เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 622
ตอนที่ 622 คนจวนเทียนเสินมา (5)
มิน่าเวทมนต์ของจักรพรรดิที่เก้า เฟิงหรูชิงสามารถทำลายได้อย่างง่ายดาย
มิน่า...พลังวิเศษของนางกับจักรพรรดิที่เก้าจึงเหมือนกัน...
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง...
นึกไม่ถึงกว่าก่อนหน้านี้เขาจะไม่เคยค้นพบเลย!
ร่างของฝูเฉินสั่นสะท้าน น้ำตาของเขาไหลออกมาเองปกคลุมใบหน้าเล็กๆ ที่อ่อนเยาว์
“ชิงหาน คนที่พวกเรารักในตอนแรกกับคนที่เรารักในตอนนี้ เป็น...เป็นคนเดียวกันมาโดยตลอด”
เฟิงหรูชิงก็คือจักรพรรดิที่เก้า!
จนถึงวันนี้เขาเพิ่งจะพบปัญหาข้อนี้!
ความจริงแล้วตอนแรกเขาเขาควรจะค้นพบแล้ว ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใดเขาจึงไม่ได้คิดเชื่อมโยงกันมากนัก ทำให้ไม่เคยรู้คำตอบนี้เลย!
สายตาชิงหานไม่เข้าใจ “ท่านพี่ฝูเฉินข้าไม่ค่อยเข้าใจนัก...เมื่อก่อนข้ารักจักรพรรดิที่เก้า ตอนนี้รักท่านแม่ ข้าไม่ได้รักคนคนเดียวกัน”
ท่านพี่ฝูเฉินเห็นมะหมาตัวใหญ่ก็ดีใจมากเกินจนโง่ไปแล้วหรือไร?
ชีวิตนี้ของนางที่เคยรักมีสองคนแท้ๆ เหตุใดจึงบอกว่ามีหนึ่ง?
“หึ๊ ท่านพี่ฝูเฉินโง่เขลาเหลือเกินข้าไม่พูดกับท่านแล้ว ท่านแม่เคยพูดเอาไว้ พูดกับคนโง่จะติดเชื้อไปด้วย” ชิงหานทำเสียงหึ๊ ในตอนที่หันศีรษะไปมองมังกรดำดวงตาโตก็เป็นประกาย
“...”
ฝูเฉินอัดอั้น ใครกันแน่ที่โง่เขลา?
เฟิงหรูชิงถูกมังกรดำกอดจนหายใจไม่ออก หน้าของนางถมึงทึง “ฝูเฉิน รีบให้เจ้าชั่วนี่ปล่อยข้า!”
“ไม่...ข้าไม่ปล่อย หลังจากข้าปล่อยเจ้าก็จะไปอีกแล้วก็ทิ้งข้าไว้ในที่ที่โดดเดี่ยวเดียวดาย! เจ้าเป็นผู้หญิงใจร้าย ตอนเจ้าพาข้ากลับบ้านรับปากกับข้าไว้แล้วว่าจะอยู่กับข้าไปตลอดชีวิต ผลสุดท้ายเจ้าก็หนีไปกับชายข้างนอกหลังจากนั้นแม้แต่ชีวิตก็ละทิ้ง เจ้าอย่าคิดจะทิ้งข้าได้อีกเลย!”
ชาติก่อนเขาปล่อยมือให้นางไป ผลสุดท้ายเขาอยู่เฝ้าที่นั่นให้นางทั้งชีวิต
เขาไม่เคยกลืนคำพูด ขอเพียงเขายังมีชีวิตอยู่จะต้องปกป้องบ้านของนางไว้เป็นอย่างดี!
ทว่านางกลับไม่รักษาคำสัญญา ไม่หวนกลับมาอีกเลย!
นางรับปากกับเขาไว้แท้ๆ
ชาตินี้เขาจะไม่เชื่อนางอีกแล้ว! หากปล่อยนางไปอีกนางจะต้องทอดทิ้งเขาอีกแน่! ให้เขารอนางอยู่คนเดียวโดดเดี่ยวเดียวดาย!
วันเวลาที่ไม่มีนางมันทรมานเกินไป เขาไม่อยากได้รับอีกแล้ว!
“เสี่ยวจิ๋วจิ่ว ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบรูปลักษณ์ภายนอกของข้าในตอนนี้ ขอเพียงเจ้าไม่ไปไหนอีกข้าสามารถเปลี่ยนเป็นอย่างที่ชื่นชอบ ต่อให้เปลี่ยนเป็นสุนัขตัวหนึ่งก็ไม่เป็นไร” เสียงของมังกรดำแฝงด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ น่าสงสารเอ็นดู จนถึงขั้นเอ่ยอ้อนวอนด้วยเสียงที่แผ่วเบา
เฟิงหรูชิงเงียบไปชั่วครู่ “ข้าควรจะทำเช่นไรเจ้าถึงจะรู้ว่า...เจ้าจำคนผิดแล้ว?”
“ข้าไม่ได้จำผิด เจ้าก็คือเสี่ยวจิ๋วจิ่ว!” น้ำเสียงของมังกรดำสูงขึ้นในทันทีทันใด หลังจากนั้นก็ต่ำลงราวกับเกรงว่านางจะตกใจ “ไม่กี่ปีก่อนข้าใกล้จะพัฒนาข้ามขั้นแล้ว ด้วยเพราะเหตุผลพิเศษข้าจะต้องนอนหลับ ทว่าในช่วงที่นอนหลับนั้นข้ากลับฝันยาวแสนยาว...”
“เวลาในฝันกับที่นี่ดูเหมือนจะไม่เหมือนกัน ข้าอยู่ที่นั่นเป็นสิบปี ในฝันข้าสามารถเปลี่ยนร่างได้อีกครั้ง เพราะเจ้าชอบสุนัขข้าจึงเปลี่ยนเป็นสุนัขปรากฏตัวต่อหน้าเจ้า”
ร่างเดิมของเขาไม่ใช่มังกรแต่เกิดจากพลังวิเศษในโลกสามารถเลือกรูปลักษณ์ภายนอกได้อย่างอิสระ ตอนแรกก่อนที่เขาจะเปลี่ยนร่างก็บังเอิญเจอเข้ากับมังกรตัวหนึ่งพอดี ทำให้การเปลี่ยนร่างครั้งแรกของเขาเลือกมังกรเป็นรูปลักษณ์ภายนอก
ทว่าเขาในตอนนั้นยังไม่ได้พบกับจักรพรรดิที่เก้า
“เจ้าในความฝันน่าสงสารมากสุขภาพก็ไม่ดี ไม่เหมือนเจ้าที่เคยยิ่งใหม่มากด้วยบารมีแม้แต่น้อย! ทว่าเจ้าก็ยังตั้งชื่อไม่เป็นเช่นเคย อะไรต้าเฮยต้าฮุยเป็นเช่นนี้ตลอด”