้าใจว่าทำไมตระกูลฉินต้องรับเลี้ยงลูกบุญธรรมด้วย”
ดวงตาเฟิงหรูชิงทอประกาย นางก็ไม่เข้าใจจุดนี้เช่นกัน
ทำไมตระกูลฉินต้องรับเลี้ยงเด็กจากข้างนอก
หากเด็กคนนั้นเป็นน้องชายนางจริงๆ นั่นก็เท่ากับขโมยออกไปจากวังหลวง พวกเขาทำไปเพื่อเป้าหมายอะไรกันแน่
“จิ่วหมิง ท่านช่วยข้าสืบหน่อย ทำไมตระกูลฉินถึงรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม จริงสิ อีกอย่างเด็กคนนั้นชื่ออะไร”
“ได้ ข้าจะไปสืบต่อ” จิ่วหมิงยิ้มตอบ “แต่ชื่อของลูกบุญธรรมตระกูลฉิน คนของข้าสืบได้แล้ว เขาชื่อฉินเฉิน”
เฟิงหรูชิงหยิบกล่องยาวิเศษใบหนึ่งเตรียมจะส่งเข้าห้วงมิติเวลา พลันได้ยินคำตอบของจิ่วหมิงเขา มือนางสั่นระริก กล่องร่วงลงจากมือนางตกสู่พื้นเกิดเสียงดัง
“เจ้าว่าอะไรนะ เด็กคนนั้นชื่อว่าอะไร”
เสียงนางสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ จับจ้องจิ่วหมิงไม่คลาดสายตา กระทั่งลมหายใจยังติดขัด ถามออกมาทีละคำๆ
“ฉินเฉิน”
ฉินเฉิน...
คำพูดสองคำนี้เสมือนเส้นด้ายเส้นหนึ่งพันรัดหัวใจเฟิงหรูชิงไว้ ทั้งทำให้เส้นสมองของนางขาดผึ่ง สมองขาวโพลนว่างเปล่า น่าซีดจนถึงขั้นน่ากลัว