เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 652
ตอนที่ 652 การตายของจื่อเยียน (5)
“จื่อเยียน สตรีใจคอโหดเหี้ยมเช่นเจ้า ข้ายังดีกับเจ้าไม่พออีกหรือ เจ้าจะให้ข้าเอาอะไรให้เจ้าอีก ข้าทำผิดต่อเจ้าตรงไหน เจ้าถึงจะทำร้ายข้า” จ้าวเย้ากัดฟันแน่น “หากเจ้าบอกข้าแต่แรกว่าเฟิงหรูชิงเป็นคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋น ข้าก็ไม่กล้าทำร้ายนาง!”
ครั้นเอ่ยจบสายตาเจ็บปวดของจ้าวเย้ามองไปที่เฟ่ยเสวี่ย
“เสวี่ยเอ๋อร์ ทั้งหมดเป็นเพราะจื่อเยียนสั่งการข้า นางให้ข้ากลับไปบอกเจ้าว่า เฟิงหรูชิงยั่วยวนข้าไม่สำเร็จจึงชิงสัตว์วิเศษขั้นห้าจากข้าไป ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะนาง!”
เฟ่ยเสวี่ยตบลงไปอีกครั้ง กดหัวจื่อเยียนกระแทกกำแพงอีกครั้ง
“นางแพศยา เจ้าคิดทำร้ายข้าให้ตาย คิดทำร้ายสำนักกรงเล็บอินทรี”
นั่นคือคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นเชียวนะ!
หากนางฟังคำของจื่อเยียนไปหาเรื่องเฟิงหรูชิงจริงๆ ภายหน้าจวนเฟิงอวิ๋นต้องมาล้างแค้นสำนักกรงเล็บอินทรีแน่!
เฟ่ยเสวี่ยพลันได้สติ “ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าจงปิดบังฐานะของเจ้า เพราะให้ข้าลงมือ หากฆ่าสังหารนางสำเร็จ จวนเฟิงอวิ๋นต้องสังหารข้า เป็นแผนโยนหินครั้งเดียวได้นกสองตัว หากจวนเฟิงอวิ๋นมาจริงๆ ข้าก็หลงกลเจ้าแล้ว!”
ชิงหย่วนมองเฟ่ยเสวี่ยด้วยสายตาเรียบเฉย
หากเฟ่ยเสวี่ยหลงกล สำนักกรงเล็บอินทรีต้องล่มสลายโดยมิต้องสงสัย
แต่...คุณหนูใหญ่คงไม่เกิดเรื่องอันใด
ฮูหยินสำนักกรงเล็บอินทรีจะทำร้ายนางได้เชียวหรือ
“นางแพศยา!” จ้าวเย้าเองก็เข้าใจ พุ่งเข้าหาจื่อเยียนด้วยโทสะ “เจ้าจงใจให้ร้ายข้า! เจ้าคิดว่าฆ่าเฟิงหรูชิงได้แล้ว สำนักกรงเล็บอินทรีงจะหนีพ้นอีกหรือ ทุกอย่างจะต้องพังพินาศแน่น สตรีเจ้ายังมีสมองอยู่หรือไม่ ช่างโง่งมยิ่งนัก!”
จื่อเยียนตัวแข็งทื่อ นางไม่เคยคำนึงว่าสำนักกรงเล็บมังกรจะถูกทำลายหรือไม่จริงๆ
นางรู้ก็แต่ว่า...ต่อให้สำนักกรงเล็บมังกรถูกทำลายก็ไม่เกี่ยวกับนาง อย่างมากนางก็หาคนใหม่...
เพราะเหตุนี้เรื่องไม่สำคัญ นางจึงไม่คิดมากความ
แต่น่าเสียดาย...
คนของสำนักกรงเล็บอินทรีไร้ประโยชน์เกินไปไม่อาจฆ่าเฟิงหรูชิงได้!
“พวกเจ้าแตะต้องนางไม่ได้!”
ในขณะที่เฟ่ยเสวี่ยกำลังจะกดหัวจื่อเยียนกระแทกกำแพงอีกครั้ง เสียงเย็นชากระแสหนึ่งก็ดังขึ้นมา
เป็นจังหวะเดียวกับที่ผู้อาวุโสเทียนจวีและหงอวี้เดินเข้ามาพอดี
ครั้นพวกเขาเห็นว่าชิงหย่วนอยู่ด้วย ต่างก็ตะลึงงันจากนั้นก็ขมวดคิ้ว
“ชิงหย่วน...” หงอวี้สีหน้าหม่นหมอง
มาจนถึงตอนนี้ ชิงหย่วนยังหลงใหลจื่อเยียนไม่เลิกอีกหรือ ต่อให้จื่อเยียนทำผิดร้ายแรงขนาดนี้ ยังจะปกป้องนางอีกหรือ
“ชิงหย่วน ข้ารู้ ท่านต้องไม่ทอดทิ้งข้า”
จื่อเยียนเงยหน้าบาดแผลทั้งหน้าผาก น้ำตาไหลพราก น้ำเสียงตื่นเต้น “หากครั้งนี้ท่านช่วยชีวิตข้า ต่อไปข้าจะรักท่านแต่เพียงผู้เดียว”
ในโลกนี้คนที่รักนางที่สุด มีเพียงชิงหย่วนเท่านั้น
นางรู้ว่าที่เมื่อครู่ชิงหย่วนคิดฆ่านาง ก็แค่ทำให้นางตกใจเท่านั้น
เขายังคงไม่อาจหักใจเห็นนางตายได้
รอเรื่องนี้จบแล้ว นางจะต้องดีต่อชิงหย่วน ไม่ทอดทิ้งเขาเด็ดขาด!
“เพราะว่า...” สายตาชิงหย่วนทอประกายวาบ มองจื่อเยียนอย่างเย็นชา “ในโลกใบนี้ คนที่ฆ่านางได้มีเพียงข้าคนเดียวเท่านั้น!”
หงอวี้อึ้งงัน นางจ้องชิงหย่วนอย่างแทบไม่อยากเชื่อสายตา หันกลับไปมองเทียนอวี้
“ท่านผู้อาวุโสห้า ยาล่อลวงที่จื่อเยียนให้ชิงหย่วนกิน หมดฤทธิ์แล้วหรือ”
มิฉะนั้นทำไมชิงหย่วนถึงคิดฆ่าอีกฝ่ายได้
ทั้งๆ ที่เขารักจื่อเยียนออกจะปานนั้น
“ท่านว่าอะไรนะ” จื่อเยียนถลึงตาเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อ “ท่านจะฆ่าข้าจริงๆ หรือ ท่านมองให้ดี ข้าคือจื่อเยียน เป็นผู้หญิงที่ท่านรักที่สุด!”