เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 653
ตอนที่ 653 การตายของจื่อเยียน (6)
ชิงหย่วนยกกระบี่ขึ้น ค่อยๆ เดินเข้าหาจื่อเยียน
“นับตั้งแต่ตอนที่เจ้าทำให้อวิ๋นเอ๋อร์ตาย เจ้าก็ไม่ใช่คนที่ข้ารักอีกต่อไปแล้ว ที่ข้าไม่ลงมือก่อนหน้านี้ก็เพราะข้ากลับไปฝังนาง ตอนนี้นางทอดร่างสู่พื้นดิน ข้าก็สมควรกลับมาแก้แค้นได้แล้ว!”
จื่อเยียนริมฝีปากสั่นระริก “ทั้งๆ ที่ท่านพบนางไม่กี่ครั้งเท่านั้น วาสนาไม่กี่ครั้งเทียบกับการที่พวกเราอยู่ร่วมกันเป็นเวลานานได้อย่างนั้นหรือ ท่านเป็นคนเปลี่ยนใจง่ายได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ”
ครั้นหงอวี้ที่เตรียมจะแทรกขึ้นมาได้ยินประโยคสุดท้ายของจื่อเยียนก็หัวเราะอย่างเย็นชา
“เปลี่ยนใจง่ายอย่างนั้นหรือ เจ้ามีคุณสมบัติต่อว่าเขาหรือ เขาทุ่มเทเพื่อเจ้าไปตั้งเท่าไร แล้วเจ้าทำอย่างไรกับเขากัน”
ชิงหย่วนคร้านจะเอ่ยวาจาเหลวไหลกับจื่อเยียนอีก พลังดุดันของเขาพุ่งเข้ามาตรงหน้า บรรยากาศรอบๆ เย็นเยียบสงบขึ้นมาหลายส่วน
จื่อเยียนสีหน้าแข็งค้าง ตัวสั่นมองชิงหย่วน “พละ...พลังของท่านถดถอยแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังเป็นผู้ฝึกระดับเสวียนอู่อีก”
“สุดท้ายคุณหนูใหญ่...หาใช่คนใจดำ”
ตอนนั้นชิงหย่วนย่อมไม่รู้อะไรทั้งนั้นเช่นนั้น จนกระทั่งเมื่อคืนที่พลังของเขาฟื้นฟูกลับมา
เสี้ยววินาทีนั้นชิงหย่วนเข้าใจทุกอย่างแล้ว ซ้ำยังรู้สึกสำนึกในความลำบากของเฟิงหรูชิงอีกด้วย
นางใช้วิธีนี้ เพื่อทำให้เขามองจื่อเยียนออก
แต่เขาเล่าทำอะไรไปบ้าง
เพื่อจื่อเยียนแล้ว เขาทอดทิ้งจวนเฟิงอวิ๋น
ต่อให้รู้ว่าจื่อเยียนหลอกลวง เขาก็ยังไม่ปล่อยวางนาง หากมิใช่การตายของอวิ๋นเอ๋อร์ทำให้เขาได้สติ เกรงว่าชั่วชีวิตนี้เขาจะไม่มีวันได้สติกลับคืนอีกแล้ว...
ค่าตอบแทนของการได้สติกลับมาช่างใหญ่หลวงเหลือเกิน ใหญ่จนเขาไม่อาจรับได้!
จื่อเยียนถอยหลัง กำหมัดแน่น “ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เพราะเหตุใด...”
หากพลังของชิงหย่วนไม่ถดถอย นางก็ไม่มีทางเลือกไปเข้าหาจ้าวเย้า
เช่นนั้นข้างกายนางยังคงมีบุรุษที่รักนางมากคนหนึ่งดังเดิม!
ล้วนเป็นเฟิงหรูชิง!
อีกฝ่ายทำร้ายนางจนเป็นแบบนี้!
“ข้าเดาว่าเจ้ากำลังโทษคุณหนูใหญ่อีกแล้ว” หงอวี้หัวเราะเย็นชา “เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า จุดจบของเจ้าในวันนี้เป็นเพราะอะไร หากเจ้าไม่ถอนหมั้นกับคุณชายน่าหลาน เช่นนั้นเจ้าก็จะเป็นหลานสะใภ้ของท่านเจ้าบ้าน หากเจ้าไม่ทอดทิ้งชิงหย่วน แผนการทั้งหลายของคุณหนูก็ไม่มีประโยชน์”
“ดังนั้น...” หงอวี้เงยหน้ามอง “เจ้าได้รับผลกรรมที่เจ้าทำเองมาตลอด โทษใครก็ไม่ได้ทั้งนั้น!”
จื่อเยียนร่างกายอ่อนยวบร่วงลงไปกองบนพื้น สีหน้าสิ้นหวัง
ถูกแล้ว ถ้านางไม่ถอนหมั้น นางก็จะเป็นหลานสะใภ้ของเจ้าบ้านจวนเฟิงอวิ๋น...
“จื่อเยียน เจ้าควรขอบคุณข้า” ชิงหย่วนเดินมาตรงหน้านาง ประกายกระบี่วาววาบนำพาอายกระบี่เย็นเยียบ “หากไม่ฆ่าเจ้า เกรงว่าเจ้าคงหนีการถูกบุรุษนับไม่ถ้วนย่ำยีแน่ พวกเขาไม่มีทางปล่อยให้เจ้าตายอย่างสบายๆ !”
ลำคอจื่อเยียนถูกประกายกระบี่บาด เลือดสดไหลออกมา
นางเบิกตาด้วยความไม่ยินยอม ร่างกายค่อยๆ ล้มลงจมกองเลือด
ไม่มีใครเห็นใจนาง!
ที่นางมีวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะนางทำตัวเอง!
ถัดมาชิงหย่วนเดินเข้าไปหาจ้าวเย้า พลังดุดันแข็งแกร่งขึ้นแฝงไปด้วยความเกรี้ยวกราดเสียดฟ้า
“จื่อเยียนตายไปแล้ว ต่อไปก็คือเจ้า...”
คนที่ฆ่าอวิ๋นเอ๋อร์ เขาจะไม่ปล่อยไปแม้แต่คนเดียว!
เฟ่ยเสวี่ยมุมปากกระตุก สุดท้ายไม่เข้าไปขวางชิงหย่วน
สิ่งหนึ่งคือบุรุษที่ทรยศหักหลังนางหลายต่อหลายครั้ง อีกสิ่งหนึ่งคือสำนักกรงเล็บอินทรีที่ท่านพ่อลำบากแสนเข็นก่อตั้งขึ้นมา
นางไม่อาจล่วงเกินจวนเฟิงอวิ๋นเพื่อชายผู้นี้ ทำให้สำนักกรงเล็บอินทรีตกที่นั่งลำบาก...