เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 632
ตอนที่ 632 เพื่อนางไม่ไว้หน้าผู้ใดทั้งสิ้น (5)
“นางบอกว่าอยากกดข้าไปตลอดชีวิต”
“...” ครั้งนี้จิ่วหมิงทนกลั้นต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว รอยยิ้มแข็งกระด้างในทันที มุมปากของเขากระตุกอยู่สองครั้งจึงจะวางลงได้ “ข้ารู้สึกว่าเสี่ยวชิงเอ๋อร์ทำให้ข้าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ข้าจะไม่ล้มเลิก”
หนานเสียนมองจิ่วหมิงนิ่ง “เจ้าไม่มีโอกาส”
“เพราะเหตุใด?”
“นางนอกจากชอบผู้หญิงแล้วก็ชอบเพียงกดข้า”
“...”
ไม่รู้เพราะเหตุใด จิ่วหมิงในตอนนี้รู้สึกว่าใบหน้านิ่งเรียบของหนานเสียนกวนอารมณ์ยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะเฟิงหรูชิงยังอยู่ที่นี่ เขาคงจะอดไม่ไหวต่อยไปสักหมัด
“ไม่เป็นไร ข้าไม่ถือสา” จิ่วหมิงหรี่ตาลงแย้มยิ้มชั่วร้าย “ข้าไม่สนว่าก่อนหน้านี้เสี่ยวชิงเอ๋อร์ก็เกิดเรื่องอะไรกับเจ้า แต่ข้าก็มองออกแล้วว่าตระกูลของเจ้า...ดูเหมือนจะไม่เป็นมิตรกับนางนัก หนานเสียนหากวันหน้าเจ้าทำให้เสี่ยวชิงเอ๋อร์ถูกทำร้ายไม่ว่าทางใด หากเจ้ามีเรื่องไม่ได้ยืนอยู่ข้างนางปกป้องนาง ข้าจะทำให้นางออกจากเจ้าไปตลอดกาล!”
“เจ้าไม่มีโอกาสเช่นเดิม”
ตั้งแต่พบกันที่ป่าไผ่ทิศใต้เมื่อหนึ่งปีก่อนหน้าเขาก็ตัดสินใจแล้ว...ไม่มีทางปล่อยมือนาง
เพื่อนางเขาสามารถไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น!
ไม่ว่าใครล้วนไม่อาจทำร้ายนางได้!
“ขอให้เป็นเช่นนั้น” จิ่วหมิงย่างก้าวไปข้างกายหนานเสียนอย่างเชื่องช้า จงใจกดเสียงลงต่ำเสียงของเขาน่าฟังเป็นอย่างยิ่ง
“หากเจ้ามีตรงไหนทำร้ายนางแม้แต่น้อย แม้นางไม่ยินยอมข้าก็ยังบังคับพานางไป”
“อื้อ”
“แต่ว่า” จิ่วหมิงยิ้มอีกครั้ง “เจ้าอย่าหวังว่าข้าจะออกจากข้างกายชิงเอ๋อร์ยอดเยี่ยมเช่นนี้ข้าปล่อยนางไปไม่ลง หากเจ้าทำไม่ดีต่อนางจริงโอกาสของข้าก็มาแล้ว”
สีหน้าหนานเสียนเย็นชา ทว่าหลังจากได้ยินคำของจิ่วหมิงสายตาสงบนิ่งของเขาก็มีคลื่นเล็กๆ ปรากฏขึ้นในที่สุด
“ข้าไม่มีทางให้โอกาสเจ้าตลอดชีวิต”
เพราะว่าเขาไม่มีทางทำร้ายชิงเอ๋อร์
ดังนั้นชีวิตนี้ของเขาไม่มีทางได้มีโอกาสอีกแล้ว...
จิ่วหมิงเก็บสายตากลับมาด้วยรอยยิ้ม สายตาหยุดอยู่ที่ร่างของหญิงสาวตรงหน้า
ชิงเอ๋อร์ ที่ข้าทำให้เจ้าได้ก็มีเพียงเท่านี้แล้ว
หวังว่าเขา...จะยืนเคียงข้างเจ้าตลอดไปได้จริง
หากเขาทำร้ายเจ้าเพื่อตระกูลของเขาแม้แต่น้อยนิด ข้าจะรีบพาเจ้าไปไม่สนใจอะไรทั้งนั้นและจะไม่ยอมปล่อยไปอีก! ไม่ให้โอกาสเขาอีก!
นิ้วของจิ่วหมิงลูบลายฟ้าผ่าสีม่วงที่หางตาแผ่วเบา นัยน์ตาชั่วร้ายแสดงความเหงาเล็กน้อย
บางที...ในตอนที่ทุกคนล้วนรังเกียจเขา หวาดกลัวเขา มีเพียงเฟิงหรูชิงเท่านั้นที่เอ่ยคำพูดปลอบใจเขาเช่นนี้ออกมา เขาจึงมีความรู้สึกใจเต้นเป็นครั้งแรก
ทว่าคนที่เขาใจเต้นด้วยกลับมีคนรักแล้ว
ใจเต้นของเขาในที่สุดก็สายไป!
ชีวิตนี้ขอเพียงชิงเอ๋อร์มีความสุขไปตลอดชีวิตก็เพียงพอแล้ว ไม่เสียงแรงที่เขาใจเต้น
...
หลังจากเฟิงหรูชิงปล่อยใส่สัตว์วิเศษทั้งหมดออกมาและให้มังกรดำบังคับนำคนเหล่านั้นไปขังในกรง นางก็หวนกลับมาตรงหน้าหนานเสียน ทว่ารู้สึกว่าบรรยากาศของหนานเสียนกับจิ่วหมิง...มีบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้อง...
สีหน้าหนานเสียนนิ่งเรียบเช่นเคย มีเพียงจิ่วหมิงที่นัยน์ตาทั้งเหงาทั้งเศร้าโศก
เหมือนกับ...หญิงหม้าย?
เฟิงหรูชิงเอะใจในทันใด “จิ่วหมิงเจ้าคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเราเป็นเช่นไร?”
จิ่วหมิงชะงักดึงสติกลับมา เขามองไปยังหนานเสียนทันทีก่อนจะเบนสายตามามองเฟิงหรูชิง
“ดีมาก”
ในดวงตาของเขานั้นยังมีความเศร้าโศกที่เก็บกลับมาไม่ทัน