เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 629
ตอนที่ 629 เพื่อนางไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น (2)
“หนานเสียน หากเจ้ากล้าทำร้ายข้าเพื่อผู้หญิงคนนี้ นายท่านรองกับฮูหยินจะต้องไม่ปล่อยนางแน่!” มู่หย่งลุกขึ้นจากพื้นด้วยความสั่นเทา สายตาแฝงด้วยความดุร้าย “ไม่ ไม่เพียงแต่จะไม่ปล่อยนาง พวกเขาจะต้องสับนางเป็นหมื่นชิ้น นายท่านรองไม่มีวันให้เจ้าถูกหญิงสาวคนหนึ่งทำให้จิตใจสับสน ทำเรื่องไม่ไว้หน้าผู้ใดเช่นนี้ได้!”
“อื้อ”
น้ำเสียงของหนานเสียนนิ่งเรียบราวกับไม่มีคลื่นใด
อื้อ?
มู่หย่งชะงัก คำคำเดียวนี้หมายความว่าอย่างไร?
ในตอนที่มู่หย่งกำลังลังเลอยู่นี้มือของหนานเสียนก็โบกสะบัด แสงของดาบวาววับฟันเข้าที่อกของเขาเกิดเป็นบาดแผล เลือดสดไหลรินน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง
“พวกเขาอยากมาก็มา แต่จะได้กลับหรือไม่นั้นไม่แน่” ชุดของชายหนุ่มสะบัดแผ่วเบาสบายๆ เฉกเช่นเดิม
คำพูดที่เอ่ยออกมาทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ใจสั่นจริงๆ
เพื่อนางแล้วคนในใต้หล้าล้วนสามารถกลายเป็นศัตรูของเขา
ไม่มียกเว้น!
สีหน้ามู่หย่งซีดขาวสั่นไปทั้งร่าง ราวกับเขาคิดไม่ถึงว่าเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งหนานเสียนจะทำถึงขั้นนี้!
“เขาให้เจ้าอยู่รับมือข้าหรือ?” หนานเสียนเดินอย่างสงบนิ่งไปยังข้างกายมู่หลิง
มู่หลิงกัดฟัน “ใช่”
“อื้อ เช่นนั้นข้าจะไม่ฆ่าเจ้า”
หลังจากได้ยินคำพูดของชายหนุ่มมู่หย่งก็ถอนหายใจโดยไม่รู้ตัว ทว่าตอนที่เขาได้สติกลับมาไอดาบก็ทะลุร่างอย่างกะทันหันเสียแล้ว ปึ้ง ทำลายจุดตานเถียนในร่างของเขา
สำหรับคนตระกูลมู่แล้ว ความสามารถหมายถึงอะไรเกรงว่าไม่มีผู้ใดจะไม่รู้
หากสูญเสียความสามารถไปทั้งชีวิต มีชีวิตอยู่ในสถานที่เช่นตระกูลมู่ก็เท่ากับนรกบนดิน อยู่ไม่สู้ตาย!”
พู่!
มู่หย่งกระอักเลือดออกมาร่างไร้เรี่ยวแรงคุกเข่าลงกับพื้น เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความตื่นตระหนกสายตาจับจ้องหนานเสียน “เจ้า...”
“เจ้านำคำพูดของข้ากลับไป” หนานเสียนนิ่งสงบ “ข้าจะรอเขาที่แคว้นหลิวอวิ๋น”
คำพูดนั้นเหมือนกับกำลังพูดว่า เจ้ารีบกลับไปบอกมู่หลิง ให้มู่หลิงรีบมาแคว้นหลิวอวิ๋น ข้าจะรอเอาชีวิตสุนัขของเขา!
ร่างของมู่หย่งลุกขึ้นจากพื้นอย่างเชื่องช้า คนทั้งคนราวกับแก่ลงไปหลายสิบปี เส้นผมขาวหมดทั้งศีรษะแผ่นหลังกลับกลายเป็นงองุ้ม เดินยังไม่อาจเดินได้อย่างมั่นคงแข็งแรงเหมือนก่อน
เขาไม่กล้าอยู่ต่ออีกเกรงว่าหนานเสียนจะลงมือฆ่าเขาจริงๆ
เขาในก่อนหน้านี้คิดว่าซู่อีไม่มีความสำคัญอันใด คนที่นายท่านรองรักจริงๆ คือชิงเยียน จึงเคยช่วยชิงเยียนรังแกซู่อีไม่น้อย
ทว่า...
เขาคิดไม่ถึงว่าหนานเสียนจะเติบโตมาถึงขั้นนี้ แม้แต่นายท่านรองก็ไม่กล้าแข็งกร้าวกับเขาเกินไป
มู่หย่งเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างยิ่ง ความสามารถถูกทำลายแล้วทว่าฝีเท้าของเขากลับว่องไว ไม่กล้าหยุดช้า
หลังจากเขาไปแล้วสีหน้าของคนจากกองกำลังอื่นๆ ก็แตกตื่น พวกเขาคิดอยากจะอาศัยตอนที่หนานเสียนไม่ทันสังเกตุเห็นจากไป
ใครจะรู้คนเหล่านี้ยังไม่ทันหายไปสายตาของเฟิงหรูชิงก็กวาดมองมายังพวกเขาเสียแล้ว
และยังมีกรงที่ด้านหลังของคนเหล่านั้น...
ในกรงพวกนั้นมีเพียงสัตว์วิเศษระดับสูง สัตว์วิเศษระดับสูงเหล่านี้ทั้งหมดล้วนบาดเจ็บเหนื่อยล้า หายใจรวยริน มีบางส่วนเป็นสัตว์วิเศษที่ดูแลยาวิเศษให้นาง...ตอนนี้ทั้งหมดล้วนเหมือนกับสูญเสียพลังชีวิตทั้งหมดไปแล้ว อยู่ในกรงไม่ขยับเขยื้อน
วินาทีนั้นใจของเฟิงหรูชิงเหมือนถูกบีบแน่น
แม้นางจะหลอกสัตว์วิเศษไปจากป่าสัตว์วิเศษมากมาย ทว่านางทำการค้าแบบเสรีมาโดยตลอด พวกมันทำงานให้นางนางก็ให้เงินเดือนพวกมัน ไม่เคยทำใจร้ายกับพวกมันได้เลยแม้แต่น้อย...