เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 675

ตอนที่ 675 ลอบโจมตี (1)

หลังจากถังอิ่นจากไปแล้ว เฟิงหรูชิงก็มิได้เดินเล่นอ้อยอิ่งอีก นางมุ่งไปยังหอแห่งแรก

ฉับพลันมีปราณกระบี่สายหนึ่งลอบโจมตีเข้ามา เฟิงหรูชิงสีหน้าสงบลง แววตาคมกริบ เบี่ยงกายหลบ

ปราณกระบี่นั้นหาได้ทำร้ายเฟิงหรูชิง แต่เฉียดชายเสื้อนางพุ่งตรงเข้าใส่กู้อีอีที่ไม่ทันหลบที่อยู่ด้านหลัง

…

กระบี่คมกริบ แฝงด้วยกลิ่นอายกดดัน ทำเอากู้อีอีหายใจไม่ออก

นางเหม่อมองปราณกระบี่ที่พุ่งเข้ามา ร่างใหญ่โตทำให้นางไม่อาจหลบ ได้แต่หน้าซีด มองปราณกระบี่ลอบจู่โจมเข้ามาด้วยอาการอ้าปากตาค้าง

เสี้ยวขณะที่ปราณกระบี่นั้นเข้าใกล้ มือข้างหนึ่งมาพร้อมพละกำลังมหาศาล ดึงร่างอวบอ้วนของกู้อีอีเซไปในชั่ววูบ หลบปราณกระบี่ได้อย่างเฉียดฉิว

ขณะนั้นลมหนาวพัดผ่าน กู้อีอีค่อยได้สติกลับมา นางเหงื่อกาฬแตกพลั่กด้วยความตื่นตระหนก

ไม่รอให้กู้อีอีได้สติดี เฟิงหรูชิงดึงนางขึ้นมาจากพื้นอีกครั้ง สายตาคมกริบมองไปยังคนชุดดำที่พุ่งมาจากทั่วสารทิศ

“พวกเจ้าเป็นใคร” เฟิงหรูชิงหน้าตาไร้อารมณ์ แววตาสงบนิ่งทว่าไม่อาจสะกดโทสะเอาไว้ได้

กว่าจะได้พบลูกสาวเศรษฐีโง่งมสักคนไม่ง่ายเลย นางยังไม่ทันสูบเอายาวิเศษมา ก็เกือบถูกคนผู้นี้ฆ่าเอาซะแล้ว

“คนที่ต้องการชีวิตเจ้า!” คนชุดดำยิ้มเย็นชา มุมปากหยักโค้งด้วยความดูแคลน

องค์หญิงโลกปุถุชนคนหนึ่งก็เท่านั้น ไม่คู่ควร...อยู่ในสายตาของพวกเขา

“พวกเจ้าเป็นคนของพรรคเภสัชเทพหรือคนของจวนเทียนเสิน” เฟิงหรูชิงลากกู้อีอีไปด้านหลัง คุ้มกันนางเอาไว้อย่างแน่นหนา

ทว่าด้วยรูปร่างนาง ทำอย่างไรก็บังกู้อีอีไว้ไม่มิด

สายตากู้อีอีแตกตื่น มองเฟิงหรูชิงด้วยความตะลึง

คนของพรรคเภสัชเทพกับจวนเทียนเสินไล่ฆ่านางหรือ

นางมีความแค้นกับสองกลุ่มอิทธิพลนี้หรือ แต่ทำไมนางถึงไม่รู้ว่าคนของจวนเทียนเสินลงมือไล่ฆ่าแม่นางคนหนึ่งจากโลกปุถุชนเล่า

คนพวกนี้ไม่กลัวทำผิดกฎอย่างนั้นหรือ

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” คนชุดดำระเบิดหัวเราะอย่างคลุ้มคลั่ง “นางหนู ข้าไม่ใช่คนของพรรคเภสัชเทพ และก็ไม่ใช่คนของจวนเทียนเสิน เพียงแต่เจ้าเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นไปแล้ว ข้าได้แต่ฆ่าเจ้าเท่านั้น!”

เฟิงหรูชิงยกมุมปากยิ้มร้าย “ขอโทษด้วย สิ่งที่ข้าได้มา ก็ย่อมเป็นของข้า!”

ของคนอื่น นางไม่เคยถูกตาต้องใจ

แต่ของที่ถูกใจนาง ย่อมต้องเป็นของนาง!

“เพ้อฝัน!” คนชุดดำหัวเราะเย็นชา “ข้าอยากดูนักว่า เจ้ามีคุณสมบัติอะไรให้เพ้อฝันนัก!”

ศัตรูรอบด้านพุ่งเข้าล้อมเฟิงหรูชิง เสี้ยวนาทีนั้นพลังไร้ขีดจำกัดปกคลุมถนนทั้งสาย กระทั่งแมลงวันสักตัวยังยากจะหนีออกไปจากกลุ่มคนที่ล้อมไว้

…

“พวกเจ้าเป็นคนของตระกูลอิทธิพลไหนกัน” ร่างใหญ่โตของกู้อีอีเดินออกมาจากด้านหลังเฟิงหรูชิง นางเชิดหน้าด้วยความผยอง “ข้าขอเตือนให้พวกเจ้ารีบหยุดมือเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นข้าจะกลับไปฟ้องท่านพ่อ ให้เขาไปคิดบัญชีกับพวกเจ้าซะ!”

โลกสันโดษมีกฎว่าห้ามลงมือกับคนในโลกปุถุชน คนพวกนั้นดันไม่รักษากฎ ท่านพ่อก็มีสิทธิ์จัดการเรื่องนี้

คนชุดดำหัวเราะอย่างเหิมเกริม “พ่อเจ้านับเป็นอะไร ถึงกล้ายุ่งเรื่องนายท่านรองของพวกเรา!”

“ข้า...” กู้อีอีถลึงตาด้วยโทสะ “พ่อข้าคือกู้สื่อ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า พ่อของเจ้าคือเรื่องราว[footnoteRef:1] งั้นข้าก็เป็นโคลงกลอนแล้วแล้ว! อีกอย่างเจ้าหน้าตาอัปลักษณ์ ทำลายบรรยากาศชะมัด อีกเดี๋ยวข้าจะฆ่าเจ้าไปด้วย เจ้าจะได้ไม่อยู่ให้รกตาคนทั้งโลก!” [1: เรื่องราว พ้องเสียงกับชื่อกู้สื่อ ]