เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 630
ตอนที่ 630 เพื่อนางไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น (3)
ทว่าวันนี้สัตว์วิเศษของนางถูกคนทำร้ายถึงขั้นนี้! ทำให้ความโกรธในใจนางลุกโชนอย่างรุนแรง
“ต้าฮุย ร่างกายของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
“...ข้าชื่อต้าเฮยไม่ใช่ต้าฮุย” มังกรดำเงียบไปชั่วครู่ “ก่อนนี้ข้าหลับลึกไปหลายปีทำให้ร่างกายอ่อนแอมาโดยตลอด ไม่สามารถรับมือกับกลุ่มคนเมื่อครู่ได้ แต่ว่า...คนไม่กี่คนนี่เกินพอ”
“ดี เปิดกรงออกให้หมด ปล่อยสัตว์วิเศษทั้งหมดออกมาทำให้คนพวกนี้บาดเจ็บแล้วเอาเข้าไปขัง ให้พวกเขาได้ลิ้มรสความรู้สึกนี้บ้าง!”
มังกรดำยิ้ม ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้จิ๋วจิ่วก็ล้วนชอบปกป้อง
คนหรือสัตว์ที่ถูกนางยอมรับจะไม่มีทางยอมให้ใครทำร้ายแม้แต่น้อย
“ข้า...พวกข้าเพียงแค่ผ่านมา...” ชายหนุ่มหน้าซีดขาวผู้หนึ่ง “พวกเราเพียงแค่ผ่านมาเท่านั้นจริงๆ”
“ผ่านมา?” เฟิงหรูชิงยิ้มเยาะ “จิ้งจอกตัวนั้นที่ด้านหลังของเจ้าทำพันธะสัญญากับข้าไว้แล้ว! คืนมา”
ถึงแม้จะมีความสัมพันธ์พันธะสัญญาแล้ว ทว่าคนนอกไม่สามารถรู้ได้ มีเพียงต้องรอให้จิ้งจอกเชื่องเสียก่อนแล้วจึงบังคับทำพันธะสัญญาจึงจะพบว่าจิ้งจอกมีเจ้าของ
ดังนั้นโดยปกติแล้ว ไม่ว่าใครก็ล้วนไม่ยอมให้สัตว์วิเศษออกจากตัวเอง ไม่เช่นนั้นจะถูกเห็นเป็นของไม่มีเจ้าของถูกคนแย่งชิงไป!
“เป็นไปไม่ได้!” ชายหนุ่มกัดฟันเอ่ย “สัตว์วิเศษที่ข้าจับในป่าสัตว์วิเศษจะมีเจ้าของได้อย่างไร?”
ปึ้ง!
เฟิงหรูชิงยกมือขึ้นคมดาบฟันลงไป พลันฟันกรงจนแตกออก
จิ้งจอกขาวร้องเอ๋าว์วู ฝีเท้าค่อยๆ ก้าวเดินมาทางเฟิงหรูชิง
เพราะมันบาดเจ็บหนักเกินไปไม่อาจเดินเร็วได้แต่กลัวไม่หยุดพักฝีเท้าแม้เพียงก้าว
ดวงตาจิ้งจอกสีฟ้าครามเต็มไปด้วยน้ำตา รู้สึกอยุติธรรมและปีติยินดีหลังจากรอดจากภัยพิบัติ
พริบตาเดียวร่างของเฟิงหรูชิงก็หยุดอยู่ตรงหน้าของจิ้งจอกขาว นางนำผลราชามังกรสีม่วงออกมาส่งไปที่ปากจิ้งจอกขาว
จิ้งจอกขาวกลืนผลราชามังกรสีม่วงลงไป บาดแผลบนร่างกายก็ค่อยๆ ฟื้นฟูดังเดิม
“ไม่ต้องกลัวข้ามาแล้ว วันหน้าข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าอยู่ในป่าสัตว์วิเศษลำพังอีก”
ไม่ต้องกลัว
ประโยคนี้ทำให้ใจจิ้งจอกขาวสั่นสะท้านและสงบลง
ใช่แล้ว นางมาแล้ว!
พวกมันไม่ต้องหวาดกลัวอีก ไม่ต้องถูกจับไป ทว่าสมาชิกในเผ่าของมัน...ตายหมดแล้ว เหลือมันเพียงตัวเดียว!
“แม่นาง” สีหน้าชายวัยกลางคนอีกคนไม่ดีเป็นอย่างมาก “เจ้าบอกว่าจิ้งจอกตัวนี้เป็นของเจ้า เจ้าจะระบายความโกรธให้สัตว์วิเศษของเจ้าก็ไม่เป็นไร แต่ว่าสัตว์วิเศษเหล่านี้ที่พวกเราจับมาไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า ดังนั้น...”
เฟิงหรูชิงยืดตัวตรง ใบหน้าของนางเย็นชา “เจ้าบอกว่าสัตว์วิเศษเหล่านี้ไม่เกี่ยวกับข้างั้นหรือ?”
“ใช่”
พวกเขาจับสัตว์วิเศษ ผู้หญิงคนนี้ไม่มีสิทธิ์มาคิดบัญชีกับพวกเขา
“อ้อ” นางตอบรับนิ่งเรียบ สายตาหันไปมองสัตว์วิเศษตัวอื่นๆ ในกรง “ข้าถามคำเดียว พวกเจ้าอยากหางานหรือไม่?”
งะ...งาน?
ทุกคนเบิกตาโตอ้าปากค้าง นึกไม่ถึงว่านางจะถามสัตว์วิเศษว่าต้องการงานหรือไม่
นี่ล้วนเป็นสัตว์วิเศษไม่ใช่มนุษย์ พวกมันนอกจากสามารถต่อสู้แล้วยังจะมีประโยชน์อะไรอีก?
เหล่าสัตว์วิเศษในกรงหลังได้ยินประโยคนี้แล้วก็เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว
แม้สัตว์วิเศษบางตัวที่เงยหัวมันขึ้นก็ยังเบนสายตามามองเฟิงหรูชิง
ก่อนหน้านี้ไม่นานป่าสัตว์วิเศษมีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งแพร่กระจาย
มีมนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่งนำยาวิเศษมากมายนับไม่ถ้วนมาหาแรงงานในป่าสัตว์วิเศษ ขอเพียงเป็นสัตว์วิเศษที่ยินดีทำงานให้นางล้วนได้รับยาวิเศษเป็นรางวัล!
อีกทั้งพวกมันยังมีอิสระที่แม้แต่คิดยังคิดไม่ถึง