เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 663
ตอนที่ 663 ซู่อีและหนานเสียน (6)
“...”
ผู้อาวุโสห้าหันมองหงอวี้ด้วยความแปลกใจ “คุณหนูใหญ่ไม่รู้อะไรเลยเช่นนั้นหรือ”
หงอวี้เลิกคิ้วเล็กน้อย ยิ้มร่ามองเฟิงหรูชิง “คุณหนูใหญ่ ตอนนั้นที่ถังอวี้สามารถกำเริบเสิบสานในจวนเฟิงอวิ๋นได้ ก็เพราะผู้อาวุโสห้าเขา...เขาโง่งมจนเกินไป ถึงถูกถังอวี้หลอกลวง ดังนั้นเขาจึงตั้งใจมาขอให้ท่านให้อภัย”
“อ้อ” เฟิงหรูชิงพลันตระหนักได้ “ท่านมาขอให้ข้าให้อภัย หรือว่าจงใจทำให้ข้าตกใจ ท่านคิดขออภัย หรืออยากเห็นข้าไม่เบิกบานใจ คิดทำให้ข้าแตกตื่นกันแน่”
ผู้อาวุโสห้าสีหน้าเหมือนถูกปรักปรำ “ข้าเปล่า”
“เปล่าหรือ” เฟิงหรูชิงยิ้มเย็นเดินไปหน้าผู้อาวุโสห้า นางยื่นมือออกไปพยายามเช็ดอะไรบางอย่างที่นางไม่รู้ว่ามันคืออะไรบนใบหน้าผู้อาวุโสห้าอย่างเป็นจริงเป็นจัง จากนั้นก็ยื่นมือไปไว้ตรงหน้าเขา “ท่านจงใจทา
กระมาหาข้า ไม่ใช่เพื่อจะทำให้ข้าตกใจหรือ”
คนอื่นมีกระไม่กี่เม็ดเท่านั้น แต่ผู้อาวุโสห้าคนนี้...มีกระเต็มหน้า! นี่ไม่ทำให้ตกใจแล้วจะทำอะไรได้อีก
ผู้อาวุโสห้าหันไปหน้าไปมองหงอวี้ที่สีหน้าเจื่อนด้วยความฉงนสงสัย
“คุณหนู” หงอวี้ไม่ให้โอกาสผู้อาวุโสห้าได้เอ่ยวาจา นางตอบจริงจังว่า “ผู้อาวุโสห้าใจกล้ายิ่งนัก จงใจทำให้คุณหนูตกใจ ดังนั้นไม่สู้ลงโทษให้เขาไปขัดสุขาดีหรือไม่”
ผู้อาวุโสห้าถลึงตาโต “นางหนูหงอวี้ เจ้า...”
หงอวี้หน้านิ่ง แววตาไม่มีส่อแววใดๆ
ทว่าในใจนางว้าวุ่นไปหมด
เดิมนางคิดว่ามีกระสักหน่อย คุณหนูจะชอบ ทั้งไม่รู้ว่าเพราะอะไร ครั้งนี้คุณหนูใหญ่ถึงได้ระเบิดอารมณ์ถึงเพียงนี้
บางทีอาจเป็นเพราะผู้อาวุโสห้าเป็นตาแก่คนหนึ่ง ไม่เพียงแค่ต่างเพศ กระทั่งอายุก็มากแล้ว คุณหนูใหญ่ถึงไม่ชอบเขาหรือ
น่าจะเป็นแบบนี้สินะ!
คุณหนูชอบกระขนาดนี้ ไม่มีทางบังเกิดโทสะเพราะกระแน่! ต้องเป็นเพราะผู้อาวุโสห้าอัปลักษณ์เกินไป!
“คุณหนู พวกเรารีบให้ผู้อาวุโสห้าไปขัดสุขาเถอะเจ้าค่ะ จะได้ไม่อยู่ที่นี่ทำให้คุณหนูตกใจต่อไปอีก”
“นางหนูหงอวี้!” ในที่สุดผู้อาวุโสห้าก็รู้แล้วว่าตัวเองหลงกล เขาตวาดเสียงดังก้อง
นางหนูนี่ยามปกติเป็นคนจริงจัง ตอนนี้ไฉนถึงผลักไสความรับผิดชอบแล้วเล่า!
“หงอวี้พูดไม่ผิด ท่านกลับไปก่อน” เฟิงหรูชิงหยัดมุมปากขึ้นน้อย “ถ้าเกิดกั๋วซือมาหาข้า ถูกท่านทำให้ตกใจไปด้วย ท่านต้องขัดสุขาหนึ่ง...”
คราวนี้เสียงของเฟิงหรูชิงยังไม่ทันขาดสาย เงาร่างของผู้อาวุโสห้าก็เปรียบเสมือนสายลมอ่อนพัดหายลับไปไม่เห็นแม้แต่เงา
เผ่นไวกว่าสายฟ้าแลบเสียอีก!
เฟิงหรูชิงลูบอกเบาๆ “เขาไปได้สักที ต่อไปหากเขามาหาข้าอีก ไม่ต้องให้เขาเข้ามาพบข้าแล้ว!”
“ชิงเอ๋อร์”
ซู่อีสาวเท้าเนิบๆ เข้ามาในเรือน มุมปากนางหยักยิ้มอ่อนๆ เดินเข้าหาเฟิงหรูชิงช้าๆ “เมื่อครู่มีคนหาเรื่องเจ้าอย่างนั้นหรือ”
ครั้นเห็นใบหน้าซู่อี นัยน์ตาเฟิงหรูชิงบังเกิดความเจ็บปวดล้ำลึก
ทำไมคนงามของนางถึงเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้ได้เล่า
จู่ๆ พวกนางก็ชมชอบกระอย่างล้ำลึก ส่วนเฟิงหรูชิงก็เอ่ยปากให้พวกนางไปล้างไม่ออก กันไม่ให้คนงามจะเสียใจ
“ซู่อี...” นางขยับปากเอ่ย
“หืม” ซู่อีมองเฟิงหรูชิงด้วยความแปลกใจ
“ไม่มีอะไร”
เฟิงหรูชิงถอนหายใจ
ช่างเถอะช่างเถอะ
ซู่อีชอบแบบนี้ อย่างนั้นนางก็เคารพการตัดสินใจของอีกฝ่าย
“อ้อ จริงสิ เจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลยว่าเจ้าชอบอะไร” ซู่อียกมุมปาก “ข้ายังไม่ได้ให้ของขวัญพบหน้ากับเจ้าเลย แต่ว่าหนาน...ไม่สิหงส์ขาวบอกข้าว่า ให้ข้าถามเจ้าเอง”