เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 664
ตอนที่ 664 ซู่อีและหนานเสียน (7)
ซู่อีเกือบหลุดปากชื่อหนานเสียนออกไปแล้ว
เฟิงหรูชิงทำเหมือนนางไม่ได้ยินที่ซู่อีพูดผิด ยิ้มจางๆ “ข้าเคยบอกแล้วว่า ข้าชอบหนานเสียนเท่านั้น”
ซู่อีแววตาสงบนิ่งลง
ชอบหนานเสียน...ลงมือไม่ค่อยง่ายเลย
ไม่สู้...นางฉวยโอกาสตอนกลางคืน จับตัวหนานเสียนไว้เสียเลย
“นอกจากเขาเล่า”
“นอกจากเขาแล้ว ข้าก็ชอบแค่คนสวย” เฟิงหรูชิงยิ้มร่า
ซู่อีนิ่งเงียบ
ชอบสาวงาม ถ้านางกล้ามอบให้ หนานเสียนคงกล้าแลกชีวิตกับนางแน่!
“มีอีกหรือไม่”
“สาวใช้ที่หน้าตางดงาม”
มุมปากซู่อีกระตุก อย่าเอาแต่เลือกคนสวยไปเสียทุกอย่างได้หรือไม่
“งั้น...หนานเสียนก็แล้วกัน เจ้าบอกมาว่าเขาอยู่ที่ไหน ข้าจะไปจับตัวเขาให้เจ้า”
“ท่านไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนหรือ” เฟิงหรูชิงยิ้มล้ำลึกลงไปอีก
หัวใจซู่อีเต้นตึกตัก
เฟิงหรูชิงรู้ความสัมพันธ์ของนางกับหนานเสียนหรือ ตั้งแต่เมื่อไรกันนางเปิดเผยไปทั้งแต่ตอนไหนกัน
“อ้อ ข้าหมายความว่า หนานเสียนเป็นกั๋วซือของแคว้นหลิวอวิ๋นเราใครๆ ต่างก็รู้ว่าเขาพำนักในป่าไผ่” เฟิงหรูชิงมองซู่อีด้วยแววตายิ้มแต่ไม่เหมือนยิ้ม
สีหน้าซู่อีสงบลง คลายใจได้บ้าง
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้...นางหลงคิดว่าตัวเองถูกเปิดโปงแล้วเสียอีก
“เช่นนั้นคืนนี้ข้าจะไปหาเขา ตกดึกเจ้ารอเขาในห้องก็พอแล้ว”
“ได้”
เฟิงหรูชิงบิดเอวอย่างเกียจคร้าน ดวงตาโค้งเป็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ยิ้มร่า
“เช่นนั้นข้าจะรอพวกท่านอยู่ที่จวนองค์หญิง”
…
ยามดึก
เงียบสงบดุจสายน้ำ
เรียวนิ้วยาวของชายหนุ่มค่อยเกลี่ยใบหน้าหญิงสาว ดวงตาเขาวาวราวสายน้ำ อบอุ่นราวสายลม
ยามเฟิงหรูชิงลืมตาขึ้น ก็เห็นชายหนุ่มสง่างามประดุจเทพเซียน
ความงามของบุรุษเสมือนทวยเทพ สูงส่งเย็นชา สง่างามราวจันทรา
“แม่ท่านจับท่านมาหรือ” เฟิงหรูชิงลุกขึ้น กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงกำแพง หัวเราะถาม
หนานเสียนยิ้มจางๆ “เจ้ารู้หรือ”
“อืม รู้ตั้งนานแล้ว” เฟิงหรูชิงยักไหล่ ยิ้มอ่อนให้กับคำถามของหนานเสียน
หนานเสียนถามเรียบๆ “เจ้าไม่เปิดโปงนางหรือ”
“เปล่า ข้าเห็นนางแสดงละครอยู่คนเดียวก็น่าสนใจดี ดังนั้นข้าอยากรู้ว่านางจะปิดบังไปถึงเมื่อไร”
ซู่อีรู้จักกับหงส์ขาว เช่นนั้นนางจะไม่มีทางไม่เคยพบหนานเสียนได้
อีกอย่างต่อให้ซู่อีเป็นสหายของหงส์ขาวจริง ไม่เคยพบหนานเสียนมาก่อน เช่นนั้นดวงตาของนางคงไม่เหมือนดวงตาของหนานเสียนเสียขนาดนั้น
ด้วยอายุของซู่อี ไม่มีทางเป็นพี่สาวน้องสาวหนานเสียนแน่ ดังนั้นมีความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น...
“ความจริงหากนางไม่พูดว่าตัวนางรู้จักหงส์ขาว ทั้งไม่บอกว่านางมีลูกชายอายุมากกว่าข้า อาศัยแค่หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงไม่กี่ส่วน ข้าก็เชื่อโยงไม่ได้ถึงขนาดนี้”
ในโลกนี้มีคนหน้าตาคล้ายกันมีมากมาย แต่ซู่อีไม่ทันระวังพลั้งเอ่ยข้อมูลออกมา ทำให้นางไปเชื่อมโยงกับหนานเสียน ด้วยเหตุนี้ที่นางคิดถึงไม่ผิดพลาด
“นาง...โง่งมไปบ้าง” หนานเสียนลูบหัวเฟิงหรูชิงพลางยิ้ม “นางไม่อยากให้เจ้าเข้ามาพัวพันกับตระกูลมู่ กลัวว่าเจ้าจะซักไซ้ข้าเรื่องท่านพ่อ นางไม่อยากให้เจ้ารู้ถึงการดำรงอยู่ของชายโฉดนั่น ดังนั้นนางอยากรอให้จัดการเรื่องตระกูลมู่แล้วค่อยบอกเจ้า”
ที่สำคัญที่สุดก็คือ คนผู้นั้นไม่ยอมหยุดก้าวก่ายเรื่องใหญ่ในชีวิตเขา