เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 641

ตอนที่ 641 ไม่รับแล้วยังตอบโต้กลับ (4)

เฟ่ยเสวี่ยอึ้งงัน นางมองท่าทางเจ็บปวดของจ้าวเย้า รู้สึกเชื่อเขาเพิ่มขึ้น เดินเข้าไปคิดกุมมือเขาไว้ กลับถูกเขาสะบัดออก

“ข้าน่าจะรู้อยู่แล้ว เจ้าไม่เคยเชื่อข้า เพื่อเจ้าแล้ว หลายปีที่ผ่านมาข้าไม่เคยรับอนุ สำนักกรงเล็บอินทรีมีศิษย์หญิงมากมายที่คิดเข้าหาข้า ข้าไม่รับเลยสักคน ซ้ำยังไล่พวกนางออกจากสำนัก!”

สายตาที่หงอวี้มองจ้าวเย้าแฝงไปด้วยความแดกดัน

ศิษย์หญิงคิดเข้าหาเขา ถูกขับไล่ออกจากสำนักหรือ

สองสามปีก่อน นางเป็นตัวแทนจวนเฟิงอวิ๋นมาสำนักกรงเล็บอินทรี บังเอิญว่าเฟ่ยเสวี่ยไม่อยู่ เหลือแค่จ้าวเย้าคนเดียว

ตอนนั้นจ้าวเย้ากำลังลวนลามศิษย์หญิงนางหนึ่ง ผลคือ ศิษย์หญิงคนนั้นปฏิเสธเขาอย่างรุนแรง ทั้งยังคิดจะรายงานเรื่องนี้กับเฟ่ยเสวี่ย

ต่อมา...

ตอนที่นางมาสำนักกรงเล็บอินทรีอีกครั้ง ก็ไม่เห็นศิษย์หญิงนางนี้อีกเลย

จากคำพูดของจ้าวเย้า กลับกลายเป็นว่าศิษย์หญิงยั่วยวนเขาไม่สำเร็จ ถูกขับไล่ออกจากสำนักเสียอย่างนั้น

น่าขันนัก!

เมื่อเห็นเฟ่ยเสวี่ยเชื่อโดยสนิทใจ หงอวี้ก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

“ล้วนเป็นเพราะเจ้า!” จ้าวเย้าหันควับมาด้วยโทสะ แววตาแฝงความดุร้ายและอำมหิต “เฟิงหรูชิงคิดปีนขึ้นเตียงข้า ก็จะเป็นใหญ่ขึ้นในคราเดียว ข้าปฏิเสธนาง นางก็ส่งสาวใช้มาให้ร้ายข้าอย่างนั้นหรือ หึ แต่ข้าก็ต้องขอบคุณพวกเจ้า ที่ทำให้ข้ารู้ว่าที่แท้ฮูหยินของข้าไม่เคยเชื่อใจข้าเลย”

เฟ่ยเสวี่ยลนลานแล้ว ใบหน้าสง่างามซีดเซียว

นางชอบจ้าวเย้าชอบจนถึงขั้นไร้สติ

“จ้าวเย้า เมื่อครู่ข้า ข้าเข้าใจท่านผิดจริงๆ ข้าขอโทษ ข้าไม่ควรสงสัยท่าน”

ทำไมนางถึงได้ระแวงสามีที่อยู่ด้วยกันมานานเพียงเพราะคำพูดของคนนอกไม่กี่ประโยคกัน

ในโลกนี้ไม่มีใครเข้าใจจ้าวเย้าไปมากกว่านางอีกแล้ว

เขาไม่วันทำเรื่องผิดต่อนางอย่างแน่นอน!

รอยยิ้มหงอวี้ค่อยๆ หุบลง นางสาวเท้าไปหาจ้าวเย้าอย่างเชื่องช้า

“เมื่อครู่เจ้าว่าอย่างไรนะ คุณหนูของข้าคิดปีนเตียงเจ้าอย่างนั้นหรือ”

คราวนี้จ้าวเย้ายังไม่ทันเอ่ยวาจา เฟ่ยเสวี่ยก็พุ่งเข้าใส่หงอวี้แล้ว

“พอซะที ข้าไม่สนว่าใจเป็นใคร ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีฐานะอะไรกันแน่ แต่ข้าขอให้เจ้าอย่าทำลายความสัมพันธ์ของข้ากับสามีอีก! แม่นางน้อยทุกวันนี้ ต่างก็เหมือนกันหมด เห็นสามีข้ามีอำนาจ คิดยั่วยวนเขา! อย่าลืมว่า ในสำนักกรงเล็บอินทรีนี้คนที่ตัดสินใจได้ก็คือข้า ต่อให้ล่อลวงเขาได้ ก็เป็นแค่หญิงแพศยาไร้ยางอายเท่านั้น”

เพี๊ยะ!

หงอวี้ตบหน้าเฟ่ยเสวี่ยอย่างแรง

เสี้ยวขณะนั้น ศิษย์ทั้งหลายพุ่งเข้ามาล้อมหงอวี้ไว้

คราวนี้หงอวี้แววตาคมกริบราวกับมีด แผ่พลังดุดันพุ่งออกมาราวกับสายรุ้ง

“เจ้าลองลบหลู่นางอีกสิ”

เฟ่ยเสวี่ยอึ้งงัน กุมแก้มที่เจ็บปวดเอาไว้ โมโหเสียจนพูดไม่ออก

นางสารเลวนี่ กล้าลงมือกับนางในสำนักกรงเล็บอินทรี

ไม่อยากมีชีวิตแล้วใช่หรือไม่!

“เสวี่ยเอ๋อร์” แววตาจ้าวเย้าทอประกายปวดร้าว เขากำมือแน่น หันหลังมา จ้องหงอวี้ด้วยความคับแค้น “ไม่ว่าเสวี่ยเอ๋อร์จะเข้าใจข้าผิดอย่างไร ไม่เชื่อใจข้าอย่างไร นางก็ยังเป็นหญิงที่ข้ารักที่สุด ข้าไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางเด็ดขาด”

เฟ่ยเสวี่ยเหม่อมองบุรุษที่ปกป้องนางอยู่ด้านข้าง ความอบอุ่นเอ่อขึ้นมาในหัวใจ นางกุมมือเขา สายตาสำนึกผิด

“สามีข้า ขอโทษด้วย เมื่อครู่ข้าไม่ควรระแวงท่านจริงๆ”

จ้าวเย้าถอนใจเบาๆ น้ำเสียงจนปัญญา “ใครใช้ให้ข้ารักเจ้าขนาดนี้ ต่อให้เจ้าไม่เชื่อข้า ข้าก็จนปัญญาจะโกรธเจ้าได้ เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าหลบไปด้านหลังก่อน วันนี้ข้าจะฆ่านางแก้แค้นให้เจ้า!”