เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 669
ตอนที่ 669 สองร้อยห้าสิบอีกแล้ว (3)
เพราะประโยคนี้ประโยคเดียว ชั่วชีวิตนี้หงอวี้จะไม่ยอมแยกจากคุณหนู!
“พวกเจ้าฝึกฝนกันให้ดี ข้าจะไปหอแห่งแรกสักครั้ง”
เฟิงหรูชิงคลี่ยิ้ม ดวงตาหยักโค้ง นางลูบหัวหงอวี้ แล้วเดินออกไปด้านนอก
สายตาของบรรดาสาวใช้มองหงอวี้ด้วยความอิจฉา พากันกัดผ้าเช็ดหน้าในมืออย่างรุนแรง
พวกนางมักรู้สึกว่า...คุณหนูชอบผู้พิทักษ์หงอวี้
หรือกระของพวกนางยังมีไม่มากพอ
ต้องเป็นเช่นนี้แน่ๆ !
แววตาของเหล่าสาวใช้แน่วแน่เป็นประกาย
สุดท้ายผลลัพธ์ก็คือ ยามที่เฟิงหรูชิงกลับมาเกือบจะขับไล่พวกนางออกไปจนหมด...
…
“อันชุ่ย เจ้าว่าหนานเสียนอยู่ที่นี่จริงหรือ”
บนถนนในเมืองหลวงแคว้นหลิวอวิ๋น เงาร่างอ้วนใหญ่ประหนึ่งขุนเขาตั้งตระหง่านอยู่ มือข้างหนึ่งของนางถือขาหมู ส่วนมืออีกข้างหนึ่งถือน่องไก่ กัดจนปากมันแผลบ มีเพียงดวงตาคู่วาวที่กำลังส่องประกายอยู่
“คนของตระกูลมู่พวกนั้นบอกเช่นนี้ หนานเสียนชอบข้า ถึงมาขอข้าแต่งงาน พวกเขาพูดจริงหรือไม่”
มาถึงบัดนี้ นางยังไม่อยากเชื่อว่าบนโลกนี้จะมีคนชอบนาง!
ซ้ำยังเป็นคนรูปงามเหลือเกินอีกด้วย!
หากได้พบคนที่ชอบนางจากใจจริง เช่นนั้นนางแต่งงานกับเขาก็ได้
อันชุ่ยหลุบตาลง แววตาทอประกายเกลียดชัง ใบหน้าอ่อนโยนนั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ
“พี่หญิง ต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน ตระกูลมู่บอกแล้วว่า คุณชายหนานเสียนเป็นคนเสนอจะแต่งงานกับท่านเอง ท่านไม่เชื่อคำพูดพวกเรา หรือไม่เชื่อตระกูลมู่ด้วย” อันชุ่ยยิ้มอ่อนโยน น้ำเสียงก็โอนอ่อน เกรงว่าชายใดในโลกคงยากจะทัดทานได้
หากมิใช่เพราะต้องการพบคุณชายหนานเสียนสักแวบหนึ่ง นางไม่มีทางพาตัวโง่งมนี้มายังสถานที่เส็งเคร็งนี่แน่!
ตระกูลมู่รับปากนางว่า ขอเพียงทำให้กู้อีอีตัวไร้สมองนี่แต่งงานกับหนานเสียนได้ ก็จะยกตำแหน่งภรรยารองให้นาง
ทั่วทั้งจวนเทียนเสินมีใครบ้างไม่อยากแต่งกับหนานเสียน เขาเป็นคนรักที่หญิงสาวนับพันนับหมื่นใฝ่ฝันหา ต่อให้แต่งเป็นอนุภรรยา ก็ยังดีกว่าแต่งเป็นภรรยาเอกของคุณชายท่านอื่น!
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะแต่งกับเขา”
โลกนี้มีคำพูดประโยคหนึ่งกล่าวไว้ว่า
หากแต่งให้กับคนที่ตนรักยากเย็น เช่นนั้นก็รับรักคนที่รักตน
อีกประการบุรุษที่อบอุ่นราวกับดวงจันทรา ไม่มีสตรีคนไหนที่ทัดทานเขาได้!
ใช่แล้ว อ่อนโยน!
เพราะตระกูลมู่ตั้งใจป่าวประกาศ ด้วยเหตุนี้บรรดาหญิงสาวที่ไม่เคยพบหนานเสียนมาก่อน ต่างคิดว่าเขาเป็นคนอ่อนโยนมีเมตตา!
ถังอวี้ในตอนนั้นก็เช่นกัน เช่นเดียวกับกู้อีอีในตอนนี้
อันชุ่ยเผยความอำมหิตจากดวงตา
ดูท่ากู้อีอีจะยอมรับหนานเสียนแล้ว ส่วนหนานเสียน...ตระกูลมู่เอ่ยปากแล้ว เขาไม่มีทางไม่ฟังคำของประมุขน้อยตระกูลมู่!
ดังนั้น นางไม่จำเป็นต้องอยู่กับกู้อีอีที่นี่ต่อไปอีก!
ที่นางออกมาก็เพื่อหาหนานเสียน หากพากู้อีอีไปด้วย นางยังจะได้พบเขาลำพังอีกหรือ
“ระวัง!” มือของอันชุ่ยผลักหลังกู้อีอี ทำให้กู้อีอีเซไปด้านหลังเล็กน้อย จากนั้นก็รีบคว้าแขนนางอีก อันชุ่ยใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีดึง ถึงทำให้ร่างกู้อีอีหยุดนิ่งได้
แต่น่องไก่ของกู้อีอีกระเด็นไปตกอยู่ที่เสื้อของแม่นางผู้หนึ่ง
“เจ้าบ้าหรือเปล่า”
กู้อีอีบันดาลโทสะ ฟาดมือที่เต็มไปด้วยน้ำมันออกไป
อันชุ่ยไม่ทันตั้งตัว ร้องด้วยความตกใจ ถดร่างไปด้านหลัง นางตกใจจนหน้าซีด ล้มก้นกระแทกพื้น
“พี่หญิง” น้ำตาอันชุ่ยเอ่อล้นกระบอกตา “เมื่อครู่ข้าคิดช่วยท่านเท่านั้น ทำไมท่านยังผลักข้าอีก”