เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 623
ตอนที่ 623 คนจวนเทียนเสินมา (6)
ร่างกายเฟิงหรูชิงแข็งทื่อไม่ขยับอีกเลย นางเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึงจ้องมองมังกรดำตัวนั้น
ดวงตามังกรดำอ่อนโยนราวกับสายน้ำ
“เมื่อก่อนเจ้ายิ่งใหญ่เช่นนั้น เป็นเจ้าที่คอยปกป้องข้ามาตลอด และสุดท้ายข้าก็ได้มีโอกาสที่จะปกป้องเจ้า น่าเสียดายแม้นิสัยของเจ้าจะเข้มแข็งแข็งแกร่งเหมือนที่ผ่านมาทว่าความสามารถกลับอ่อนด้อยยิ่งนัก อ่อนด้อยถึงขนาดที่แม้แต่เด็กยังรังแกเจ้า”
“ข้ายังจำได้มีเด็กคนหนึ่งรังแกเจ้าที่ร่างกายอ่อนแอ ผลักเจ้าล้มลงพื้นถูกข้าเห็นเข้าพอดี ข้าก็เลยพุ่งเข้าไปผลักเขาบาดเจ็บ เจ้าเป็นของข้ามาตลอด ข้าไม่ยอมให้ใครมารังแกเจ้าแม้แต่น้อย!”
“แต่ว่าข้าก็อ่อนแอเช่นเดียวกัน พ่อแม่ของเด็กบุกมาจะจับข้าไปตีให้ตาย เจ้าในตอนนั้นกอดข้าไว้ไม่ยอมคลายมือ ปล่อยให้หมัดของคนเหล่านั้นต่อยที่ร่างของเจ้า ข้ารู้ว่ามันเป็นฝันแท้ๆ แต่ว่าข้าก็ยังเจ็บปวดแทบขาดใจ ข้าอยาก...อยากจะกัดคนเหล่านั้นให้ตายให้หมดก็กลัวว่าจะทำให้เจ้าเดือดร้อน”
ดวงตามังกรดำฉายแววกระหายเลือด ในตอนนี้มองไปยังหญิงสาวก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและแฝงด้วยความเจ็บปวด
“จิ๋วจิ่ว เจ้าบอกกับข้าที นั่นเป็นเพียงแค่ความฝันแต่เหตุใดข้าจึงเจ็บปวดเช่นนี้? แม้แต่ในฝันก็เป็นเจ้าที่ทิ้งข้าไปก่อน ข้าไม่อยากเสียเจ้าไปแม้แต่ในความฝัน ข้าไม่กินไม่ดื่มบีบบังคับตัวเองให้ตื่นขึ้นมา ยังดีที่ข้าในความฝันถึงจุดสิ้นสุดในชีวิตข้าจึงตื่นขึ้นมาในที่สุด และข้าก็ได้พบเจ้าอีก”
“จิ๋วจิ่ว ข้าไม่ให้เจ้าจากข้าไปอีกแล้ว ชีวิตนี้ล้วนไม่มีวัน!”
...
มือเฟิงหรูชิงปิดดวงตาของมังกรดำเอาไว้ หัวตาของนางมีน้ำตาไหลออกมาสองสายโดยไม่รู้ตัว
ทว่ามุมปากของนางกลับยกยิ้ม
“ต้าฮุย?”
สีหน้ามังกรดำบึ้งตึง “ข้าคือต้าเฮย จิ๋วจิ่วเจ้าลืมข้าแล้วจริงหรือ? ชื่อของข้าเจ้าก็เป็นคนตั้งนะ”
“ต้าฮุย?”
“ข้าคือต้าเฮยจริงๆ ไม่ใช่ต้าฮุย นั่นเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น”
“ต้าฮุย”
ประโยคสุดท้ายนี้มั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
ในที่สุดเฟิงหรูชิงก็ยื่นมือของนางออกไปกอดรัดมังกรดำแน่น
ดีจริง
เช่อเอ๋อร์มาแล้ว เจ้าก็มาแล้ว!
คนในครอบครัวสองคนที่ข้ารักที่สุดในหัวเซี่ย!
“ท่านพี่ฝูเฉิน ท่านแม่ร้องไห้หรือ? เพราะเหตุใดกัน?” ชิงหานหันไปทางฝูเฉิน นางกัดริมฝีปากแน่นในใจรู้สึกไม่ดี
นางไม่อยากให้ท่านแม่ร้องไห้
ท่านแม่...ควรจะยิ้มอยู่ตลอด
ฝูเฉินมองนาง “เจ้าไม่อยากคุยกับข้าไม่ใช่หรือ?”
ชิงหานเอ่ยขึ้นฉับพลันทันที “อ้อ ข้าลืมไป”
ฉัวะ!
แสงเย็นยะเยือกพุ่งมาจากที่ไม่ไกลนัก ดวงตามังกรดำเย็นวาบรีบปกป้องเฟิงหรูชิงไว้ในอ้อมกอดใช้หลังรับคมดาบนั่น
ฉึก!
คมดาบเฉือนผิวหนังของเขาเลือดสีสดไหลออกจากเนื้อ มันเจ็บจนคิ้วขมวดแต่กลับไม่เคลื่อนไหวใดๆ แม้แต่น้อย
เพราะว่าที่มันปกป้องเอาไว้ในอ้อมกอดคือคนที่มันจะรักษาไปตลอดชีวิต
คือคนที่มันคิดถึงและรักมาเนิ่นนาน!
ในตอนที่มู่หย่งลงมืออีกครั้งร่างของจิ่วหมิงก็ผ่านเข้ามาบังตรงหน้าเฟิงหรูชิงฉับพลัน
ไอดาบทั้งหมดในตอนที่เข้าใกล้จิ่วหมิงก็สลายไปอย่างไร้ร่องรอย
โลกทั้งใบก็กลับมาเงียบสงบ
สีหน้ามู่หย่งเย็นยะเยือก มองจิ่วหมิงด้วยความเย็นชาแล้วเอ่ยตะโกน “หรือว่าเจ้า...ต้องการจะเป็นศัตรูกับตระกูลมู่จวนเทียนเสิน?”
ตระกูลมู่...
เฟิงหรูชิงไวต่อคำสามคำนี้ นัยน์ตาฉายแสงเย็นเฉียบจับจ้องมู่หย่งอย่างเย็นชา
นางยังจำได้ ตระกูลมู่ส่งคนมาพูดเรื่องแต่งงานถึงที่...ให้นางไปเป็นอนุของคุณชายตระกูลมู่?