เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 644
ตอนที่ 644 ไม่รับแล้วยังตอบโต้กลับ (7)
เฟ่ยเสวี่ยหลับตาลง...นางคิดจะเชื่ออีกครั้งเหมือนอย่างเคย
แต่หากจ้าวเย้าไม่อาจให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลกับนาง เช่นนั้นความสงสัยของนางก็จะแตกรากอยู่ในใจ มีสักวันก็จะเติบโตขึ้นเป็นต้นไม้ใหญ่!
หงอวี้มองท้องใหญ่อ้วนน่าเกลียดของจ้าวเย้า กลั้นความรู้สึกสะอิดสะเอียนไม่อยู่แทบจะอาเจียนอาหารค่ำออกมา
“คุณหนูของข้าชอบเจ้าอย่างนั้นหรือ”
“เจ้าหุบปาก!” จ้าวเย้าสองตาแดงก่ำมองหงอวี้ “ข้าไม่รู้ว่าทำไมเจ้าถึงเป็นสาวใช้ของเฟิงหรูชิงไปได้ แต่เจ้าบอกว่าตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ของจวนเฟิงอวิ๋น ข้าไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด ข้าไม่เพียงไม่เชื่อ ยังจะไปบอกผู้เฒ่าจวนเฟิงอวิ๋นด้วย เจ้ารอให้จวนเฟิงอวิ๋นไล่ฆ่าเถอะ!”
ถูกแล้ว ผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋นไม่อาจเป็นสาวใช้ของเฟิงหรูชิง
หากสาวใช้ผู้นี้อยู่ภายนอกทำให้ชื่อเสียงจวนเฟิงอวิ๋นเสื่อมเสีย ถูกรับรู้เข้า ไม่ว่านางหรือเฟิงหรูชิงล้วนต้องตายโดยมิต้องสงสัย!
ในเวลานี้เอง...เบื้องมีเสียงชราส่งมา น้ำเสียงนั้นทิ่มแทงเย็นชาคล้ายหนามคม
“จวนเฟิงอวิ๋นของข้าคิดไล่ฆ่าใคร ถึงคราวสำนักกรงเล็บอินทรีสอดมือตั้งแต่เมื่อไรกัน”
สำหรับจ้าวเย้าและเฟ่ยเสวี่ยแล้วน้ำเสียงนี้ไม่ใช่คนอื่น
พวกเขาอดไม่ไหวหันไปดู พลันเห็นผู้เฒ่าชราสวมชุดยาวสีเทาเดินเข้ามา
ฝีเท้าราวสายลม ร่างกายมีกลิ่นอายดั่งเทพเซียน ดูเมตตาและอ่อนโยน
“นางหนูหงอวี้ ข้าได้ยินว่าจื่อเยียนอยู่ที่นี่หรือ ตอนนั้นนางเด็กนั่นช่วยถังอวี้ ดึงดูดความสนใจชิงหย่วน เกือบทำให้ท่านเจ้าบ้านต้องแยกจากครอบครัว รีบส่งตัวนางเด็กนั่นออกมา ข้าจะคิดบัญชีกับนาง!”
เรื่องที่ชิงหย่วนถูกหลอกลวง เขาไม่พูดถึงชั่วคราวนี่ล้วนเป็นเพราะชิงหย่วนมองคนไม่ออก
แต่ที่ทำให้เขารับไม่ได้ที่สุดคือ จื่อเยียนเกือบฆ่าท่านเจ้าบ้าน!
วันนั้นหากชิงหย่วนไม่ถูกไล่อออกไป ตอนที่ตระกูลถังเกิดเรื่องใหญ่ ชิงหย่วนต้องรู้ในทันทีแน่ ท่านเจ้าบ้านกับคุณหนูใหญ่ก็จะไม่ถูกทำร้ายอย่างรุนแรงเช่นนั้น ทำให้ตอนที่คุณหนูใหญ่ช่วยท่านเจ้าบ้านถูกคนจวนเฟิงอวิ๋นล้อมไว้
ได้ฟังว่าครั้งนั้นหากมิใช่เพราะนกหงษ์ขาวปรากฏตัว เกรงว่าจะรอไม่ถึงผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นปรากฎตัว!
“ท่านผู้อาวุโสห้า”
หงอวี้ยินดี “ในที่สุดท่านก็มาแล้ว”
“แค่ก แค่ก ข้าได้รับข่าวจากเจ้าก็รีบมาทันที” ผู้อาวุโสห้าไอแห้งๆ สองคำ กระอักกระอ่วนไม่น้อย “เจ้าว่า หากข้ากำจัดจื่อเยียนผู้นั้น ท่านเจ้าบ้านกับคุณหนูจะให้อภัยข้าหรือไม่”
ตอนนั้นหากมิใช่เพราะเขา ถังอวี้ไม่มีวันเถลิงอำนาจเสพสุขในจวนเฟิงอวิ๋นได้แน่ เขาไม่ควรปล่อยนางไว้ในจวนเฟิงอวิ๋นทั้งๆ ที่ยังไม่มั่นใจฐานะของนางเลย
ฟงอวี้เงียบสักพัก “คุณหนูชอบกระ ครั้งหน้าท่านพบนางก็แต่งกระไปหน่อย นางอาจไม่โทษท่านก็ได้...”
แววตาเทียนอวี้วาวโรจน์ ทว่า...รู้สึกว่าออกหน้าออกตาเกินไป จึงรีบเก็บงำประกายตา
มือเขาลูบเคราขาว ยิ้มอย่างมีเมตตา “อืม เป็นความคิดไม่เลว เพื่อให้คุณหนูใหญ่ยกโทษให้ ข้าจะยอมเสียสละก่อน”
...
“...”
จ้าวเย้าอึ้งงัน ผู้อาวุโสแห่งจวนเฟิงอวิ๋น เขาจะไม่รู้จักได้อย่างไร
แต่เมื่อคิดถึงคำเรียกที่เทียนอวี้เรียกหงอวี้ แววตาเขาเผยความแตกตื่น “ผู้...ผู้อาวุโสห้า ทำไมท่านถึงมาที่นี่ นาง นางคือหงอวี้จริงหรือ ข้าจำได้ใบหน้าหงอวี้ไม่มีกระ เพราะอะไร...”
หงอวี้มุมปากหยักยิ้ม “คุณหนูบ้านข้าชอบกระน่ะสิ”