เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 643

ตอนที่ 643 ไม่รับแล้วยังตอบโต้กลับ (6)

“ข้าขอบอกอีกครั้ง ข้าไม่รู้จักจื่อเยียนอะไรนั่น!”

จ้าวเย้ามีท่าทีถึงตายก็ไม่ยอมรับ

“อ้อ”

คราวนี้หงอวี้ไม่พูดพร่ำมากความ นางชักกระบี่ข้างเอวในฉับพลัน กลิ่นอายเย็นเยียบฉายออกมาจากแววตาชวนให้คนใจสั่น

ศิษย์สำนักอินทรีได้สติกลับมา พุ่งเข้าใส่หงอวี้

ไม่ว่าพวกเขามีอคติกับเจ้าสำนักมากแค่ไหน แต่เมื่อศัตรูบุกเข้ามา พวกเขาก็ต้องปกป้องความสงบสุขของสำนัก

แต่ขณะที่ศิษย์กลุ่มนั้นจวนเจียนจะประชิดถึงหงอวี้ พลังแข็งกล้ากระแสหนึ่งก็ระเบิดออกมาราวกับพายุ ทำให้ศิษย์ทั้งหมดลอยออกไป ตกกระแทกพื้นอย่างอนาถ

ในความเป็นจริงตอนที่อยู่ป่าแห่งสัตว์วิเศษ หงอวี้ไม่ทันได้ลงมือด้วยตัวเอง แต่ให้กลุ่มสัตว์เข้าไปล้างแค้น

เพื่อให้โอกาสพวกมันระบายความแค้น

ด้วยเหตุนี้จ้าวเย้าถึงเพิ่งตระหนักในฝีมือที่แท้จริงของหงอวี้ในยามนี้ ใบหน้าเขาบัดนี้เดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาวซีด ดูหลากสีสัน

“เจ้า...ผู้ฝึกระดับเสวียนอู่หรือ”

สาวใช้ข้างกายเฟิงหรูชิงเป็นถึงผู้ฝึกระดับเสวียนอู่เชียวหรือ

อย่างนั้นนางมีฐานะอันใดกันแน่

จ้าวเย้ากำหมัดแน่น จื่อเยียนบอกเขาว่าฐานะของเฟิงหรูชิงเป็นองค์หญิงแคว้นหลิวอวิ๋นเท่านั้น ทว่าไม่เคยบอกว่าสาวใช้ข้างกายอีกฝ่ายร้ายกาจถึงเพียงนี้

อีกทั้ง...

ดูจากสถานการณ์ สาวใช้นางนี้รู้จักจื่อเยียนอีกด้วย

ผู้หญิงคนนั้นถึงกับวางกับดักเขา!

ครั้งนี้จ้าวเย้าปรักปรำจื่อเยียนเข้าให้แล้ว

ยามปกติจื่อเยียนมิได้คบค้าสมาคมกับหงอวี้ เพียงแค่บังเอิญพบกันไม่กี่ครั้งเท่านั้น เพราะฉะนั้นหงอวี้ในเวลานี้มีกระอยู่เต็มหน้า นางจึงจำอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งแต่แรกก็ถือว่ามีเหตุผล

นางจำหงอวี้ไม่ได้ แล้วจะรู้พลังฝีมือของอีกฝ่ายได้อย่างไร

“พูดเหมือนกับเจ้าพบข้าเป็นครั้งแรกก็ไม่ปาน ข้าเคยบอกแล้วว่าสองสามปีก่อนข้าเคยมาที่สำนักกรงเล็บอินทรี”

เป็นไปไม่ได้!

จ้าวเย้าส่ายหน้า “ข้าไม่เคยพบเจ้า!”

คนที่มีกระทั่วหน้า หากเขาพบเข้าจะจำไม่ได้ได้อย่างไร

“อ้อ” หงอวี้ตระหนักได้ “ข้าคือหงอวี้”

หงอวี้หรือ

จ้าวเย้าอึ้ง พลันหัวเราะออก “ความสามารถในการแต่งเรื่องของเจ้ายังมากกว่าพลังฝีมือเสียอีก ข้าเคยพบหงอวี้มาก่อน นางมิได้หน้าตาเหมือนเจ้า! เจ้ากลับบอกว่าตัวเองคือหงอวี้หรือ”

หงอวี้แห่งจวนเฟิงอวิ๋นไม่นับว่างามล่มเมือง แต่ก็ถือว่างามหน้าตาสะสวย

ตัวอัปลักษณ์ที่มีกระทั่วหน้า กลับกล้าเรียกตัวเองว่าหงอวี้หรือ

“จ้าวเย้า”

เมื่อเฟ่ยเสวี่ยเริ่มสังเกตหงอวี้ก็ตกใจเล็กน้อย ตอนนี้นางค่อยสงบใจลงได้ สมองนางก็กระจ่างขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หันไปหาจ้าวเย้า “ท่านบอกข้ามา เฟิงหรูชิงมีฐานะอะไรกันแน่ สาวใช้ข้างกายนางเป็นผู้ฝึกระดับเสวียนอู่ ฝีมือไม่ด้อยกว่าท่าน ทำไมนางต้องยั่วยวนท่านด้วย”

ถ้าเฟิงหรูชิงมีฐานะต่ำต้อย นางย่อมเชื่อจ้าวเย้าโดยไม่สงสัย

แต่สาวใช้นางนี้คือผู้ฝึกระดับเสวียนอู่!

องค์หญิงแคว้นเล็กๆ จะใช้งานสาวใช้ระดับเสวียนอู่ได้เชียวหรือ

กลับกันคนที่สามารถใช้งานสาวใช้ระดับเสวียนอู่ได้ นางจะเลือกไป...ยั่วยวนผู้ฝึกระดับเสวียนอู่คนอื่นอีกหรือ

เฟ่ยเสวี่ยสีหน้าซีดเซียว ร่างกายสั่นเทิ้ม

นางเชื่อจ้าวเย้ามานานหลายปี รักเขามานานหลายปี! หากวันหนึ่งมีคนเปิดโปงคำโกหกของเขา นางไม่มีทางรับได้อย่างแน่นอน!

จ้าวเย้าลนลาน ไม่สงบเหมือนก่อนอีก รีบคว้ามือเฟ่ยเสวี่ยไว้ “เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าบอกว่าเชื่อข้ามิใช่หรือ ข้าจะเป็นคนที่ทำเรื่องพรรค์นี้ได้อย่างไร ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมนางถึงชอบข้า แต่นางยั่วยวนข้าไม่สำเร็จ เปลี่ยนความรักเป็นความแค้นถึงได้มาทำลายความสัมพันธ์ของพวกเรา”