เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 640
ตอนที่ 640 ไม่รับแล้วยังตอบโต้กลับ (3)
“ไป ข้าอยากรู้นักว่าผู้หญิงที่ไหนใจกล้ามาแอบเฝ้ามองผู้ชายของข้า !”
เฟ่ยเสวี่ยเชื่อใจจ้าวเย้ามาก
นางขบเขี้วเคี้ยวฟันด้วยความอำมหิต หว่างคิ้วสง่างามนั้นเผยความขุ่นเคือง
...
นอกจากประตู
เฟ่ยเสวี่ยเห็นนางอาภรณ์สีเขียวนางหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูไกลออกไป สีหน้านางสงบนิ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยปาน ดูไปแล้วรูปโฉมดาษดื่นยิ่ง ไม่มีความพิเศษใดๆ
นางเหลือบมองจ้าวเย้าด้วยความสงสัย “ท่านรู้จักนางหรือ”
สายตาจ้าวเย้าเย็นวาบ ถึงกับเป็นนางผู้นี้ คิดไม่ถึงว่านางจะไล่ตามมากเยี่ยงนี้
ยังดีที่ก่อนหน้าเขาพูดกับเฟ่ยเสวี่ยไปก่อนแล้ว มิฉะนั้นหากสตรีนางนี้จงใจเอ่ยคำพูดชักนำให้เข้าใจผิด นั่นก็แย่แล้ว
“อืม ข้ารู้จักนาง นางเป็นสาวใช้ข้างกายเฟิงหรูชิง หาใช่คนของจวนเฟิงอวิ๋นอะไรทั้งนั้น”
เขาอมยิ้มเย็นชา
จวนเฟิงอวิ๋นเป็นสถานที่เยี่ยงไร ศิษย์ของที่นั่นจะไปเป็นสาวใช้ข้างกายองค์หญิงในโลกปุถุชนคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ ช่างน่าขันนัก!
“ผู้หญิงคนนั้นยังกล้ามาหาอีกหรือ” เพลิงโทสะสุมทรวงเฟ่ยเสวี่ย
ดูท่าสำนักกรงเล็บอินทรีของนางไม่ได้ออกสู่โลกภายนอกนานเกินไปแล้ว กระทั่งองค์หญิงจากแคว้นเล็กยังกล้ามาแย่งผู้ชายกับนางถึงสำนักได้
หงอวี้หน้าตาไร้อารมณ์ สีหน้าเย็นชา “ข้ามาก็เพื่อหาคนกับจ้าวเย้าเท่านั้น หากเขาส่งตัวจื่อเยียนให้กับข้า ความแค้นของพวกเราก็สิ้นสุดกัน มิฉะนั้นเกรงว่าสำนักอินทรีก็คงปกป้องเขาไว้ไม่ได้!”
นางไม่มีวันลืมว่าตอนนั้นจื่อเยียนใช้อำนาจของชิงหย่วน เสพสุขใช้อำนาจบาตรใหญ่ใจจวนเฟิงอวิ๋นอย่างไร!
เมื่ออยู่ต่อหน้าชิงหย่วนอีกฝ่ายดันมีอีกโฉมหน้าทำให้ชิงหยวนเชื่อนางไม่ระแวงสงสัย
นี่ก็ช่างเถอะ
นางไม่อาจทนให้ครอบครัวของท่านเจ้าบ้านเกือบต้องตกตายเพราะการขัดขวางของจื่อเยียนได้!
นางยิ่งไม่อาจยอมรับจื่อเยียนที่ไปซบอกชายอื่นหลังจากชิงหย่วนสูญเสียอำนาจไป
ทำไมคุณหนูใหญ่ขับไล่ชิงหย่วนนางเข้าใจดี ชิงหย่วนโง่งมเกินไป ดูคนไม่ออก หากทิ้งไว้ในจวนเฟิงอวิ๋น ต้องนำพาเภทภัยมาถึงจวนแน่
จื่อเยียนจากไปคนหนึ่ง ย่อมมีจื่อเยียนคนที่สองตามมาแน่ ยามปกติจื่อเยียนใช้ชื่อเสียงของจวนเฟิงอวิ๋น ออกไปก่อเรื่องข้างนอกไม่น้อย นานวันเข้ายากจะไม่หาเรื่องคนเข้มแข็งขึ้น ถึงตอนนั้นคงจะก่ออันตรายให้จวนเฟิงอวิ๋นแน่!
แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้...
ด้วยน้ำใจคบหามาหลายปีของนางกับชิงหยวน ก็ไม่ยอมให้ใครทำกับเข้าแบบนั้นแน่!
“จื่อเยียนอะไรกัน” จ้าวเย้าเห็นแววตาระแวงสงสัยของเฟ่ยเสวี่ยที่มองเขา ใบหน้าแฝงความโกรธ
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงอะไร ข้าไม่รู้จักจื่อเยียน”
หงอวี้หยักมุมปากยิ้มเย็นชา “เจื่อนเยียนชู้รักของเจ้า เคยเป็นคนของชิงหย่วน หญิงที่ถอดทิ้งชิงหยวนเพราะอำนาจ ก็เพราะมีเจ้านางถึงลงมือทำได้ลงคอยังไงเล่า”
แววตาจ้าวเย้าหม่นลง
จื่อเยียนโกหกเขาหรือ บุรุษผู้นั้นเคยมีความสัมพันธ์กับนางหรือ
นางหญิงน่าตาย!
แต่ว่าก่อนหน้านี้จ้าวเย้าไม่เคยพบชิงหย่วนมาก่อน ผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋นที่เขาเคยพบก็คือหงอวี้กับเฟิงอิง เพราะไม่รู้ฐานะของชิงหย่วน เขายินยอมเชื่อชู้รักของตนมากกว่า
“จ้าวเย้า!” เฟ่ยเสวี่ยตวาด “ท่านอธิบายมา จื่อเยียนนั่นคือเรื่องอะไรกันแน่”
จ้าวเย้าร่างกายแข็งทื่อไปเล็กน้อย เขาใช้แววตาเศร้าสร้อยมองเฟ่ยเสวี่ย ความเจ็บปวดภายในฉายออกมาชัดเจน กอรปกับความโศกเศร้าอีกด้วย
“เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าไม่เชื่อข้าหรือ แต่ไรมาเจ้าไม่เคยเชื่อข้าเลยใช่หรือไม่”